Μιχάλης Κεφαλογιάννης

«Είναι πολύ ωραίο που όλοι έχουν γίνει δημοσιογράφοι και φωτογράφοι στο διαδίκτυο». Ο Μιχάλης Κεφαλογιάννης λατρεύει τη νέα, γενναία, ιντερνετική εποχή και την βρίσκει άκρως φιλική για την υγεία.Η τηλεόραση που κάνει ο Μιχάλης είναι ανθρώπινη, συμβουλευτική και απαραίτητη. Με την εκπομπή «Όλα για την υγεία μου» όρισε τη διαχωριστική γραμμή ανάμεσα στην ανάλαφρη τιβί και στην ωφέλιμη. Τώρα, με την καινούργια εκπομπή με τίτλο «My Life» στο Mega, θα προσπαθήσει να φτάσει στον πυρήνα, στην ουσία της ανθρώπινης ύπαρξης, να καταδείξει τη δύναμη και το μεγαλείο αυτής. «Η καινούργια εκπομπή είναι αυτό που λέει ο τίτλος της, My Life. Η ζωή μου, η ζωή σου, η ζωή μας, η ζωή του καθενός, που είναι η αρχή και το τέλος μας σε αυτό το ταξίδι. Είναι το όχημα για να γίνουμε καλύτεροι άνθρωποι, για να δοκιμαστούμε και για να βγούμε νικητές, ηττημένοι, ξανά νικητές, από αυτή τη διαδικασία. Η ανάγκη για να δημιουργηθεί αυτή η εκπομπή ήταν το γεγονός ότι έβλεπα πως όλο και περισσότεροι άνθρωποι  θέλουν να βελτιώσουν τη ζωή τους, όχι όμως με τη ψευδαίσθηση των υλικών αγαθών, αλλά με την ουσία πια. Και για αυτό και το σλόγκαν της εκπομπής είναι “κοιτάζω την υγεία μου, το σώμα μου, τη ψυχή μου και ζω επιτέλους τη ζωή μου με τα μικρά, καθημερινά και ωραία πράγματα που έχει αυτή”». Πιστεύεις ότι οδηγηθήκαμε εκεί μετά από το οικονομικό στραπάτσο; Μπορεί να πω κάτι κοινότοπο, αλλά έχω την αίσθηση ότι η οικονομική κρίση δεν ήταν το μεγαλύτερο πρόβλημά μας. Το μεγαλύτερο πρόβλημά μας ήταν η κρίση παιδείας, η κρίση αξιών, η οποία γιγαντώθηκε από γενιά σε γενιά. Οι γονείς πολύ φοβάμαι ότι  ξέχασαν πώς θα έπρεπε να μεγαλώνουν τα παιδιά τους, τα παιδιά τους δεν έμαθαν ποτέ να συμπεριφέρονται σωστά στους γονείς τους και στους φίλους, στο σχολείο τους, στον κοινωνικό περίγυρο. Οι έφηβοι αργότερα δεν γνώριζαν τα στοιχειώδη, που θα τους βοηθούσαν να ζήσουν. Το νόημα της ζωής είχε χαθεί γιατί όλοι κυνηγούσαν κάτι που δεν τους ανήκε, με αποτέλεσμα να βρεθούμε άπαντες κάποια στιγμή στο κενό. Όλο αυτό χτιζόταν πάνω σε πολύ σαθρά θεμέλια. Σαν το παιχνίδι jenga, που όταν τραβήξεις ένα τούβλο, ο πύργος καταρρέει. Ξέραμε ότι χτίζαμε έναν τέτοιο πύργο, βάσει ισορροπιών σχετικών με το χρήμα, την επίδειξη, την επιφάνεια, το κύρος, το στάτους και τίποτα ουσιαστικό. Όλο αυτό όμως λειτουργούσε σαν μια αυτοκαταστροφική διαδικασία, όπου κάποια στιγμή -κατά λάθος ή εσκεμμένα- κάποιος τράβηξε το τουβλάκι και βρεθήκαμε όλοι να ψαχνόμαστε μέσα στα ερείπια, τόσο τα συνολικά όσο και τα προσωπικά του καθενός.