Ματάκηδες, μπανιστιρτζήδες & ηδονοβλεψίες: οι κασκαντέρ του έρωτα

ΑΝ Ο ΘΕΟΣ ΔΕΝ ΈΠΑΙΡΝΕ ΜΑΤΙ ΤΟΥΣ ΠΡΩΤΟΠΛΑΣΤΟΥΣ ΤΗ ΣΤΙΓΜΗ ΠΟΥ ΕΚΑΝΑΝ ΤΟ ΠΡΟΠΑΤΟΡΙΚΟ ΑΜΑΡΤΗΜΑ, ΘΑ ΤΗΝ ΕΙΧΑΜΕ ΓΛΙΤΩΣΕΙ, ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΘΑ ΒΛΕΠΑΜΕ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ ΑΡΑΧΤΟΙ ΣΤΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟ. ΌΜΩΣ Ο ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΣ ΔΕΝ ΑΝΤΕΞΕ ΝΑ ΜΗ ΡΙΞΕΙ ΕΝΑ ΒΛΕΦΑΡΟ! ΚΑΙ ΦΥΣΙΚΑ, ΑΠΟ ΕΚΕΙ ΚΑΙ ΠΕΡΑ, ΤΟ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΜΑ ΤΟΥ, Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ, ΤΟΝ ΜΙΜΗΘΗΚΕ. ΕΤΣΙ, ΜΕΣΑ ΣΤΟΥΣ ΑΙΩΝΕΣ, ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ ΝΕΟΙ, ΓΕΡΟΙ, ΠΛΟΥΣΙΟΙ, ΦΤΩΧΟΙ, ΛΕΥΚΟΙ, ΜΑΥΡΟΙ, ΑΓΓΛΟΙ, ΓΑΛΛΟΙ, ΠΟΡΤΟΓΑΛΟΙ ΒΡΙΣΚΟΥΝ ΠΑΡΗΓΟΡΙΑ, ΕΥΧΑΡΙΣΤΙΟΥΝΤΑΙ, ΗΡΕΜΟΥΝ, ΑΝΑΒΟΥΝ, ΤΗΝ ΚΑΝΟΥΝ ΛΑΧΕΙΟ, ΔΙΑΚΙΝΔΥΝΕΥΟΥΝ ΤΗ ΖΩΗ ΤΟΥΣ ΜΟΝΟ ΚΑΙ ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΝΑ ΠΑΡΟΥΝ ΕΝΑ ΜΑΤΙ…

Η ιστορία του ματιού

Ο πρώτος Άγιος στην ιστορία των ματάκηδων είναι ο Πολύφημος. Η επίσημη, όμως, Αγία των ματάκηδων είναι η Αγία Παρασκευή, που προστατεύει τα μάτια. Αν έχετε δει εικόνα της, κρατάει ένα δισκάκι όπου δύο μάτια ξεκουράζονται υπό την ευλογία της. Όσιος, πάντως, των ματάκηδων θα πρέπει να ανακηρυχτεί ο Γαλιλαίος, που εφηύρε το τηλεσκόπιο. Νεότερες έρευνες αναφέρουν πως η περίφημη φράση «Και όμως κινείται!» ειπώθηκε όταν ο Γαλιλαίος είδε από το τηλεσκόπιό του τον κώλο μιας γκόμενας, που έμενε απέναντι από τον πύργο της Πίζας!

Εμείς σαν Έλληνες έχουμε παράδοση στο μάτι από αρχαιοτάτων χρόνων. Στη μυθολογία αναφέρονται, συχνά-πυκνά, διάφοροι Σιληνοί και Πάνες που παίρνουν μάτι τις θεές την ώρα που αυτές, αμέριμνες (υποτίθεται) παίρνουν το μπάνιο τους σε κάποια πηγή.

Ο λαός μας, με τις εύστοχες παροιμίες του έχει δώσει διδάγματα σε υποψήφιους ματάκηδες. Φτάνοντας στη σημερινή εποχή θα πρέπει να αναφέρουμε τον Ανέστη Βλάχο, τον Αποδυτηριάκια, τις ροζ εκπομπές του Αντέννα και τις τσόντες του ΙΤΑ 8, την κυρία Ευλαμπία του ισογείου, τους δημοσιογράφους της κρεβατοκάμαρας του Παπανδρέου, την κυρία Λέτα Σκοτάδη που είναι οφθαλμίατρος και, τέλος, τον άγνωστο μπανιστιρτζή της γειτονιάς μας, σαν τις πιο χαρακτηριστικές περιπτώσεις ματιού στη σύγχρονη Ελλάδα.

