Άγκαθα Κρίστι : Αν κάποιος επιμένει πολύ αυστηρά στις αρχές του, στο τέλος δεν θα βλέπει σχεδόν κανέναν

Κάποτε η μεγάλη κυρία της αστυνομικής λογοτεχνίας, Άγκαθα Κρίστι, επισκέφθηκε ένα πολυκατάστημα στο Λονδίνο. Είχε διαπιστώσει με φρίκη ότι τα περσινά της ρούχα είχαν στενέψει και χρειαζόταν-επειγόντως- να αγοράσει ρούχα για ένα ταξίδι. Η υποδοχή της πωλήτριας ήταν εξαιρετικά αποθαρρυντική, αφού την παρέπεμψε κατευθείαν στα extra large μεγέθη, η συγγραφέας, με ισχυρή δόση αυτοσαρκασμού, είπε: “Aχ, αυτό το απαίσιο extra large! Τί ταπείνωση να είσαι extra large! Και ακόμα μεγαλύτερη ταπείνωση να  το βλέπουν οι άλλοι αμέσως ότι είσαι extra large!”

 Η αλήθεια είναι πως η Βρετανίδα Άγκαθα Κρίστι αποτέλεσε ένα εξαιρετικά μεγάλο μέγεθος στο χώρο της αστυνομικής λογοτεχνίας. Κι αυτό είναι κάτι που κανένας δεν μπορεί να αμφισβητήσει. Πρόκειται για ένα μέγεθος που ο χρόνος του φέρθηκε γλυκά, αν σκεφτεί κανείς πως τα βιβλία της έχουν μεταφραστεί σε πενήντα περίπου ξένες γλώσσες και εξακολουθούν να διαβάζονται με πάθος.

 Η Άγκαθα υπήρξε ιδιαίτερα περίεργη, φοβερά εργατική, πολύ κοινωνική, πολυταξιδεμένη, πολυγραφότατη. Έγραψε πάνω από εξήντα αστυνομικά μυθιστορήματα, δεκαεννέα θεατκά έργα κι έξι διηγήματα με το ψευδώνυμο Μαίρη Ουέστμακοτ. Έπλασε δύο εκπληκτικούς λογοτεχνικούς χαρακτήρες. Τον Πουαρό και την αιωνίως δεσποινίδα Μάρπλ. Η τελευταία, είναι ένας έμμεσος φόρος τιμής στις “καημένες γεροντοκόρες” , στις ανώνυμες γυναίκες της επαρχίες που δεν έκαναν οικογένεια, δεν καταξιώθηκαν επαγγελματικά, δεν θάμπωσαν με το φυσικό τους κάλλος. Ο παχουλός κι εγωπαθής Βέλγος ντετέκτιβ, εκφράζει – μεταξύ άλλων – τον κοσμοπολιτισμό της Κρίστι. Εκείνη πετυχαίνει να τον επιβάλει ως εθνικό ήρωα στη Μεγάλη Βρετανία. Έναν τύπο από την Continent, όπως υποτιμητικά αποκαλούν οι συμπατριώτες της την ηπειρωτική Ευρώπη.

Το “’Εγκλημα στο Όριεν Εξπρές” είναι ένα από τα πλέον διάσημα και συναρπαστικά μυθιστορήματα μυστηρίου, που περιστρέφεται γύρω από τις προσπάθειες του Ηρακλή Πουαρό να λύσει μια υπόθεση δολοφονίας πάνω στο διάσημο τρένο. 

 Ήταν το 1974 η τελευταία φορά που το μοιραίο τρένο ταξίδεψε στο σινεμά, με το “΄Εγκλημα στο Όριεν Εξπρές” του Σίντνεϊ Λουμέτ, με τον Αλμπερτ Φίνεϊ στο ρόλο του Ηρακλή Πουαρό,τη Λορίν Μπακόλ στο ρόλο της Χάμπαρντ και τους Βανέσα Ρεντγκρέιβ, Ινγκριντ Μπέργκμαν, Σον Κόνερι, Ζακλίν Μπισέ και Αντονι Πέρκινς. Όλοι μάζι συνθέτουν ένα υπέρλαμπρο καστ από υπόπτους…

Ο Ντέιβιντ Σάτσετ υποδύεται τον διάσημο Βέλγο ντετέκτιβ, σε όλες τις τηλεοπτικές μεταφορές των έργων της Αγκάθα Κρίστι τη δεκαετία του ’70, συμπεριλαμβανομένου και του συγκεκριμένου έργου. Δικαίως, λοιπόν, η ταινία λαμβάνει έξι οσκαρικές  υποψηφιότητες- μεταξύ των οποίων Α’ ανδρικού ρόλου για τον Άλμπερτ Φίνεϊ στο ρόλο του Ηρακλή Πουαρό. Τελικά κερδίζει το βραβείο Β’ γυναικείου ρόλου για την ερμηνεία της Ίνγκριντ Μπέργκμαν. 

