Τα 8 πιο σωστά «λάθος» μέρη για να δεις την πανσέληνο του Αυγούστου
© Konstantinos Tsakalidis / SOOC

Τα 8 πιο σωστά «λάθος» μέρη για να δεις την πανσέληνο του Αυγούστου

Όχι άλλο ναό του Σουνίου και λόφο Φιλοπάππου, παρακαλώ!

Κοντοζυγώνει η πανσέληνος στις 28 Αυγούστου και λες από μέσα σου, κάπου πρέπει να την απολαύσω. Ναι, αλλά πού; Στον Ναό του Σουνίου που έχει γίνει τόσο must, τόσο προβλεπέ για να δεις την πανσέληνο που μέχρι και η πανσέληνος δεν θέλει να πάει; Σε rooftop bar ή εστιατόριο που θα έχει κλείσει η μισή Αθήνα εκείνη τη μέρα; Στην παραλία, τώρα που σε πονάει γιατί έχεις επιστρέψει από διακοπές και προσπαθείς να την ξεχάσεις; Στον λόφο του Φιλοπάππου που επίσης θα γίνεται πατείς με πατώ σε για μια σέλφι με το φεγγάρι;

Επειδή η κοινοτοπία με την πανσέληνο έχει παραγίνει, φέτος εγώ θα το δω αλλιώς και σου λέω παρακάτω εναλλακτικά σημεία στην πόλη για να πάρεις μάτι πανσέληνο. Κάποια μπορεί να μοιάζουν εντελώς λάθος, αλλά αυτή είναι η μαγεία της υπόθεσης. Να δεις την πανσέληνο out of the box.

Στο parking του Πανελλήνιου

Πριν πεις «είσαι τρελή;» θα σου πω ότι το Πανελλήνιο στο Μεταξουργείο είναι ένα concept parking που θέλει να προσφέρει μια διαφορετική εμπειρία στάθμευσης . Πρόκειται για τον πιο ιστορικό σταθμό αυτοκινήτων που έχει ανακαινιστεί κρατώντας τη ρετρό αισθητική των ’60s. Εκτός από τα προφανή που μπορείς να κάνεις εκεί, να παρκάρεις, να ανεφοδιάσεις και να πλύνεις το αμάξι σου, αυτό το πάρκινγκ διαθέτει κι ένα rooftop που λειτουργεί σαν ανοιχτός χώρος στάθμευσης και ταυτόχρονα σαν υπαίθρια έκθεση με μίνι ιδιωτική συλλογή συλλεκτικών αυτοκινήτων. Θα έχεις θέα προς τη γειτονιά του Μεταξουργείου, την πανσέληνο από πάνω και τις αντίκες γύρω σου. Είμαι τρελή τώρα που στο προτείνω; Όχι, πες. 

Περπατώντας στην Πατησίων

Πάντα όταν κατεβαίνω την Πατησίων με κατεύθυνση προς Αθήνα, το μάτι μου χάνεται στο βάθος της που βλέπει Ακρόπολη σε όποιο σημείο κι αν είσαι. Αν λοιπόν είσαι περιπατητής της πόλης, αυτός ο δρόμος είναι ιδανικός για να μετρήσεις τα χιλιόμετρα στο smartwatch στις 28 Αυγούστου. Με το βλέμμα στον ορίζοντα του δρόμου, που εκείνη τη μέρα θα έχει και Ακρόπολη και πανσέληνο από πάνω της.

Σε πεζογέφυρα

Για τους σινεφίλ φίλους που θέλουν να νιώσουν ότι παίζουν σε ταινία του Βιμ Βέντερς, προτείνω πεζογέφυρα. Η προφανής επιλογή είναι η Πεζογέφυρα Καλατράβα, στη Λεωφόρο Μεσογείων, έξω από το μετρό Κατεχάκη, αλλά εγώ θα έβαζα στο παιχνίδι και τις πεζογέφυρες της Λεωφόρου Κηφισίας, της Λεωφόρου Συγγρού και αν το λέει η καρδούλα σου, τις τεράστιες πεζογέφυρες στον Κηφισό. Εκεί ο ανοιχτός ορίζοντας φτάνει θάλασσα και το φως της πανσελήνου μπλέκεται με τα φώτα των αμαξιών που περνούν από κάτω σε μια πραγματικά τεράστια έκταση. Ακόμα μια ωραία επιλογή η πεζογέφυρα της οδού Σερίφου που ενώνει το Γκάζι με τα Κάτω Πετράλωνα, ακριβώς πάνω από τις γραμμές του τρένου. Στέκεσαι εκεί και το φεγγάρι ευθυγραμμίζεται με τις ράγες, δημιουργώντας ένα industrial, κινηματογραφικό σκηνικό. Σου έφτιαξα σκηνή Βιμ Βέντερς ή όχι; 