Η ιστορία του πολιτισμού μας είναι ιστορία ματιού. Οι τεχνολογικές πρόοδοι έγιναν για να εξυπηρετήσουν τον ματάκια: Με τον ηλεκτρισμό μπορείς να βλέπεις άνετα τα πάντα στο απέναντι διαμέρισμα. Με την τυπογραφία μπορείς να απολαύσεις καταπληκτικές τσόντες. Τα παντζούρια διευκολύνουν τους παραδοσιακούς και ριψοκίνδυνους ματάκηδες. Το αυτοκίνητο βοηθάει να πηδιούνται μέσα τα ζευγάρια. Από τις κλειδαρότρυπες της κρεβατοκάμαρας μέχρι τις υπερσύγχρονες κάμερες, η ανθρωπότητα έχει κάνει ένα μάτι νά!

Ένας μπανιστιρτζής στο μπάνιο: Ανώμαλος, διεστραμμένος, τολμηρός. Φοβερά ευλύγιστος και γυμνασμένος, ξυρίζει το κεφάλι του για να μην πιάνονται τα μαλλιά του στο φωτα γωγό και φοράει πάντα τιράντες για να μπορεί να κατεβάζει τα παντελόνια εύκολα. Συνήθως του πετάνε στη φαλάκρα μπουκαλάκια και κραγιόν, άντε και καμιά κιλότα, οπότε εξαφα νίζεται πανευτυχής.

Άλλα τα μάτια του λαγού…

Υπάρχουν άνθρωποι, με γουρλωμένα μάτια που λέγονται ματάκηδες; Θα ήταν αστείο να υποθέσουμε κάτι τέτοιο. Οι ματάκηδες είναι κανονικοί άνθρωποι όπως εσείς κι εγώ. Λίγο ως πολύ ματάκηδες είμαστε όλοι μας. Και γιατί να μην είμαστε; Το μάτι είναι ένα από τα πιο αθώα και τα πιο ακίνδυνα σεξουαλικά παιχνίδια. Με το μάτι διασκεδάζουμε την πείνα της στιγμής: Αφού δεν μπορώ αυτή τη στιγμή να «πάρω» το συγκεκριμένο άτομο, ας το «πάρω» ένα μάτι! Είναι, βλέπετε, η όραση η βασίλισσα των αισθήσεων. Εξ ου και οι φράσεις «τον προσέχω σαν τα μάτια μου» ή «το τεκνό και τα μάτια σου…».

Με το μάτι δεν κολλάς ασθένειες. Είναι ο πιο υγιεινός τρόπος επαφής. Το μάτι έχει σασπένς: πότε θα βρεις το στόχο και πόση ώρα θα το πάρεις μάτι. Το μάτι είναι ο πιο διακριτικός τρόπος να μπεις σε μια κρεβατοκάμαρα και να κάνεις σεξ με άλλα δύο άτομα χωρίς να σε πάρουν χαμπάρι. (Αν σε πάρουν χαμπάρι, την έβαψες!). Με το μάτι μπορείς να κάνεις ζάπινγκ εικόνων, ατόμων, στάσεων, χώρων.

Θεωρητικά όλοι μας το παίρνουμε το ματάκι μας. Στην πράξη όμως δ β εν είμαστε όλοι ματάκηδες. Άλλο είναι να ρίχνεις μια ματιά στη φούστα μιας γκόμενας που σκύβει στο ψυγείο κι άλλο είναι να ανεβαίνεις σαν αλπινιστής στον τέταρτο όροφο για να πάρεις μάτι μια γκόμενα που δοκιμάζει εσώρουχα. Ποιός απ’ τους δύο είναι πιο ματάκιας; Εδώ δεν υπάρχει απάντηση. Το μάτι είναι μια αίσθηση ακόρεστη. Ο καθένας προσπαθεί να την χορτάσει όπως μπορεί. 