Ο πέντε φορές υποψήφιος για Όσκαρ, Κένεθ Μπράνα, εδώ και λίγο καιρό σκηνοθετεί τη μεταφορά του μυθιστορήματος της Αγκάθα Κρίστι. Πρόκειται για ένα από τα πλέον διάσημα και συναρπαστικά μυθιστορήματα μυστηρίου, που περιστρέφεται γύρω από τις προσπάθειες του Ηρακλή Πουαρό να λύσει μια υπόθεση δολοφονίας πάνω στο διάσημο τρένο. 

Συνωστισμός από σταρ στα γυρίσματα της νέας ταινίας αν κρίνει κανείς πως ο Τζόνι Ντέπ θα υποδυθεί το σύντομο ρόλο του θύματος,τον Σάμιουελ Έντουαρντ  Ράτσετ. Ενώ ο Κένεθ Μπράνα -στο ρόλο του ντεντέκτιβ Hρακλή Πουαρό -θα πρέπει να διαλέξει ανάμεσα στους εξής υπόπτους για το μυστηριώδη φόνο: τη Μισέλ Φάιφερ ως κυρία Χάμπαρντ, την Τζούντι Ντεντς ως Πριγκίπισσα Ναταλία Ντραγκομιρόφ, την Νταίζη Ρίντλει ως γκουβερνάντα Μαίρη Ντέμπενχαμ, τον Λέσλι Όντομ Τζούνιορ ως Συνταγματάρχης Άρμπουθνοτ και τον Μάικλ Πένια ως τον Κουβανέζο επιβάτη Μαρκέζ.   Στο υπόλοιπο καστ θα είναι ο Τομ Μπέιτμαν, η Λούσι Μπόιντον και ο Ντέρεκ Τζακομπι.

H Άγκαθα Κρίστι, μας άφησε μια πολύτομη βιβλιοθήκη με παραμύθια για μεγάλα παιδιά, το καλύτερο αγχολυτικό για τους ταραχώδεις καιρούς μας. Μετά από σαρανταέξι χρόνια έγγαμου βίου με το δεύτερο σύζυγό της – τον αρχαιολόγο Μαξ Μάλουαν- η σπουδαία συγγραφές λέει: “ ένας αρχαιολόγος είναι ο καλύτερος σύζυγος που μπορεί να βρει μια γυναίκα, αφού όσο εκείνη γερνά, τόσο περισσότερο ενδιαφέρουσα τη βρίσκει εκείνος.”

Ποιός μπορεί να αμφισβητήσει πως η Άγκαθα ήταν μια συναρπαστική γυναίκα…

Ακολουθούν 10 υπέροχα αποφθέγματά της…

Είναι περίεργο, αλλά μόνο όταν βλέπεις ανθρώπους να φαίνονται γελοίοι, μόνο τότε συνειδητοποιείς, πόσο πολύ τους αγαπάς.

Κάθε δολοφόνος κατά πάσα πιθανότητα είναι ο παλιός φίλος κάποιου.

Η καλύτερη στιγμή για να σχεδιάσεις ένα βιβλίο είναι όταν πλένεις τα πιάτα.

Αν κάποιος επιμένει πολύ αυστηρά στις αρχές του, στο τέλος δεν θα βλέπει σχεδόν κανέναν.

Οι χαρούμενοι άνθρωποι συνήθως είναι αποτυχημένοι, επειδή έχουν τόσο καλή σχέση με τον εαυτό τους, που δεν δίνουν δεκάρα για τίποτα.

Ό,τι έχει υπάρξει, συνεχίζει να πλανάται στην Αιωνιότητα.

Είναι γελοίο να στήσεις μια αστυνομική ιστορία στη Νέα Υόρκη. Η Νέα Υόρκη είναι μια αστυνομική ιστορία από μόνη της.

Ένας αρχαιολόγος είναι ο καλύτερος σύζυγος που μπορεί να έχει μια γυναίκα. Όσο πιο πολύ γερνάει τόσο περισσότερο μεγαλώνει το ενδιαφέρον του για εκείνην.

Τα σκυλιά είναι σοφά. Σέρνονται σε μια ήσυχη γωνιά για να γλείψουν τις πληγές τους και δεν επανέρχονται στον κόσμο παρά μόνο όταν είναι και πάλι ολόκληρα.

Ένα από τα πιο τυχερά πράγματα που μπορεί να συμβεί στη ζωή κάποιου, νομίζω, είναι να έχει μια ευτυχισμένη παιδική ηλικία.