Σαν σήμερα, 27 Απριλίου:Θεόδωρος Αγγελόπουλος-Μία Αιωνιότητα & μία μέρα, Αδαμάντιος Κοραής, Πηνελόπη Δέλτα, Φ. Μαγγελάνος και πολλά ακόμα

Γεγονότα

1296: Ηττώνται οι Σκωτσέζοι από τους Άγγλους στη μάχη του Ντάνμπαρ.

1667: Πωλούνται τα δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας του έργου «Χαμένος Παράδεισος» από τον τυφλό ποιητή Τζον Μίλτον έναντι δέκα λιρών.

1805: Λαμβάνει χώρα η μάχη της Ντέρνα στη σημερινή Λιβύη που θα αποτελέσει την πρώτη χερσαία επιχείρηση των ΗΠΑ σε ξένο έδαφος (Α’ Βερβερικός Πόλεμος).

1810: Ολοκληρώνεται η περίφημη σύνθεση του Λούντβιχ Μπετόβεν «Fur Elise».

1865: Ιδρύεται το πανεπιστήμιο Κορνέλ στις ΗΠΑ.

1875: Αναλαμβάνει για πρώτη φορά την διακυβέρνηση της Ελλάδας ο Χαρίλαος Τρικούπης.

1908: Ξεκινούν οι 4οι Ολυμπιακοί Αγώνες του Λονδίνου που κατέχουν το ρεκόρ μεγαλύτερης διάρκειας-αυτό των έξι μηνών.

1909: Ανατρέπεται ο σουλτάνος της οθωμανικής αυτοκρατορίας Αμπντούλ Χαμίντ Β` από τους νεότουρκους. Θα τον διαδεχτεί ο Μουράτ ο 5ος.

1910: Αρνείται να υπογράψει το νόμο για την παροχή του δικαιώματος ψήφου στις γυναίκες η γαλλική εθνοσυνέλευση.

1925: Υπογράφεται στην Ελλάδα το διάταγμα για την ίδρυση Επαγγελματικών και Βιομηχανικών Επιμελητηρίων στην Αθήνα, τον Πειραιά,την Πάτρα, τη Θεσσαλονίκη και το Βόλο.

1941: Καταλαμβάνεται η Αθήνα από τα γερμανικά στρατεύματα.

1941: Αυτοκτονεί με δηλητήριο σε ένδειξη διαμαρτυρίας για την κατάληψη της Αθήνας από τους Γερμανούς η συγγραφέας Πηνελόπη Δέλτα.

1945: Συλλαμβάνεται από ιταλούς παρτιζάνους ο δικτάτορας Μπενίτο Μουσολίνι καθώς προσπαθεί να διαφύγει στην Ελβετία και εκτελείται την επόμενη μέρα.

1950: Αναγνωρίζεται επίσημα το κράτος του Ισραήλ από τη Μεγάλη Βρετανία.

1950: Ψηφίζεται το «Group Areas Act» στη Νότια Αφρική, που διαχωρίζει τις φυλές της χώρας και κορυφώνει το καθεστώς απαρτχάιντ.

1956: Αποσύρεται από την ενεργό δράση σε ηλικία 31 ετών ο πυγμάχος Ρόκι Μαρσιάνο, παγκόσμιος πρωταθλητής στην κατηγορία βαρέων βαρών. Έχει κερδίσει 43 από τους 49 αγώνες με νοκ άουτ.

1961: Αποκτά την ανεξαρτησία της από το Ηνωμένο Βασίλειο η Σιέρα Λεόνε.

1970: Τοποθετείται σε καρδιοπαθή βηματοδότης από πλουτώνιο για πρώτη φορά στον κόσμο, σε νοσοκομείο του Παρισιού.

1993: Συναντώνται στη Σιγκαπούρη για πρώτη φορά από το 1949 ημιεπίσημες αντιπροσωπείες από την Ταϊβάν και την Κίνα σε μια ιστορική στιγμή για την εκτόνωση των διπλωματικών σχέσεων των δυο χωρών.

1996: Επιστρέφουν στην Αθήνα οι τελευταίοι έλληνες τραυματίες της τρομοκρατικής επίθεσης στο Κάιρο, που νοσηλεύονταν σε νοσοκομείο της αιγυπτιακής πρωτεύουσας.

Γεννήσεις

1737: Έντουαρντ Γκίμπον, γνωστός στην Ελλάδα και ως Γίββων, βρετανός ιστορικός.

