Πόσο μακριά πήγε ο Forrest Gump τρέχοντας;

Όσο και αν δήλωνε πως έτρεχε χωρίς λόγο και απλά γιατί του φάνηκε ωραία ιδέα, η πραγματικότητα είναι ότι ο Forrest Gump, έτρεχε γιατί πονούσε. Αυτόν τον πόνο της απόρριψης, τ3ης αδικίας, που φέρνουν οι ανεκπλήρωτοι έρωτες. Ο Forrest Gump ξεκίνησε να τρέχει από τη βεράντα του σπιτιού του προς το γραμματοκιβώτιο, όπως κάθε μέρα. Εκείνη όμως τη μέρα δε γύρισε πίσω, συνέχισε από το Greenville της Alabama μέχρι το λιμάνι της Santa Monica στην California και πίσω, ξανά και ξανά και ξανά.

Έτρεχε για 3 χρόνια, 2 μήνες, 14 μέρες και 16 ώρες μέχρι να πάρει ξαφνικά, κάπου στη Utah, την απόφαση να επιστρέψει στη βάση του. Όχι ασταμάτητα φυσικά, θα ήταν πέρα από κάθε λογική κάτι τέτοιο. Λογική; Όπως αναφέρεται στην ταινία, έτρεχε και έκανε και κάποια άλλα αναγκαία πράγματα. Πως όμως υπολογίζεις την καθημερινή διάρκεια των διαδρομών του; Υποθέτοντας ότι ήταν στο δρόμο τα 2/3 της μέρας, 16 ώρες δηλαδή και άφηνε 8 για την ξεκούρασή του; Να το πάμε στη μέση; 12 ώρες στο δρόμο και τις άλλες χαλαρός σε ένα νέο μέρος κάθε μέρα; Τότε με ένα ρυθμό 8 χ.α.ω. θα μπορούσε να διανύσει 96 χιλιόμετρα κάθε μέρα. Αυτό σημαίνει πως από το σπίτι του στην California, 5500 χιλιόμετρα μακριά, θα χρειάζονταν 58 μέρες. Που καταλήγουμε; Ότι στο σενάριο αυτό, έκανε το ίδιο ταξίδι μέσα στις 1172 μέρες που δε σταμάτησε ποτέ, 20 φορές. Μπα.

Ας πάμε σε ένα πιο αληθοφανές σενάριο. Ο Forrest ξέπλενε τη θλίψη του με ένα μαραθώνιο τη μέρα. Τίμια πράγματα. Ένα χαλαρό μαραθώνιο, 42 χιλιομέτρων, μέσα σε 5 ώρες που είναι μια καλή επίδοση για τους μη ‘’επαγγελματίες’’ του χώρου. Πάμε στις 130 μέρες Alabama – California. Γρήγορο δεν το λες, πάρε λεωφορείο στη βιασύνη. Θα το πίστευες όμως. Και το roundtrip πέφτει στα 4,5. Μπα.

Εδώ η επιστήμη λέει όχι. Και οι προπονητές το ίδιο. Στα 80 χιλιόμετρα την εβδομάδα βάζεις φρένο. Μετά από ένα μαραθώνιο, βάζεις φρένο. Κάποιες μέρες, κάποιες εβδομάδες, ανάλογα το σώμα, ανάλογα τον οργανισμό. Υπάρχει και η σχολή του 1 μέρα ανάρρωση για κάθε χιλιόμετρο σε μια τέτοια κούρσα. Φίλε Forrest, δε βγαίνει.

Και πάμε στο πιο πιθανό σενάριο, το περπατοτρέξιμο, το νωχελικό, το όταν θυμάσαι πας λίγο πιο γρήγορα. Το κάνεις 15 – 20 χιλιόμετρα τη μέρα, που είναι μεν απόσταση, αλλά τα απλώνεις. Μισή ώρα τώρα. Μισή ώρα λίγο αργότερα, θα βγει και το σήμερα. Και δεν αφήνεις ψυχή και σώμα για το σκοπό, και ξεχνάς λιγάκι τον πόνο τον ψυχικό, και προλαβαίνεις να κάνεις και σχέδια για το μέλλον, ή λίστες για ψώνια. Άσε που στα 3 και κάτι χρόνια θα έχεις κάνει δύο φορές το ταξίδι που οι περισσότεροι συμπατριώτες σου ούτε έχουν φανταστεί. Να δεις και τους δύο Ωκεανούς που βρέχουν τη χώρα σου.