Ένας ματάκιας στο γραφείο του: Πετάει κάτω τους φακέλους με την αλληλογραφία, χώνεται κάτω από το γραφείο, παραμονεύει τη στιγμή που η γραμματέας θα σκύψει να φτιάξει τις κάλτσες της. Πίσω από τους χοντρούς φακούς παραμονεύει ένα μάτι-πιράνχα. Μόλις πάρει το μάτι του, σηκώνεται, τινάζει το κοστούμι και συνεχίζει τη δουλειά του. Παίρνει πάντα δουλειά και στο σπίτι…

Πες μου τι παίρνεις μάτι να σου πω ποιος είσαι…

Έχουν και οι ματάκηδες (ή μπανιστιρτζήδες όπως τους έλεγαν παλιά) τις κατηγορίες τους. Τους ξεχωρίζουμε ανάλογα με το πού συγκεντρώνουν την προσοχή τους και τον τρόπο που παίρνουν μάτι. Πρώτα-πρώτα, πρέπει να αναφέρουμε την παιδική ηλικία ως καθοριστικό παράγοντα του μελλοντικού ματάκια. Βέβαια, αν δεν υπήρχαν τα ρούχα, τα εσώρουχα και η περιέργεια, κανένα πιτσιρίκι δεν θα έμπαινε στον πειρασμό να δει τι κρύβει η μικρή Μαρία κάτω από το βρακάκι της. Όταν δε το πιτσιρίκι αντιληφθεί ότι κάτω από το βρακάκι της μικρής Μαρίας υπάρχει κάτι ΠΟΛΥ ενδιαφέρον, που μπορεί να το συνδυάσει με αυτό που υπάρχει κάτω από το δικό του βρακάκι, άντε να το πείσεις να μη γίνει ματάκιας!

Η περιέργεια, λοιπόν, είναι το βασικό κίνητρο του ματάκια. Μεγαλώνοντας έρχεται η σεξουαλική ευχαρίστηση. Η οποία φυσικά έχει και τις ποιοτικές και ποσοτικές της διαβαθμίσεις:

• Ο τύπος «τα βλέπω όλα, μου αρέσουν όλα».

Το μάτι του είναι κάτι χειρότερο από Hoover. Σκουπίζει ό,τι βρίσκεται μπροστά του, από αφίσες στους δρόμους και εξώφυλλα περιοδικών μέχρι την κυρία που απλώνει τα ρούχα στη διπλανή ταράτσα. Σκουπιδοφάγος εικόνων, ο φίλος μας είχε δύσκολα και ανασφαλή παιδικά χρόνια. Βλέπει τα πάντα με την ελπίδα ότι μέσα στο σωρό θα βρει και κάτι σούπερ. Σιγά μην κάτσει κάτι σούπερ στον σκουπιδομάτη!

• Ο τύπος «βλέπω μόνο βρομερά θεάματα».

Και αν περιμένετε να σας τα περιγράψουμε αυτά τα βρομερά θεάματα, είστε φριχτά γελασμένοι. Ο τύπος μας είναι ο κλασικός τύπος του πορνόγερου ο οποίος, αφού πέρασε όλα τα στάδια των ανωμαλιών (σαδισμός, μαζοχισμός, ουροποσία, κοπρολαγνεία) κράτησε για τα γηρατειά του το ρόλο του ματάκια. Άντε, και καλή ψυχή!

• Ο τύπος «τα βλέπω όλα πίσω από τα κιάλια μου».

Φανερά επηρεασμένος από το Διχασμένο Κορμί, ο τύπος αυτός του ματάκια πρωτόμαθε το μάτι όταν ήταν αθλητής. Στα ξενοδοχεία, τα βράδια, το μάτι ήταν το αγαπημένο σπορ όλης της ομάδας. Τώρα σ’ αυτή την ηλικία, παίρνοντας μάτι, θυμάται τις τρελές μέρες της νιότης και διασκεδάζει τη μοναξιά της βραδιάς…

• Ο τύπος «βλέπω μια κατσίκα κι έναν τράγο».

