Σαν σήμερα, 1η Απριλίου | Ρίχαρντ Βάγκνερ : Η χαρά δεν βρίσκεται στα πράγματα αλλά μέσα μας…
Μίλαν Κούντερα, Αττίκ, Σεργκέι Ραχμάνινοφ & άλλα ακόμη.-Από τη Μανταλένα Μαρία Διαμαντή
Περιεχόμενα
Γεγονότα
527: Ο Βυζαντινός αυτοκράτορας Ιουστίνος Α’ ορίζει ως συμβασιλέα και διάδοχό του τον ανιψιό του, Ιουστινιανό Α’.
1748: Στην Ιταλία, η αρχαιολογική σκαπάνη σταματάει στα ερείπια της Πομπηίας.
1822: Αποφασίζεται με νόμο η σύσταση τακτικού ελληνικού στρατού. Η Γενική Αρχηγία ανατίθεται στο Γερμανό στρατηγό Κάρολο Νόρμαν.
1824: Ο Γεώργιος Καραϊσκάκης δικάζεται στο Αιτωλικό με την κατηγορία ότι ήλθε σε συνεννοήσεις με τους Τούρκους. Θα καταδικασθεί την επομένη ως «ως επίβουλος της πατρίδος και προδότης».
1849: Ο Ρίχαρντ Βάγκνερ διευθύνει την 9η Συμφωνία του Μπετόβεν στη Δρέσδη.
Κορυφαίος Γερμανός σκηνοθέτης και παραγωγός παραστάσεων όπερας, διευθυντής του Φεστιβάλ του Μπαιρότι, εγγονός του Ρίχαρντ Βάγκνερ και δισέγγονος του Φραντς Λιστ. Δεν θα μπορούσε να είναι άλλος από τον άνθρωπο που άλλαξε την πορεία της λόγιας μουσικής, ο Ρίχαρντ Βάγκνερ.
Διακρίθηκε κυρίως για τις όπερες που δημιούργησε – τα “μουσικά δράματα”- για τα οποία ανέπτυξε μια ολοκληρωμένη φιλοσοφική και αισθητική θεωρία μέσα από το συγγραφικό του έργο.
Μεταμόρφωσε την όπερα σε ένα ιδανικό μείγμα μουσικής, ποίησης, χορού και οπτικής απόλαυσης.Διαφωνούσε έντονα με το χαρακτηρισμό των έργων του ως “μουσικών δραμάτων”, καθώς πίστευε πως ο χαρακτηρισμός αυτός δεν ήταν αντιπροσωπευτικός για την ουσία του συνθετικού του έργου. Κατά τα λεγόμενά του: “η μουσική είναι μία τέχνη ομιλούσα και δρώσα, ενώ η μουσική μορφή είναι μια μορφή έκφρασης, μια διατύπωση. Μια διατύπωση, όμως, είναι ολοκληρωμένη όταν είναι σε τέτοιο βαθμό προσφυής ως προς το περιεχόμενο που εκφράζει, ώστε η ίδια να παραμένει απαρατήρητη. Η μουσική μορφή είναι ένα μέσο που αφομοιώνεται στη λειτουργία την οποία εκτελεί χωρίς να αποκτά αυτόνομη ύπαρξη και σημασία.“
Η συστηματική χρήση του “καθοδηγητικού μοτίβου” (leit motiv) κατείχε σημαντική θέση στην επαναστατική σύλληψη ενός τέτοιου συνδυασμού μουσικής και δραματουργίας. Με “Το δαχτυλίδι των Νιμπελούγκεν” – βασισμένο σε μεσαιωνικούς σκανδιναβικούς θρύλους- φτάνει στο απόγειό της και είναι ίσως το καλύτερο έργο του. Ο Βάγκνερ πέτυχε κάτι σπουδαίο: να διευρύνει τους ορίζοντες του αρμονικού συμβάντος της εποχής του και τα τελευταία χρόνια της ζωής του χαρακτηρίζονται από μουσικό πλούτο και περιπλοκότητα. Επιπλέον, πήρε τη σημαντική πρωτοβουλία για την ανέγερση ενός εκπληκτικού θεάτρου, του Festpielhaus στο Μπαιρότ (Βαυαρία), όπου τα έργα του θα μπορούσαν να παρουσιάζονται σε ιδεώδεις για την εποχή συνθήκες.
