Ισπανία: Γιατί είναι η τελευταία μεγάλη σχολή του ποδοσφαίρου
Τι κι αν οι Γάλλοι βγάζουν τους περισσότερους παίκτες; Οι Ισπανοί είναι που έχουν το σχέδιο και την τεχνογνωσία.
Περιεχόμενα
Μετά το τέλος του μουντιάλ διάβασα πολλά και στον ελληνικό αλλά κυρίως στο διεθνή Τύπο για την επιτυχία των Ισπανών. Στα πολλά σχόλια των ειδικών προσθέτω φυσικά και τα ειλικρινή σχόλια θαυμασμού πολλών απλών ποδοσφαιρόφιλων που είδαν την έκβαση του τουρνουά ως μια δίκαιη έκβαση. Δεν χωρά αμφιβολία πως αν υπάρχει ισπανική συνταγή νίκης, οι Ισπανοί σε αυτό το μουντιάλ την εκτέλεσαν κατά γράμμα και γι΄αυτό κατέκτησαν μια τόσο δύσκολη διοργάνωση με παίκτες ανέτοιμους (ο Γιαμάλ πήγε στις ΗΠΑ χωρίς προπονήσεις), τραυματίες (ο Γουίλαμς που έκανε την διαφορά στον τελικό αγωνίστηκε ελάχιστα), αλλά και με κάποιους που στην αποστολή βρέθηκαν την τελευταία στιγμή (ο Μερίνο πχ πήγε στις ΗΠΑ γνωρίζοντας πως δύσκολα θα παίζει μισή ώρα σε κάθε ματς). Ο κόσμος καταλαβαίνει καλά πως η Ισπανία έχει τον τρόπο της και την σχολή της, σε μια εποχή που σχολές δεν υπάρχουν πια. Αλλά αυτό το απλό συμπέρασμα πρέπει να το αναλύσουμε λίγο πιο πολύ γιατί είναι κι ένα από τα χρήσιμα μαθήματα του μουντιάλ.
Διαβάστε επίσης
Η ιστορία του Τόρες
Ακούω διαρκώς ότι οι Ισπανοί βγάζουν παίκτες από τις Ακαδημίες των ομάδων τους κι αυτό είναι το μυστικό τους. Ο ίδιος ο σκόρερ του τελικού, ο καλός Φεράν Τόρες είναι ένα καλό παράδειγμα ποδοσφαιριστή απόφοιτου της ισπανικής σχολής. Έχει αγωνιστεί και στην U17 και στην U19 και στην U21 της Ισπανίας. Έκανε ντεμπούτο με την Βαλένθια το 2017 ως αλλαγή σε μια νίκη κόντρα στην Ρεάλ Σαραγόσα για το κύπελλο Ισπανίας. Hταν μόλις 17 χρονών πράγμα καθόλου παράξενο σε μια χώρα που τα παιδιά παίρνουν από νωρίς τις ευκαιρίες τους. Πήγε πολύ μικρός στη Μάντσεστερ Σίτι: 20 χρονών. Αντεξε εκεί μόλις δυο χρόνια και επέστρεψε στην Μπαρτσελόνα, στην ομάδα δηλαδή που ονειρεύονται να παίξουν οι περισσότεροι Ισπανοί πιτσιρικάδες γνωρίζοντας πως η πρόοδος τους εκεί είναι βέβαιη.
Διαβάστε περισσότερα στο Karpetshow.gr
Διαβάστε επίσης