Ξεκίνησε από βοσκόπουλο. Εκεί πρωτοείδε τις γελάδες, τις κατσίκες και τις κότες, να βατεύονται ελεύθερα στη φύση. Εκεί πρωτοείδε τα βυζιά και λίγο κώλο από τη γειτονοπούλα του, την Ασήμω. Τώρα στην πόλη, όταν τον πιάνει το μεράκι, παίρνει σβάρνα τους λόφους και τα αλσύλλια μήπως και ξανασυναντήσει την Ασήμω. Καλό παιδί. Ρομαντικό και ροδομάγουλο.

• Ο τύπος «βλέπω πίσω από την πλάτη σου».

Ο εκπρόσωπος αυτής της κατηγορίας είναι και ο πιο γνήσιος ματάκιας. Απόγονος των παλιών μπανιστιρτζήδων τα τελευταία χρόνια πλήττεται συστηματικά. Οι κλειδαριές στις πόρτες δεν έχουν πια κλειδαρότρυπα να δεις, στα σπίτια αρχίζουν και βάζουν air-condition με αποτέλεσμα κλειστά παραθυρόφυλλα και, το χειρότερο, τα ζευγαράκια έχουν πια δικές τους γκαρσονιέρες. Παρ’ όλα αυτά, οι ορθόδοξοι αυτοί ματάκηδες συνεχίζουν να επιμένουν. Σκαρφαλώνουν, σέρνονται στο χώμα, τις τρώνε πολλές φορές, αλλά το μάτι τους παραμένει σε επιφυλακή 24 ώρες το 24ωρο. Κλασικές φιγούρες.

Κόβει αυτουνού το μάτι…

Για να ξεκινήσει κανείς την καριέρα του σαν ματάκιας, πρέπει πάνω απ’ όλα να έχει καλή όραση. Αν φοράει γυαλιά ή φακούς επαφής, ας το πάρει απόφαση από την αρχή ότι οι επιχειρήσεις του θα είναι περιορισμένου βεληνεκούς. Ο ματάκιας χρειάζεται μάτι γρήγορο, σπινθηροβόλο, γερακίσιο. Μόνο έτσι έχει τη δυνατότητα να διαπρέψει.

Η καλή διατροφή και η άσκηση βοηθάνε πολύ στη δουλειά μας. Δεν πρέπει να ξεχνάμε πως ο ματάκιας είναι σαν στρατιώτης. Αν αύριο το καθήκον τον καλέσει να σκαρφαλώσει στο μπαλκόνι της Κικίτσας, πρέπει να είναι σε θέση να το κάνει, κι ας είναι το μπαλκόνι της Κικίτσας στον τρίτο όροφο! Συστηματική εξάσκηση, λοιπόν, και φυσικά αθλητικά παπούτσια, σκοινιά, άγκυρες (τσιγάρα απαγορεύονται)… αυτά.

Τρίτον και σπουδαιότερον προσόν που πρέπει να διαθέτετε είναι η θέση του δικού σας διαμερίσματος. Πρέπει να βλέπει όσο το δυνατόν περισσότερους ακάλυπτους, κανένα ξενοδοχείο και, αν έχει κοντά πάρκο ή αλσύλλιο, είστε και ο πρώτος!

Επιμονή, υπομονή, γρηγοράδα είναι το τρίπτυχο του καλού ματάκια. Επιμονή μέχρι να βρεις το στόχο, υπομονή μέχρι ο στόχος να αρχίσει να κάνει τα διάφορα και γρηγοράδα ώστε να εκμεταλλευτείς όσο μπορείς καλύτερα το προσφερόμενο μάτι.

Ο ματάκιας που έχει χιούμορ είναι ο ευτυχισμένος ματάκιας. Είναι αυτός που, αφού πάρει το μάτι του, θα χτυπήσει το τζάμι και θα πει: «Παιδιά σας ευχαριστώ. Μου δώσατε το μάτι της ζωής μου!». Ο ματάκιας που χάνει την όρασή του είναι το ίδιο τραγικός όσο ο Μπετόβεν όταν έχασε την ακοή του.

Ο ματάκιας που βλέπει τσόντες, τηλεόραση και φωτογραφίες στα περιοδικά είναι ο καθημερινός ματάκιας. Είναι ο ματάκιας της διπλανής πόρτας.