Ανάμεσα στα έργα που κανείς δεν μπορεί να ξεχάσει, είναι το περίφημο “Τριστάνος και Ιζόλδη” – εμπνευσμένο από τη φιλοσοφία του Σοπενχάουερ τον οποίο γνώρισε προσωπικά το 1854. Για εκείνον αυτή η γνωριμία με τον άνθρωπο που θεωρείται η απαρχή της σύγχρονης μουσικής, ήταν η σημαντικότερη της ζωής του.
Αυτό που έχει τη μεγαλύτερη -ίσως- σημασία για τη ζωή του Βάγκνερ ,είναι ότι μέχρι το τέλος του, είχε αναγνωριστεί πανευρωπαϊκά ως μουσική μορφή. Ακόμα κι αν εκείνος έλεγε για τον εαυτό του:”Εγώ είμαι μία μεγαλοφυΐα! Για μένα μετράνε άλλες αξίες!”
1867: Η Σιγκαπούρη γίνεται αποικία της Βρετανικής Αυτοκρατορίας.
1914: Ο Εμμανουήλ Μπενάκης αναλαμβάνει δήμαρχος Αθηναίων.
1924: Στη Γερμανία, το δικαστήριο του Μονάχου καταδικάζει τον Αδόλφο Χίτλερ σε πέντε χρόνια κάθειρξη για εσχάτη προδοσία για τη συμμετοχή του σε ανεπιτυχές πραξικόπημα.
1947: Η ελληνική σημαία υψώνεται στο Διοικητήριο της Ρόδου, μετά την ένωση των Δωδεκανήσων με την Ελλάδα.
1951: Η ελληνική Βουλή εγκρίνει το νομοσχέδιο για την ψήφο των γυναικών.
1957: Πρωταπριλιάτικη φάρσα στην Αγγλία, που άφησε εποχή. Ο παρουσιαστής ειδήσεων του BBC Ρίτσαρντ Ντίμπλεμπι παρουσιάζει οπτικοποιημένο ρεπορτάζ για την ανοιξιάτική συγκομιδή σπαγγέτι στην Ιταλία και γίνεται πιστευτός…
1994: Περιέρχεται στο ελληνικό κράτος η περιουσία του έκπτωτου βασιλιά Κωνσταντίνου Γλίξμπουργκ και αφαιρούνται από τον ίδιον και την οικογένειά του η ελληνική ιθαγένεια και τα διαβατήρια, σύμφωνα με νομοσχέδιο του Υπουργείου Οικονομικών.
Γεννήσεις
1755 – Ζαν-Αντέλμ Μπριγιά-Σαβαρέν, Γάλλος δικηγόρος, δικαστικός, πολιτικός και συγγραφέας
1873 – Σεργκέι Ραχμάνινοφ, Ρώσος συνθέτης
1885 – Αττίκ, καλλιτεχνικό ψευδώνυμο του Κλέωνος Τριανταφύλλου, «τροβαδούρος» της Αθήνας.
1902 – Μαρία Πολυδούρη, ποιήτρια
1929 – Μίλαν Κούντερα, Τσέχος συγγραφέας
Θάνατοι
1917 – Σκοτ Τζόπλιν, ο αποκαλούμενος και βασιλιάς του Ragtime, μαύρος αμερικανός συνθέτης.
1947 – ο βασιλεύς των Ελλήνων, Γεώργιος Β΄
2010 – Εντ Ρόμπερτς, Αμερικανός μηχανικός, επιχειρηματίας και γιατρός
2010 – Τζαννής Τζαννετάκης, πολιτικός και πρωθυπουργός