1748 : Αδαμάντιος Κοραής, έλληνας λόγιος.

1759 : Μαίρη Γουόλστονκραφτ, αγγλίδα συγγραφέας και φιλόσοφος.

1791: Σάμιουελ Μορς, αμερικανός εφευρέτης και ζωγράφος, δημιουργός του τηλέγραφου και των σημάτων Μορς.

1820: Χέρμπερτ Σπένσερ, άγγλος φιλόσοφος.

1822: Οδυσσέας Γκραντ, 18ος πρόεδρος των ΗΠΑ.

1903: Νίκος Ζαχαριάδης, Έλληνας πολιτικός.

1935: Θεόδωρος Αγγελόπουλος, έλληνας σκηνοθέτης και σεναριογράφος.

Είναι κάποιες ταινίες που μπορεί να σε συγκλονίσουν, να σε προβληματίσουν και να σε βάλουν σε μια διαρκή σκέψη για τη ζωή. Αυτή είναι και η περίπτωση της αριστουργηματικής , πολυβραβευμένη ταινίας -παραγωγής 1998- του κορυφαίου σκηνοθέτη, σεναριογράφου και παραγωγού κινηματογράφου, Θεόδωρου Αγγελόπουλου. “Μία αιωνιότητα και μία μέρα” που κατάφερε να απεικονίσει με μοναδική απλότητα τη μεγάλη αλήθεια της ζωής… Το παρελθόν και το μέλλον που μοιάζουν με δύο αχώριστους συγκάτοικους.Αλλά ας δούμε ποιά είναι η υπόθεση της ταινίας…

Πρωταγωνιστές της είναι οι Bruno Ganz . Isabelle Renauld, Fabrizio Bentivoglio και Aχιλλέας Σκεύης.

Σε αυτήν την ιδιαίτερη ταινία, μεταφερόμαστε  από τα πρόθυρα του 21ου αιώνα στα μέσα του 19ου. Τότε που ο εθνικός μας ποιητής, Διονύσιος Σολωμός ζωγράφιζε με λέξεις μπροστά στην ελληνική θάλασσα.

Ο Αλέξανδρος (Bruno Ganz), είναι ένας άρρωστος μεσήλικας συγγραφέας, ο οποίος ασχολείται με το ημιτελές ποίημα του Διονύσιου Σολωμού “Ελεύθεροι Πολιορκημένοι”. Αναζητά μια γλωσσική και υπαρξιακή ταυτότητα και προσπαθεί να συγκεντρώσει λέξεις για να συμπληρώσει αυτό το ατελές έργο. Κάνει μια απόπειρα, λοιπόν, να βρει τις λέξεις που λείπουν από αυτό, αγοράζοντάς τες, όπως έκανε και ο Σολωμός για τις δικές του- σύμφωνα με μια άποψη που επικρατεί. Αυτές οι λέξεις στιγματίζουν και τη ζωή του ίδιου του ήρωα της ταινίας. Όλα αυτά  συμβαίνουν λίγο πριν την εισαγωγή του στο νοσοκομείο και το τέλος του. Παίρνει στο αυτοκίνητό του ένα αγοράκι από την Αλβανία το οποίο καταδιώκεται από την αστυνομία. Ο συγγραφέας το προστατεύει και το σώζει από κυκλώματα σωματέμπορων.  

Μαζί κάνουν μια υπέροχη περιπλάνηση στους δρόμους της πόλης. Παλιές στιγμές έρχονται στη μνήμη του Αλέξανδρου. Ιδιαίτερες αναμνήσεις που έζησε με τη μητέρα, τη γυναίκα του και τους οικείους του. Οι δυνάμεις του έχουν πια εξαντληθεί κι ο χρόνος ζωής που του απομένει ανήκει σε εκείνες τις αναμνήσεις, στο απολογισμό της ζωής του, στις ευκαιρίες που δεν εκμεταλλεύτηκε ποτέ και στις λάθος κινήσεις και αποφάσεις του.  Αλλά οι δυνάμεις του έχουν πλέον εξαντληθεί και ο ίδιος, κουρασμένος και μεσόκοπος, βαδίζει προς τα μονοπάτια του θανάτου. Αυτό το παιδί των φαναριών του αλλάζει ολοκληρωτικά τις τελευταίες του στιγμές.Προσκολλάται στον μικρό του φίλο αναβάλλοντας για λίγο την “αναχώρησή” του. Με αυτήν την τυχαία συνάντηση παρατείνει την αιωνιότητα κατά μία μέρα, μεταφέροντας στο μικρό παιδί κάτι από τις γνώσεις και την εμπειρία του. Αφήνει τα δικά του ίχνη στο νέο του φίλο και μέσα από το παιδικό βλέμμα νοιώθει πως θα σωθεί, τώρα που είναι η ώρα του να “φύγει”… 

