Σε μία σχέση που έχει καταστραφεί εντελώς, δεν ξαναγυρνάς!

Όταν ξεκινάς με κάποιον/α μία ερωτική σχέση, το τελευταία πράγμα που σκέφτεσαι είναι η ημερομηνία λήξης και το πότε θα χωρίσετε ή με ποιον τρόπο. Σου αρέσουν όλα πάνω του/της, δεν αναγνωρίζεις τα λάθη ή τα μειονεκτήματα του/της και σε ενδιαφέρει μόνο να περνάς καλά και να είστε ευτυχισμένοι.

Ο καιρός, όμως, περνάει και η δοκιμασία της καθημερινής τριβής και της ρουτίνας καραδοκεί για να αποκαλύψει τις ελλείψεις και τα αδύναμα σημεία της σχέσης σας. Αυτό είναι το πιο κρίσιμο κομμάτι. Αρχίζεις σιγά – σιγά και δίνεις σημασία στις λεπτομέρειες. Σου λείπουν πράγματα που παλιότερα δε τα σκεφτόσουν καν και πιάνεις τον εαυτό σου να θέλει να ξεφύγει από μία κατάσταση που έχει γίνει ανεπιθύμητη και φορτική.

Έτσι, λοιπόν, και παίρνεις την απόφαση να χωρίσεις. Να προχωρήσεις και να συνεχίσεις τη ζωή σου, αναζητώντας κάτι άλλο, που θα σε καλύπτει περισσότερο και θα περνάς καλύτερα.

Το πως θα αντιμετωπίσεις τον χωρισμό σου, όμως, είναι και αυτό που θα κρίνει αν η σχέση σου έχει καταστραφεί εντελώς ή αξίζει να πάρει άλλη μία ευκαιρία. Αν χωρίσεις και αρχίζεις να καταριέσαι την στιγμή που τον/την γνώρισες, να μετανιώνεις τα σχέδια που κάνατε μαζί και να εξευτελίζεις την προσωπικότητα σου αναλώνοντας τον εαυτό σου σε πρόσκαιρες σχέσεις μόνο και μόνο για αντίδραση, είναι πραγματικά η ΑΠΟΛΥΤΗ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ.

Πλέον μία δεύτερη ή τρίτη ευκαιρία, δεν είναι ικανή για να σας κάνει να ξεχάσετε τα λάθη του παρελθόντος και να ζήσετε ευτυχισμένοι όπως ήσασταν στην αρχή. Έχετε ισοπεδώσει και αποδυναμώσει τόσο πολύ όλα αυτά που νιώθατε, που η απομυθοποίηση των συναισθημάτων σας είναι το λιγότερο μπροστά στην ντροπή που πρέπει να νιώθετε τόσο προς τους εαυτούς σας όσο και προς τον περίγυρο σας, στον οποίο και θα υποκρίνεστε μετά την επανασύνδεση.

Μία σχέση, λοιπόν, που έχει φθαρεί από τη ρίζα και έχει φτάσει τα όρια του εξευτελισμού, είναι το λιγότερο ανώριμο να την αναζητάς ξανά και να επιδιώκεις την επανασύνδεση!