Ο μικρός, διαολεμένος ηδονοβλεψίας: Έμαθε το μάτι παρακολουθώντας την νταρντάνα θεία του. Έχει κάνει το σπίτι του παρατηρητήριο. Ανοίγει πόρτες, περιμένει με τις ώρες πίσω από την κλειδαρότρυπα και ικανοποιείται ακόμα και αν δει την άκρη από το σουτιέν της θείας του. Της θείας σου ρε; Της θείας σου; Δεν πας και σε κανά ξένο σπίτι να πάρεις το μάτι σου;

Φάτε, μάτια, ψάρια…

Ο καπιταλίστας κατάλαβε από πολύ νωρίς την ακόρεστη ανάγκη του ματιού. Έτσι ξεκίνησε πουλώντας πίνακες, το γύρισε στη φωτογραφία, εκμεταλλεύτηκε το σινεμά, την τηλεόραση και το ολογράφημα και κέρδισε πουλώντας φύκια για μεταξωτές κορδέλες.

Δεν μας φταίει βέβαια ο καπιταλίστας που το μάτι μας είναι αχόρταγο. Πάντοτε έτσι ήταν.

Υπάρχουν άνθρωποι που κερδίζουν λεφτά από το μάτι; Πώς δεν υπάρχουν! Κατ’ αρχάς, όλοι αυτοί που πουλάνε κιάλια, τηλεσκόπια κ.λπ. Έπειτα έχουμε το Peep show: κλεισμένος μέσα στην καμπίνα σου παρακολουθείς το μοντέλο της αρεσκείας σου και χειρίζεσαι το θέμα ανάλογα. Οι κατάσκοποι τι είναι; Ματάκηδες απορρήτων πραγμάτων δεν είναι; Βγάζουν εκατομμύρια από το μάτι. Οι παπαράτσι πάλι; Είναι αυτοί που αποτυπώνουν στις φωτογραφίες τους αυτό που θα θέλαμε να δούμε εμείς από κοντά. Για να καταλάβετε τι εννοώ, κοιτάξτε στις επόμενες σελίδες τις φωτογραφίες που τράβηξε κρυφά από τη Madonna ένας παπαράτσι… Ποιοί άλλοι βγάζουν λεφτά από το μάτι; Τα μοντέλα, οι σκηνοθέτες και οι παραγωγοί των πορνό! Οι οφθαλμίατροι. Οι ορνιθοπαραγωγοί. («Δυο αυγά μάτια, σε παρακαλώ»!). Οι εταιρίες καλλυντικών που πουλάνε ένα κάρο κρέμες, σκιές, και μακιγιάζ για τα μάτια. Αυτοί που πουλάνε χάντρες, για να μη σε πιάνει το μάτι. Σε γενικές γραμμές, είναι σίγουρο ότι από το μάτι κερδίζεις…

Δύο πράσινα μάτια με μπλε βλεφαρίδες

Θα παρατηρήσουμε εδώ ότι γυναίκες-ματάκηδες δεν συναντάμε εύκολα. Ίσως είναι το δύσκολο του εγχειρήματος. Να σκαρφαλώσει τώρα μια γυναίκα στα παντζούρια για να πάρει μάτι; Και τι να κάνει έπειτα; Να αρχίσει να χαϊδεύεται και να βογγάει; Ακόμα και σαν εικόνα κάνει λίγο περίεργη, δεν κάνει; Έπειτα, γιατί να μπει σ’ όλον αυτό τον κόπο η γυναίκα; Λίγο να ανοίξει την μπαλκονόπορτα και λίγο να κουνήσει τον κώλο της, έχει στο μπαλκόνι της όσους ματάκηδες θέλει.

Το μάτι στις γυναίκες είναι λίγο φλου. Δεν εντοπίζεται, δεν είναι συγκεκριμένο, παίζει με τις γενικότητες. Αν γυρίσει μια γυναίκα να πει στις φίλες της «Χτες το βράδυ έπαιρνα μάτι με το τηλεσκόπιο ένα ζευγάρι που πηδιότανε», το πιο πιθανό είναι να γυρίσουν όλες να την κοιτάξουν σοκαρισμένες. Η ατολμία και η φυσική αδυναμία είναι, υποψιαζόμαστε, οι βασικότεροι ανασταλτικοί παράγοντες που κάνουν μια γυναίκα να μη γίνει ματάκιας. Κι εδώ που τα λέμε, καλά κάνουν. Αλλιώς θα κινδύνευαν να πάνε για μαλλί και να βγούνε κουρεμένες!