Είναι αισιόδοξο όμως το μήνυμα της εκπομπής σου. Είναι πολύ αισιόδοξο, γιατί πιστεύω ότι αυτό που χρειάζεται είναι να δεις ότι μέσα από μια καταστροφή μπορείς να οικοδομήσεις κάτι πραγματικά καινούργιο και πολύ πιο σταθερό. Νομίζω ότι ήρθε ο καιρός να χτίσουμε σε δυνατά θεμέλια, τα οποία έχουν να κάνουν κυρίως με το πώς είμαστε εμείς μέσα μας. Όχι σε θεμέλια τα οποία θα μας έχουν υποδείξει άλλοι. Ο καθένας καλείται να βάλει, με την καλή έννοια του εγώ, το δικό του λιθαράκι για να φτιαχτεί μια άλλη κοινωνία, μια άλλη πραγματικότητα. Να χτιστούν οικοδομήματα πολύ πιο σταθερά από αυτά που είχαμε την προηγούμενη πεντηκονταετία, από τον πόλεμο και μετά. Και θα μιλήσουμε πλέον για αλλαγή τρόπου σκέψης. Θα μιλήσουμε πλέον πιστεύω ανοιχτά για τα προβλήματά μας. Για μένα αυτό είναι το πιο αισιόδοξο. Ότι οι άνθρωποι θα πάψουν να είναι περιφραστικοί. Θα λένε στον άλλο τα πράγματα με το όνομά τους. Θα είναι πιο ουσιαστικοί. Οι προσωπικές μαρτυρίες της εκπομπής βασίζονται σε αυτό το μοτίβο; Σε ανθρώπους που έχουν δοκιμαστεί, που έχουν βγει από τις στάχτες τους, που έχουν αναγεννηθεί; Ή έχεις και άλλου τύπου προσέγγιση; Οι ιστορίες είναι καθημερινές ανθρώπινες ιστορίες, με προβλήματα που βιώνει ο καθένας μας. Είτε μέσα στην οικογένειά του είτε με τους φίλους του. Για αυτό ακριβώς επιλέγουμε έναν απλό άνθρωπο να τον βάλουμε στον κύκλο της ζωής και να ακούσουμε τι έχει να μας πει. Το ότι επιλέγουμε επίσης έναν άνθρωπο αναγνωρίσιμο και τους φέρνουμε σε επαφή, έχει να κάνει με το γεγονός ότι ένας από τους δύο, δεν ξέρουμε ποιος από τους δύο, έχει να δώσει κουράγιο και αισιοδοξία στον άλλον. Είναι ένα πολύ ωραίο παιγνίδι. Είναι μια διαδραστική διαδικασία μεταξύ αυτών των δύο ανθρώπων, όπου εγώ, ως παρατηρητής πλέον, τους παρακολουθώ να συνομιλούν. Πράγμα που έχει πολύ μεγάλο ενδιαφέρον. Και προτιμώ ιστορίες ανθρώπων που είτε τα κατάφεραν είτε αισιοδοξούν ότι θα τα καταφέρουν.Πιστεύεις ότι οι ιστορίες συμβαίνουν σε αυτούς που μπορούν να τις διηγηθούν;

Οι ιστορίες συμβαίνουν σε όλους μας και πιστεύω ότι όλοι μας μπορεί να είμαστε εν δυνάμει αφηγητές. Απλώς φοβάμαι ότι πολλοί έχουμε τεχνηέντως κρύψει το συναίσθημά μας, δεν μάθαμε να λειτουργούμε βάσει αυτού, ζούμε στην εποχή της παγκοσμιοποίησης και με κάποιο τρόπο πειστήκαμε ότι πρέπει να λειτουργούμε μόνο με τη λογική. Κάποια στιγμή όμως η λογική τελειώνει. Και όταν τελειώσει η λογική, πρέπει να βρεις άλλους τρόπους. Και όταν ψάχνεις να βρεις άλλους τρόπους, θα αναγκαστείς να προσφύγεις στο συναίσθημα, το οποίο είχες κρυμμένο όλα αυτά τα χρόνια κάτω από το χαλί. Και όταν αυτό βγει στην επιφάνεια, τότε ανακαλύπτεις ότι δεν χρειάζεται να σκέφτεσαι πάντα για να βρίσκεις λύσεις, μπορείς να αισθανθείς και να βρεις λύσεις μέσα από αυτό, πολύ πιο εύκολα. Ενστικτωδώς. Πώς βλέπεις τη σημερινή τηλεόραση; Θα πω κάτι που είναι αλήθεια και δεν το λέω για να δημιουργήσω εντυπώσεις. Δεν βλέπω τηλεόραση. Είναι παράλογο, μου λένε όλοι. Πώς είναι δυνατό να δουλεύεις στην τηλεόραση και να μην βλέπεις τηλεόραση;  Ίσως δεν θέλω να επηρεάζομαι. Είμαι πιο πολύ άνθρωπος του διαδικτύου, επιλέγω ακόμα και τους τίτλους των θεμάτων που θα διαβάσω. Αν ξέρω, για παράδειγμα, ότι ένα θέμα θα μου μαυρίσει την ψυχή, δεν θα μπω καν να το δω. Αυτό είναι το καλό του διαδικτύου, μπορείς να κάνεις επιλογή του τι είδους πληροφορία θέλεις να δεχτείς. Δεν απαξιώνω την τηλεόραση, η τηλεόραση είναι ένα μέσο πολύ δυνατό, πολύ σημαντικό, μπορεί να το χρησιμοποιήσει ο καθένας είτε εναντίον του είτε υπέρ του, απλώς εγώ κινούμαι με ρυθμούς που δεν μου επιτρέπουν να δω τηλεόραση. Δηλαδή προτιμώ να δω έναν φίλο μου και να μιλήσω μαζί του, προτιμώ να μπω σε ένα βιβλιοπωλείο και να διαλέξω βιβλία ή μουσική, προτιμώ να περπατήσω, προτιμώ να ασχοληθώ με τον κήπο μου, προτιμώ να κάνω πράγματα πολύ μικρά και καθημερινά. Κάποια στιγμή τα είχα βγάλει τελείως από τη ζωή μου και είπα τι κάνω, δεν ζω, πρέπει να ξαναζήσω. Μπορεί να έχει να κάνει, επίσης, με το γεγονός ότι έχω περάσει πολλές ώρες μπροστά σε οθόνες στη ζωή μου, στις οθόνες του μοντάζ, στις οθόνες των υπολογιστών στη δουλειά, οπότε να μην μπορώ να δω άλλο την οθόνη. Καταλαβαίνω ότι τα μηνύματα που επιδιώκεις να περνάς μέσα από τις εκπομπές σου, τόσο την ιατρική στο παρελθόν όσο και το “My Life” τώρα, τα εφαρμόζεις. Μου μίλησες για κηπουρική, μου μίλησες για ελεύθερο χρόνο, για  ποιότητα ζωής… Προσπαθώ ακόμα και τις περιόδους που δουλεύω πολύ σκληρά να υπάρχουν στιγμές οι οποίες να μου υπενθυμίζουν ότι ζω και ότι δεν ζω μόνο για να δουλεύω. Μπορεί να πάω σε μια ταινία πολύ αργά το βράδυ. Μπορεί να είμαι κουρασμένος, αλλά θα πάω μόνο και μόνο διότι ξέρω ότι αυτό θα με ευχαριστήσει. Θα ξυπνήσω μία ώρα νωρίτερα το πρωί για να πάω στο γυμναστήριο. Θα προσπαθήσω να δω τους φίλους μου, γιατί τους θεωρώ πολύ σημαντικό κομμάτι στη ζωή μου, έστω και για μία ώρα. Είναι μεγάλη αποφόρτιση. Έχω μία Κυριακή; Θα πάρω το πλοίο το πρωί, θα πάω να κολυμπήσω σε ένα κοντινό νησί και θα γυρίσω το απόγευμα. Δεν αφήνω τα πράγματα στην τύχη τους. Είμαι πολύ αυστηρός με τον χρόνο μου.Και με τους στόχους απ’ ό,τι βλέπω. Και με τους στόχους. Είμαι τελειομανής. Είμαι ένας άνθρωπος που όταν βάλει κάτι στο κεφάλι του, αν δεν το πετύχει, δεν είναι ικανοποιημένος. Δεν σου λέει κάτι το να περιφέρεσαι ασκόπως, ε; Όχι, υπάρχει και αυτό στη ζωή μου. Υπάρχει τις περιόδους που χρειάζομαι… αγρανάπαυση, πνευματική αλλά και συναισθηματική. Μπορώ να μείνω, ας πούμε στο σπίτι μου, με την μουσική μου, χωρίς να κάνω τίποτα, χωρίς να τηλεφωνήσω σε κανέναν, να μείνω έτσι μία ολόκληρη μέρα. Αλλά μέχρι εκεί. Μία μέρα.  