«Μεγάλοι Μύστες» του Εδουάρδου Συρέ
Οι σημαντικότεροι εκπρόσωποι της εσωτερικής διδασκαλίας – Ράμα, Κρίσνα, Ερμής, Μωυσής, Πυθαγόρας, Πλάτων, Ιησούς - που γνώρισε η ανθρωπότητα, η ιστορία των θρησκειών με έμφαση στο μυστικιστικό τους χαρακτήρα και η αναζήτηση της σύνθεσης θρησκείας, φιλοσοφίας και επιστήμης, σε ένα έργο που φωτίζει την παγκόσμια πνευματική κληρονομιά.
«Οι ναοί της Ινδίας και της Αιγύπτου δημιούργησαν τους πιο μεγάλους σοφούς της γης. Οι ναοί της Ελλάδας σμίλεψαν ήρωες και ποιητές. Οι Απόστολοι του Χριστού υπήρξαν οι ανυπέρβλητοι μάρτυρες που γέννησαν χιλιάδες άλλους. Η μεσαιωνική Εκκλησία, παρ` όλη την πρωτόγονη θεολογία της, δημιούργησε αγίους και ιππότες, επειδή πίστευε και επειδή μέσα της σκιρτούσε ισχυρά το πνεύμα του Χριστού. Σήμερα (…) η τέχνη της δημιουργίας και της διαμόρφωσης ψυχών έχει χαθεί και δεν θα ξαναβρεθεί παρά μόνο όταν η επιστήμη και η θρησκεία, ξαναπλασμένες από κοινού σε μια ζωντανή δύναμη, εργαστούν μαζί με ομόνοια για το καλό και τη σωτηρία της ανθρωπότητας».
Ο Ράμα ίδρυσε την πρώτη άρια θρησκεία. Ο Κρίσνα διακήρυξε τον θείο χαρακτήρα
του ανθρώπου. Ο Ερμής ο Τρισμέγιστος θεμελίωσε την αιγυπτιακή μύηση. Ο Μωυσής
νομοθέτησε τον μονοθεϊσμό. Ο Πυθαγόρας ήταν ο διδάσκαλος της λαϊκής Ελλάδας,
όπως ο Ορφέας ήταν της ιερατικής. Ο Πλάτων διέδωσε την πυθαγόρεια διδασκαλία. Ο
Ιησούς, τέλος, σύνθεση όλων των μυήσεων που προηγήθηκαν, είναι ο ιδρυτής της
μεγάλης λυτρωτικής θρησκείας.
Εικονογραφώντας με θέρμη τον λόγο των μεγάλων μυστών, ο Εδ. Συρέ αποδεικνύει τα αρχαία μυστήρια ως βάση των μεταγενέστερων θρησκειών και πολιτισμών και διακηρύσσει τον πόθο του για την ένωση θρησκείας και επιστήμης.
Ο Εδουάρδος Συρέ γεννήθηκε στο Στρασβούργο το 1841. Μελέτησε την ιστορία της μουσικής και υποστήριξε τις φιλοσοφικές και κοσμοθεωρητικές αντιλήψεις του Βάγκνερ. Εκεί βρίσκεται η πηγή της έμπνευσης του πασίγνωστου έργου του «Οι Μεγάλοι Μύστες» (Les grands Inities, 1889), το οποίο έκανε επανειλημμένες εκδόσεις και γνώρισε παγκόσμια επιτυχία. Πέθανε στο Παρίσι το 1929.
Από τις Εκδόσεις Κάκτος
