Ερντογάν we have a problem
Τα σύννεφα πυκνώνουν πάνω από την πολιτική του Ερντογάν τον τελευταίο καιρό αποτέλεσμα της υπερφίαλης πολιτικής του
Η Yeni Safak που αποκρυσταλλώνει κατά κάποιο τρόπο την επίσημη γραμμή του Ερντογάν στο τύπο της Τουρκίας γράφει σήμερα ότι μεταξύ άλλων ο ηγέτης της Τουρκίας πρέπει να επανεξετάσει την πολιτική του απέναντι στην Ελλάδα με την αιτιολογία ότι ο Μητσοτάκης με τις θέσεις που ανέφερε στην ομιλία του στο αμερικανικό κογκρέσο ενέπλεξε τις διμερείς σχέσεις Ελλάδας – Τουρκίας και τρίτες χώρες, βλέπε ΗΠΑ. Το γιατί δεν πρέπει να συμβαίνει αυτό βέβαια δεν μας το εξηγεί ο αρθρογράφος, αλλά αυτό αποτελεί πάγια πολιτική του Ερντογάν, ότι οι διμερείς διαφορές, δηλαδή όλες οι παράλογες εδαφικές διεκδικήσεις ουσιαστικά απέναντι στην Ελλάδα , μπορούν με κάποιο είδους ανατολίτικο παζάρι που τόσο αρέσει στον Ερντογάν να επιλυθούν εις βάρος βεβαίως της Ελλάδας.
Το δημοσίευμα όμως δηλώνει ουσιαστικά την ανησυχία που κυριαρχεί πλέον στο καθεστώς Ερντογάν για τα εμφανή πλέον αποτελέσματα της πολιτικής που ακολουθεί και στον πόλεμο της Ουκρανίας. Εδώ για μία ακόμη φορά ο Ερντογάν αυτοορίστηκε επίσημος διαμεσολαβητής προβάλλοντας την φιλοδοξία του να είναι πλέον στο κάδρο για κάθε μεγάλη πολιτική συζήτηση που γίνεται στον πλανήτη. Μέχρις εδώ όλα καλά θα λέγαμε, αλλά πίσω από την μεγάλη εικόνα του πλανητικού διαμεσολαβητή μεταξύ αντιμαχόμενων κρατών του διέφυγε ότι η παγκόσμια κοινότητα αυτό που θέλει να στιγματίσει και να αναχαιτίσει πλέον είναι το αναθεωρητισμό ηγετών ανά την υφήλιο και στο κάδρο αυτό πρωτοστατεί ο ίδιος ο Ερντογάν μαζί με τον Πούτιν.
Αυτό είναι που θα του δημιουργήσει προβλήματα στο άμεσο μέλλον και οι κραυγές εναντίον της εισδοχής της Σουηδίας και Φινλανδίας στο ΝΑΤΟ κάνουν την θέση του ακόμη πιο δύσκολή. Η Δύση έστω και αργά αντιλαμβάνεται ότι ο Ερντογάν επιθυμεί μία σχέση μέσα από το ΝΑΤΟ ala carte , που θα του εξασφαλίζει ουσιαστικά παροχή τεχνολογίας και υλικού για τις τουρκικές πολεμικές βιομηχανίες με απώτερο στόχο την αυτάρκεια της Τουρκίας σε υλικά , αλλά ταυτόχρονα η Τουρκία θα ασκεί πολιτική τοπικής υπερδύναμης συνάπτοντας συμμαχίες με αντιδραστικά καθεστώτα σε Μέση Ανατολή και Αφρική και χρηματοδοτώντας τρομοκρατικές ισλαμικές οργανώσεις που έχουν κύριο στόχο την Δύση και το ΝΑΤΟ.
Η σχιζοφρενική αύτη πολιτική ήδη του έχει στερήσει πρόσβαση σε υψηλής τεχνολογίας πολεμικό υλικό ( βλέπε εμπάργκο ανταλλακτικών, F35 κλπ ) από τις ΗΠΑ και κάποιες ευρωπαϊκές χώρες δημιουργώντας τα πρώτα μεγάλα κενά στο αφήγημα της στρατιωτικής υπερδύναμης που θέλει να αυτοαποκαλείται σε τοπικό επίπεδο η Τουρκία. Και αυτό είναι πιο ορατό πάνω από το Αιγαίο όπου προοδευτικά και από το τέλος του χρόνου τα τουρκικά παλαιωμένα F16 θα βρίσκονται αντιμέτωπα με τα εκσυγχρονισμένα ελληνικά F16 Viper και τα αντίστοιχα Rafale σε ένα πολύ δυσμενές περιβάλλον για αυτούς. Αν μάλιστα δεν περάσει από το αμερικανικό κογκρέσο η αγορά νέων F16 από την Τουρκία, τότε η ελληνική υπεροχή πάνω από το Αιγαίο θα παγιωθεί τουλάχιστον για μία δεκαετία ( χωρίς να υπολογίσουμε την έλευση F35 στην ελληνική πολεμική αεροπορία ) δημιουργώντας ένα κενό στην άσκηση πίεσης της Τουρκίας προς την Ελλάδα που παραδοσιακά χρησιμοποιεί η απέναντι μεριά εδώ και δεκαετίες. Δύσκολοι καιροί έρχονται λοιπόν για τον πεφωτισμένο ηγέτη του Βοσπόρου.