Το αύριο μπορεί να είναι μια απλή μέρα, αλλά θα είναι πάντα “αύριο”. `Ενα αύριο που δημιουργεί ένα αναπάντητο ερώτημα κι αυτό γιατί θα είναι αιώνια άγνωστο. Έρχεται η στιγμή που ο κύκλος πρέπει να κλείσει και τότε είναι που η αίσθηση του ανολοκλήρωτου μεγαλώνει. Κι αυτό γιατί το τέλος είναι εκεί κοντά… Ο Αλέξανδρος  αναπολεί  όλες εκείνες τις όμορφες, πολύχρωμες, φωτεινές στιγμές που έχει ζήσει. Ο ουρανός έχει πάψει να είναι φωτεινός, αντίθετα μοιάζει τόσο βαρύς… Περπατάει μόνος του μετρώντας το χρόνο αντίστροφα και τότε είναι που συμβαίνει η ανατροπή στη ζωή του… Το κίτρινο μπουφάν ενός μικρού παιδιού, του Αχιλλέα, ξεχωρίζει, φέρνοντας συνειρμούς στο μυαλό του… Γίνεται ένας απόλυτος συγχρονισμός του “χθες” με το “σήμερα”… Ο Αλέξανδρος ζει το τίμημα της μοναξιάς… Ο προορισμός του καλλιτέχνη τον οδήγησε εκεί… Εκείνος αναγνωρίζει όλα όσα έχασε και αισθάνεται την ανάγκη της ένωσης με άλλους ανθρώπους. Το παιδί, ο μικρός του φίλος, του φέρνει τις λέξεις που του έχουν λείψει τόσο πολύ.  Κορφούλα – η καρδιά του λουλουδιού, η αγάπη, ο έρωτας. Αργαδινή – το λυκόφως της ζωής. Ξενίτης – το ταξίδι ήταν εξ’ αρχής ο προορισμός.Όπως και η δουλειά του, έτσι και η ζωή θα μείνει ανολοκλήρωτη. Στο πρόσωπο του μικρού Αχιλλέα, ο Αλέξανδρος αναγνωρίζει το πρόσωπο της ξενιτιάς. Κι εκείνος, άλλωστε, είχε φύγει κυνηγημένος από τη χούντα. 

Ο Αχιλλέας δεν του μαθαίνει μόνο λέξεις. Του δείχνει κάτι πολύ σημαντικό… Το πώς να σταθεί όταν πέσει η αυλαία και σβήσουν τα φώτα της ζωής του… 

Η συγκεκριμένη ταινία, “Μία αιωνιότητα και μία μέρα”, έλαβε διθυραμβικές κριτικές, όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά και στο εξωτερικό. Το σημαντικότερο είναι ότι έλαβε το Χρυσό Φοίνικα στο φεστιβάλ των Καννών και το Βραβείο Οικουμενικής Επιτροπής.  Στο φεστιβάλ Θεσσαλονίκης κέρδισε 7 βραβεία, για καλύτερη ταινία, καλύτερη σκηνοθεσία, καλύτερο σενάριο, καλύτερη μουσική, καλύτερη υποστηρικτική ηθοποιός, καλύτερος σχεδιασμός κουστουμιών και καλύτερη συλλογή διακόσμησης.

1951: Ace Frehley, αμερικάνος μουσικός, κιθαρίστας των Kiss.

1952: Άρι Βατάνεν, φιλανδός ραλίστας-πρωταθλητής και πρώην ευρωβουλευτής.

Θάνατοι

1521: Φερδινάνδος Μαγγελάνος, πορτογάλος εξερευνητής.

1605 : Πάπας Λέων ΙΑ΄.

1915: Αλεξάντρ Σκριάμπιν, ρώσος συνθέτης.

1937: Αντόνιο Γκράμσι, ιταλός συγγραφέας και πολιτικός.

1992: Ολιβιέ Μεσιάν, γάλλος συνθέτης.

1998: Κάρλος Καστανέντα, περουβιανός συγγραφέας.

2008: Μάριος Τόκας, κύπριος συνθέτης.