Το μεγάλο μούδιασμα της ψυχαγωγίας για τη Φαίη Σκορδά και το τέλος ενός είδους
Είμαστε, τι είμαστε; Τίποτα δεν είμαστε! Αναλώσιμοι όλοι και ματαιότης ματαιοτήτω!
Περιεχόμενα
Ήταν το χρονικό ενός προαναγγελθέντος τέλους εκπομπής αυτό του Buongiorno, που συζητιόταν στην δημοσιογραφική πιάτσα, αλλά οι άνθρωποι του δεν γνώριζαν ή δεν ήθελαν να αναγνώσουν τα σημάδια. Μιας εκπομπής απ’ αυτή την παλιά τηλεόραση, που όσοι δεν ζουν κανονικά στον κόσμο, δεν ακούνε τους ανθρώπους να μιλάνε και δεν διαβάζουν τη δυσφορία τους στα social media αδυνατούν να αντιληφθούν. Και όχι! Δεν είναι όλη η τηλεόραση που ψυχορραγεί, παρά την μετατόπιση της διαφήμισης στο διαδίκτυο. Είναι ένα είδος της, μια έκφραση της, ένα είδος που πια δημιουργεί δυσφορία και αντίδραση στο κοινό.
Η Φαίη Σκορδά και το dream team πάνελ της, το καλύτερο που υπήρξε αυτή τη σεζόν στην ψυχαγωγία, έκανε τη δουλειά της με συνέπεια, σοβαρότητα, επαγγελματισμό, λάμψη και αφοσίωση. Πολύ απλά το είδος αυτό σπαρταράει και φταίνε -φταίμε- όλοι όσοι, χωρίς να ξεβολευτούν, το υποστήριξαν! Διότι, ακόμη πιο απλά, η τηλεόραση αυτορυθμίζεται όπως όλα τα συστήματα στην ζωή, στον κόσμο, στην ίδια την εξέλιξη του είδους των ανθρώπων. Και δεν είναι για θρήνο. Ούτε για την συνειδητοποίηση, αργά πολύ, που ακουγόταν σήμερα στο Happy Day, πως «αναλώσιμοι είμαστε όλοι»! Γιατί τι περιμένατε; Πως είμαστε μνημεία του ανθρώπινου πνεύματος και σαν την Ακρόπολη, θα κόβουν εισιτήριο για να μας δούνε, μες στις σκαλωσιές, αναστηλωμένους ή άντε ταριχευμένους, ανά τις χιλιετίες; Ούτε για την σοφία της Κατερίνας Καινούργιου που είπε πως «θορυβήθηκα με το κόψιμο της Φαίης, μπορεί να συμβεί και σε μένα»! «Ό,τι εγένετο, τούτο γενήσεται» κούκλα μου αγαπημένη και «ουκ έστι παν πρόσφατον υπό τον ήλιον», ήτοι αυτό που έγινε, αυτό θα ξαναγίνει και δεν υπάρχει τίποτα απολύτως καινούργιο κάτω από τον ήλιο, που γράφει και ο Εκκλησιαστής της Παλαιάς Διαθήκης, πριν 2500 χρονάκια.
Αυτοαναφορικότητα, εγωκεντρισμός και συντεχνιασμός
Την Πέμπτη 25 Ιουνίου του 2026, την ελληνική τηλεόραση δεν την συγκλόνισε ο φονικός σεισμός στη Βενεζουέλα όπου ολόκληρες γειτονιές στο Καράκας ισοπεδώθηκαν, με 32 νεκρούς, πάνω από 700 τραυματίες και φόβο για δεκάδες χιλιάδες θύματα. Ούτε η αποτρόπαιη ένοπλη επίθεση σε σχολείο στις Φιλιππίνες, σχεδόν ούτε η άγρια δολοφονία 15χρονου στην Καλλιθέα, δεν ένοιαξε την ελληνική ψυχαγωγία! Άφησαν δε κατά μέρους και τους λαγοκέφαλους και τους καρχαρίες που ενοχλούν τους πλούσιους τουρίστες στις διακοπές τους! Με απόλυτη αυτοαναφορικότητα, εγωκεντρισμό και συντεχνιασμό, επιδόθηκαν σε πλήρη ομφαλοσκοπία, πιστεύοντας πως ο τηλεθεατής έχει μεγάλη πρεμούρα να μάθει ποιος υπέγραψε που και με ποιους για την επόμενη σεζόν! Ένας φασαριόζικος, λαμπερός ναι, αλλά ελάχιστος μικρόκοσμος ανάγεται σε κοσμικό επίκεντρο, με μια αλήθεια να αιωρείται μόνο: ο κόσμος αλλάζει, χάνονται επαγγέλματα, άλλα εμφανίζονται, είδη διασκέδασης, ψυχαγωγίας και ενημέρωσης ξεθωριάζουν και εγκαταλείπονται, άλλα εμφανίζονται και ο κόσμος προχωράει χωρίς να νοιάζεται για τη δικιά μας μελαγχολία, φοβία ή κομψή ανεργία!
