Αυτό δεν έχει σωτηρία | Όταν η ατομική ανευθυνότητα σκοτώνει
Μια γιγανταία επίδειξη ατομικής ανευθυνότητας, την στιγμή που άνθρωποι παλεύουν να σώσουν την ζωή τους σε όλο τον κόσμο και άλλοι βάζουν τα χέρια τους στη φωτιά για να τους σώσουν.Από τον Αλέξαξανδρο Δράκο
Είναι γνωστό ότι σαν λαός δεν διακρινόμαστε ιδιαίτερα σ` αυτό που θα ονομάζαμε κοινωνική ευθύνη. Δεν είμαστε οι μόνοι που διακρινόμαστε στο σπορ της ανευθυνότητας, αλλά εξακολουθούμε να είμαστε μια ιδιαίτερη περίπτωση. Αυτά τα 200 χρόνια από την επανάσταση από τον τουρκικό ζυγό που ξεκίνησε το 1821 ήταν γεμάτα τόσες κακουχίες που έχουν γράψει στο DNA μας.
Θα έλεγε κανείς πως αυτές ακριβώς οι κακουχίες θα μας είχαν κάνει πιο προσεκτικούς και με περισσότερο σεβασμό απέναντι στο φαινόμενο της ζωής. Αλλά συνέβη ακριβώς το αντίθετο. Το αποδεικνύουμε κάθε τριήμερο με καλό καιρό, όταν οι εκδρομείς καταλαμβάνουν την ΛΕΑ στις εθνικές οδούς, το αποδεικνύουμε με την ανοχή -για να μην πω την συμπάθεια- σε καταστροφικές και αντικοινωνικές συμπεριφορές.
Αυτό το χθεσινό φαινόμενο της μαζικής εξόδου από την Αθήνα αυτό το Σαββατοκύριακο, ξεπερνάει μάλλον σε συμβολισμό κάθε προηγούμενο όριο, καθώς πολλοί από τους εκδρομείς που συνωστίζονταν στα αυτοκίνητα τους και στα πλοία της γραμμής, είναι μαθηματικά σίγουρο πως κουβαλούσαν τον θάνατο μέσα τους για να τον μοιράσουν είτε σ` αυτούς που κάθονταν δίπλα τους, είτε σ` αυτούς που θα συναντήσουν στον προορισμό τους.
Κάποιοι άνθρωποι κυρίως μεγαλύτεροι και ευπαθείς, αλλά πιθανόν και κάποιοι νεότεροι, θα πληρώσουν με την ζωή τους αυτή την απερίσκεπτη έξοδο.
Είναι όμως η συγκυρία που κάνει αυτό το φαινόμενο τόσο αντικοινωνικό. Γιατί άλλο να κλείνεις την ΛΕΑ, άλλο να ανέχεσαι ή να υποστηρίζεις άλλου τύπου αντικοινωνικές συμπεριφορές και άλλο η ανευθυνότητα σε μία τέτοια πανδημία, τη στιγμή που όλος ο κόσμος προσπαθεί να ξεφύγει από τα νύχια της. Γιατί σ` αυτήν περίπτωση, καθώς κανείς από αυτούς που έφυγαν δεν γνώριζε αν είναι ήδη φορέας του ιού, είσαι εσύ που γίνεσαι ο ντελιβεράς του κορωνοϊού.
Τι είχαν στο μυαλό τους αυτοί οι άθρωποι; Δεν είδαν τις σκηνές από το νοσοκομείο στο Μπέργκαμο με τους ασθενείς να αγωνίζονται να κρατηθούν στην ζωή και τα στρατιωτικά φορτηγά που μετεφεραν σε άλλες πόλεις τους νεκρούς γιατί δεν είχαν που να τους θάψουν; Δεν έμαθαν για τους 675 νεκρούς σε μια μέρα στην Ιταλία; Ήταν κάποιες παρόμοιες συμπεριφορές πριν δυο με τρεις βδομάδες στην Ιταλία που οδήγησαν στην εκτός ελέγχου κατάσταση την χώρα.
Πως γίνεται να κοντεύει ολόκληρος ο κόσμος να μπει σε καραντίνα και κάποιοι να νομίζουν ότι πρόκειται για διακοπές;
Δεν υπάρχει λόγος να ψάχνει κανείς διάφορες κοινωνιολογικές θεωρίες για να μπορέσει να ερμηνεύσει το φαινόμενο.
Ο ένοχος είναι ο συνήθης ύποπτος για τα περισσότερα δεινά που έχει περάσει μέσα στους αιώνες, η ανθρωπότητα.
Ο ένοχος είναι αυτό το ανίκητο μέγεθος. Η ανθρώπινη βλακεία.
Και αυτό που συνέβη και συμβαίνει ακόμη είναι μια γιγαντιαία επιδειξη ηλιθιότητας.
