Σταμάτης Κραουνάκης | Μόνο μια φορά έκλαψα για σένα πικρά κι ύστερα κανόνισα και δεν σου τηλεφώνησα ούτε μια φορά
Μια ιστορία ξεδιπλώνεται μέσα από τους ιδιαίτερους στίχους ενός μεγάλου δημιουργού. Ένα τραγούδι που αγαπήσαμε με τη φωνή του Κώστα Μακεδόνα και με τις εκτελέσεις του Γιάννη Πάριου, Νατάσσας Μποφίλιου, Μελίνας Ασλανίδου.-Από τη Μανταλένα Μαρία Διαμαντή
Ο Σταμάτης Κραουνάκης ανήκει σε εκείνη την σπάνια “κατηγορία” των ανθρώπων που γεννιούνται με το θείο χάρισμα να δημιουργούν “έργα” που αγγίζουν τις ψυχές…
Είχα την τύχη να τον συναντήσω αρκετά χρόνια πριν, όταν ακόμα σπούδαζα στη σχολή δημοσιογραφίας, και μου παραχώρησε συνέντευξη για το Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης.
Χαμηλών τόνων, με απίστευτη πραότητα, ιδιαίτερη αίσθηση του χιούμορ, διορατικός, προσιτός, αφοπλιστικά ειλικρινής… Μια πληθωρική προσωπικότητα, ένας άνθρωπος που λατρεύει την τέχνη, το θέατρο.
Δεν είναι η πρώτη φορά που αναφέρομαι σε κάποιο τραγούδι του – είναι άλλωστε τόσα πολλά και όλα τόσο ιδιαίτερα…
Χθες, βράδυ, εντελώς τυχαία, “έπεσα” πάνω στο “Μόνο μια φορά” στο youtube. Ένα αγαπημένο τραγούδι που έχω ακούσει πάρα πολλές φορές αλλά με τον ίδιο ενθουσιασμό σαν να είναι η πρώτη…
Ο διάσημος μουσικοσυνθέτης, το δημιούργησε το 1992 και το ερμήνευσε μία από τις πιο χαρακτηριστικές φωνές του σύγχρονου λαϊκού τραγουδιού. Ο Κώστας Μακεδόνας, ο οποιός μάλιστα, καθιερώθηκε με αυτό.
Αναφέρεται σε μια ιδιαίτερη ερωτική ιστορία με γλυκόπικρο τέλος…
`Ενας άνθρωπος νιώθει για πρώτη φορά το μοναδικό εκείνο συναίσθημα του κεραυνοβόλου έρωτα. Με την πρώτη ματιά… Ξεκινά να “κολυμπά σε θολά νερά” και ταυτόχρονα να λέει το “σ`αγαπώ”… Αυτές οι δύο φράσεις, όμως, δεν συμβαδίζουν κι έρχεται η στιγμή που κλαίει πικρά για τον έρωτα που “εξατμίστηκε”… Μόνο για μια φορά και μετά σιωπή…
“Μόνο μια φορά κρίμα στη χαρά κάπου κοιταχτήκαμε μετά ερωτευθήκαμε κι ύστερα βρεθήκαμε άλλη μια φορά… Πρώτη μου φορά σε θολά νερά έμαθα κολύμπι και πως λεν το γιαχαμπίμπι πρώτη μου φορά
Μόνο μια φορά έκλαψα για σένα πικρά κι ύστερα κανόνισα και δεν σου τηλεφώνησα ούτε μια φορά”…