Ολόιδιες εκπομπές τουλάχιστον 25 χρόνια τώρα
Είναι εδώ και καιρό που, όπως ξέρουμε καλά όσοι εργαζόμαστε στη τηλεόραση (αλλά το ‘χει πάρει είδηση και το κοινό και μας ξεφωνίζει στα social media), η συνταγή είναι μια και επαναλαμβανόμενη. Βάζουμε όλοι έναν παρεμφερή, εύκολο τίτλο. Έχουμε την ίδια ξανθιά παρουσία, ευχάριστη και χωρίς γωνίες, άψογη, άχρονη και σχετική στο ντύσιμο, την εμφάνιση, το χτένισμα, τον τρόπο που κοιτάει τη κάμερα, που ακκίζεται και που χαμογελάει με νόημα στο κοινό. Μαζεύουμε τους ίδιους πάντα πανελίστες και έχουμε και ως άλλοθι κανέναν γηραιό και έγκυρο. Χορεύουμε καθιστά στην έναρξη, τη λήξη και την επιστροφή από διαφημίσεις. Παίζουμε τι έπαιξαν οι άλλες εκπομπές, αναπαράγουμε συνεντεύξεις άλλων και συνήθως των ίδιων και των ίδιων από άλλα κανάλια και το διαδίκτυο, παίζουμε όλοι την ίδια είδηση, με τα ίδια κοινής λήψης θέματα από διαφορά κοσμικά και καλλιτεχνικά γεγονότα. Ξεπετάμε και τα ειδεχθή εγκλήματα της εβδομάδας, αναπαράγοντας τα ίδια και τα ίδια, χωρίς τίποτα νεότερο και μετά πατάμε πάλι έναν χορό με κάνα σουξέ μπουζουκωτό, πριν πάμε για διαφημίσεις.
Και παγκόσμια η λατρεία των celebrities έχει εξαφανιστεί. Το γκλίτερ του life style έχει σκορπίσει σε σκονισμένους αέρηδες και το ιλουστρασιόν έχει ξεθωριάσει σε κιτρινισμένο, παλιοκαιρισμένο και θλιβερά παλιακό. Μεγάλοι σταρ δεν υπάρχουν και όσοι ελάχιστοι βρίσκονται γαντζωμένοι στο στερέωμα του θρόνου τους, δεν θα πάνε να σπάσουν τη σιωπή τους στους ολόιδιους καναπέδες των πρωινάδικων. Δηλαδή, η Βίσση, η Αλεξίου, ο Νταλάρας, ο Λαζόπουλος, ο Κανάκης, η Φουρέιρα, η Καραμπέτη, η Σάττι ή ο Αργυρός ρε αδελφέ, μα ούτε καν η Τούνη, δεν θα εμφανιστούν στο στούντιο για το πολύ 20 λεπτά με το αφιερωματικό βίντεο μαζί, κοινότοπων – ξεπέτα ερωτήσεων. Τα ποσά και τα κόστη δεν βγαίνουν πια! Η αυτοαναφορικοτητα δεν αφορά. Το έγκλημα μαζί με το τι έκανε, τι είπε και τι όχι κάθε μέρα ο Λιάγκας, κούρασε. Και ή διορθωνόμαστε, ή, πολύ απλά… χανόμαστε.
Βεβαίως και στη συγκεκριμένη συγκυρία, τηλεοπτικώς θα την πληρώσουν πρώτοι οι καλοί, οι ήσυχοι και εργατικοί, διότι όπως πικρά πρόσφατα παρατήρησε ο Δήμος Βερύκιος, «τα καλά παιδιά δεν προχωράνε εύκολα στην άγρια τηλεοπτική πιάτσα». Πάντως ας πούμε κάπου εδώ πως συντασσόμεθα με τη ρήση του Αποστόλου Παύλου, μιας και σήμερα μας βγήκε βιβλικό το κείμενο, πως «μη νικώ υπό του κακού, αλλά νίκα εν τω αγαθώ το κακόν». Κι αμήν!
Διαβάστε επίσης
Τα άλλα ψυχαγωγικά πρωινά
Η Φαίη Σκορδά φυσικά και θα συνεχίσει την πορεία και την καριέρα της. Οι άνθρωποι της εκπομπής, τεχνικοί, ρεπόρτερς, δημοσιογράφοι θα κάνουν όπως πάντα τη δουλειά τους σε άλλες παραγωγές και το τέλος του κόσμου δεν έρχεται μαζί με αυτό μιας εκπομπής. Το τέλος ενός κουρασμένου είδους, απ την άλλη, μοιάζει να είναι, ήδη, εδώ! Για αυτό, πανέξυπνα και μελετημένα, το Star εμπιστεύτηκε για την πρωινή ζώνη, προσδοκώντας το διαφορετικό, την Ζήνα Κουτσελίνη, ταλαντούχο άνθρωπο που έστησε την ελληνική ψυχαγωγία και ξέρει την τηλεόραση απ’ έξω και ανακατωτά, πίσω, μπροστά, αριστερά και δεξιά απ τις κάμερες. Δεν θεωρούμε απίθανο αυτή τη στιγμή και κάποιο κανάλι να εξετάζει την αξιοποίηση και την επιστράτευση μιας άλλης σιδηράς κυρίας των πρωτεργατών της ιδιωτικής τηλεόρασης, που θα μπορούσε να ορίσει ξανά τη πρωινή ψυχαγωγία, με την επιτυχία που το έχει κάνει. Και μιλάμε βέβαια για την Ρούλα Κορμηλά. Όχι, όχι! Δεν ξέρουμε τίποτα, απλά έναν συλλογισμό ως παλαιές κάνουμε και εμείς, γιατί σε εποχές επαναπροσδιορισμού και ισχνών αγελάδων, αν μη τι άλλο καταφεύγεις στα αποδεδειγμένα και μασίφ σίγουρα!