Ο άτυχος επαγγελματίας ματάκιας: Ασχολείται καιρό με αυτήν που θα πάρει μάτι, παρακολουθεί τις κινήσεις της, είναι φοβερά εξοπλισμένος, ξέρει τι θέλει. Όμως το επάγγελμα έχει και τις ατυχίες του. Έτσι, όταν η γκόμενα ανοίγει την πόρτα της κουζίνας να βγάλει τα σκουπίδια έξω, γκρεμοτσακίζεται! Την τελευταία φορά τη γλίτωσε με ένα σπάσιμο στο χέρι. Πού θα πάει αυτή τη φορά; Στο ΚΑΤ Κηφισιάς ή στο Ασκληπιείο Βούλας;

Του βγήκαν τα μάτια έξω!

Αν, όπως λένε, τα μάτια είναι ο καθρέφτης της ψυχής, γιατί αυτός ο καθρέφτης να μη βλέπει ό,τι του γουστάρει; Κάνει κακό σε κανέναν; Πέθανε κανένας ματάκιας ποτέ από το μάτι; (Εκτός και αν γκρεμοτσακίστηκε πάνω στην εκτέλεση του καθήκοντος!). Ας μην ξεχνάμε επίσης ότι, βλέποντας, μαθαίνεις. Παίρνεις ιδέες, στάσεις, χειρονομίες. Ένας ματάκιας δεν είναι ποτέ επικίνδυνος. Η ψύχωση του ματάκια είναι να βιάσει οπτικά και όχι σωματικά το αντικείμενο του ενδιαφέροντός του. Ας μην ξεχνάμε, επίσης, ότι, παίρνοντας μάτι, εξασκείς την όρασή σου. Μαθαίνεις να αντεπεξέρχεσαι σε χιλιάδες δύσκολες στιγμές. Είσαι πάντα σε φόρμα. Βοηθάς τους επιδειξίες να εκφραστούν. Και τώρα, μεταξύ μας, όποτε έτυχε να σας πάρουν μάτι δεν νιώσατε (μετά την πρώτη οργή) και κάποια περηφάνια; Δεν σκεφτήκατε ότι το δικό σας πήδημα διάλεξε ο ματάκιας, άρα το δικό σας πήδημα ήταν το καλύτερο;

Αλλά και στην απλή καθημερινή ζωή; «Με μια ματιά, στα πεταχτά» που λέει και η Καίτη Γαρμπή, μπορείτε να καταλάβετε πολλά πράγματα. Τι μισθό παίρνει ο συνάδελφός σας, αν αραίωσαν τα μαλλιά του προϊσταμένου σας, πόσο πάχυνε το κωλαράκι της τηλεφωνήτριας, αν αυτές οι ντομάτες είναι για σαλάτα ή για γεμιστά, πόσο ανέβηκαν οι τιμές στα ψώνια, τι μανούλι είναι αυτό που περνάει το φανάρι, πόσα απίδια βάζει ο σάκος και πόσα μάτια έχει η κουζίνα σας. Για ξανασκεφτείτε το: Όλα αυτά, με μια ματιά! Κι ακόμα δεν έχετε δει όλο το περιοδικό. Αν μέχρι το τέλος δεν σας έχουν βγει τα μάτια έξω, εγώ να γίνω κασέρι!

Κείμενο: Γιώργος Παυριανός 

Φωτογράφος: Τάκης Διαμαντόπουλος

Επιμέλεια Μόδας: Κλειώ Χατζηστεφάνου

Μακιγιάζ: Ζωή Ιορδανίδη (Agence Creative)

Μαλλιά: Στέφανος Κόκκινος (Agence Creative)

Μοντέλο: Katalina (Agence)

Τεύχος 65, Σεπτέμβριος 1992

*Το άρθρο αναδημοσιεύεται διατηρώντας την αρχική μορφή.