Μία μέρα. Όχι παραπάνω. Μου μίλησες πριν για διαδίκτυο. Για το web TV τι πιστεύεις; Πιστεύω ότι θα είναι το μέλλον. Το διαδίκτυο σου δίνει μεγαλύτερη ελευθερία από ό,τι η TV, που συνυπολογίζεις ότι μπορεί να σε δουν 500.000 άνθρωποι, για παράδειγμα, ειδικά όταν καταπιάνεσαι με ένα τόσο ευαίσθητο θέμα όπως είναι η υγεία και ο καθένας μπορεί να ερμηνεύσει διαφορετικά την κάθε σου λέξη. Εμένα αυτό μου δημιουργεί τρομερή ευθύνη. Αισθάνομαι ότι πρέπει να είμαι πάρα πολύ προσεκτικός, λόγω ακριβώς του αριθμού των τηλεθεατών. Το διαδίκτυο έχει ανεξάντλητο κοινό μεν, αλλά σου δίνει και την ελευθερία να σε επιλέξει ο άλλος για να σε ακούσει και να μπορείς να μιλήσεις πολύ πιο ανοιχτά ακόμα και για θέματα ταμπού που, ας πούμε, μία τηλεοπτική ζώνη απογεύματος δεν θα σου επέτρεπε. Οπότε το διαδίκτυο σου δίνει τη δυνατότητα της ευρύτερης κάλυψης των θεμάτων. Μου αρέσει που όλοι έχουν γίνει δημοσιογράφοι στο διαδίκτυο. Μου αρέσει που όλοι γράφουν ποστ στο facebook ή ανεβάζουν απόψεις στο twitter και που όλοι έχουν γίνει φωτογράφοι στο instagram. Αυτό είναι πάρα πολύ ωραίο. Γιατί ο καθένας αισθάνεται ότι συμμετέχει σε μια καλλιτεχνική δημιουργία. Και είναι πολύ αισιόδοξο το γεγονός ότι οι άνθρωποι μπορούν να το κάνουν αυτό, είναι μεγάλη διέξοδος. Δεν τολμώ να πω, θα ήταν παρακινδυνευμένο, ότι είναι μια μορφή ψυχανάλυσης, ψυχοθεραπείας αλλά σίγουρα είναι ένα μέσο που κάνει την σύγχρονη κοινωνία να βγαίνει προς τα έξω. Μιλάμε για τρομερή εξωστρέφεια, που πρέπει όμως να μεταφράζεται και στην πραγματική μας ζωή! Και μία τελευταία ερώτηση σχετική με το αντικείμενό σου. Θα νικήσει η υγεία; Είναι παρήγορο ότι τα τελευταία χρόνια οι άνθρωποι έρχονται στην ουσία της ζωής τους και η ουσία της ζωής τους είναι να περνούν καλά, να είναι ευτυχισμένοι με τα ενδεχομένως μικρά και ταπεινά πράγματα που κάνουν πια, αλλά απαραίτητη προϋπόθεση για να ζήσουν καλά είναι να έχουν καλή υγεία. Να μην ξεχνάμε ότι η υγεία είναι το πιο σημαντικό πράγμα. Μπορεί σήμερα να είσαι χάλια για διάφορους λόγους, να μην έχεις δουλειά, να έχεις κάποια απογοήτευση, να νομίζεις ότι έχεις κατάθλιψη ή όντως να έχεις κατάθλιψη, αλλά αύριο που θα αλλάξει αυτό, που θα ευθυγραμμιστεί ξανά η κατάσταση, εσύ πρέπει να είσαι έτοιμος. Δεν μπορείς να είσαι ένας κατεστραμμένος άνθρωπος μέσα στην νέα ισορροπία των πραγμάτων.  Βλέπεις είμαι φύσει αισιόδοξος, ηλιθιωδώς αισιόδοξος… Από τα γυρίσματα της πρώτης εκπομπής του “My life”. Δείτε το trailer εδώ: mega tv