Γλυπτό παγκάκι του Καβάφη

Υπάρχει κάτι πολύ υποτιμημένο στην Αθήνα και δεν είναι άλλο από το ταπεινό παγκάκι. Έχουμε πάθει τέτοια εμμονή με τα rooftops που ξεχάσαμε ότι ένα παγκάκι σε σωστό σημείο μπορεί να είναι πολύ καλύτερο και εντελώς τζάμπα. Προφανώς θα βρεις πολλά και τοποθετημένα σε σημεία με θέα, αλλά εγώ δεν εννοώ ακριβώς αυτό. Γιατί να μην καθίσεις, για παράδειγμα, στο γλυπτό παγκάκι του Καβάφη της Αρεοπαγίτου, να δεις πανσέληνο μαζί του; Το φεγγάρι ήταν ένα ποιητικό φετίχ του και πολλές φορές θα το διαβάσεις στους στίχους του: «Λίγες οι νύχτες με φεγγάρι που μ’ αρέσαν. Τ’ αλφαβητάρι των άστρων που συλλαβίζεις…» έγραψε στον «Τελευταίο σταθμό». Έτσι, για να πάρεις μια γεύση.

ΚΤΕΛ Λιοσίων και Κηφισού

Επειδή Παρασκευή βράδυ μπορεί να γυρνάς από διακοπές ή να φεύγεις για τριήμερο, επειδή είσαι φτωχός και παίρνεις λεωφορείο, επειδή σου αρέσει τις ρομαντικές μέρες να τις χαλάς με ό, τι πιο καλτ υπάρχει, η πανσέληνος από σταθμό ΚΤΕΛ είναι η εμπειρία που σου ταιριάζει. Προτείνω ανεπιφύλακτα σταθμό Λιοσίων που είναι πιο μαζεμένος, πιο 90s, πιο καλτ από κάθε άλλον και έχει και έκθεμα παλιό λεωφορείο να χαζέψεις εκτός από το φεγγάρι.

Σε θερινό ψαγμένο σινεμά

Ωραία η πανσέληνος σε όλα τα θερινά σινεμά, αλλά εγώ θα ήθελα κάτι πιο εναλλακτικό. Δεν θέλω ας πούμε να πάω στο κλασικό θερινό, εκεί θα πάνε όλοι. Θέλω να πάω στο ιστορικό σινεμά Λιλά στην Κυψέλη, (την Παρασκευή 28 Αυγούστου παίζει την ταινία Φιορδ) ή στο ΕΚΡΑΝ στα Εξάρχεια (παίζει το Όλοι οι άνθρωποι του προέδρου, του 1976). Και με την πανσέληνο από πάνω, να τραγουδήσω τους στίχους της Λίνας Νικολακοπούλου: Στην ταράτσα του Βοξ η Μελίνα θα παίζει την Στέλλα. Ραντεβού θα σου δίνω στα σκαλιά του Εκράν, να κοιτάμε τις νύχτες τη Μανιάνι γκρο-πλαν καρφωμένη με δέκα σαΐτες.

Σε καντίνα για βρώμικο

Γιατί νηστικό αρκούδι δεν χορεύει στην πανσέληνο και γιατί κάτι πρέπει να κάνεις όσο την βλέπεις, γιατί πόση ώρα να την βλέπεις στην τελική, χρειάζεσαι μια παράλληλη δραστηριότητα και δεν υπάρχει καλύτερη από το χλαπακιάζεις. Για γεμάτο φεγγάρι με γεμάτο στομάχι εγώ θα πήγαινα στο Story Streat στην Ακτή Μιαούλη να φάω τεράστιο σάντουιτς με φιλέτο προβατίνας. Και για ακόμα πιο decadence κατάσταση, θα πήγαινα στον κλασικό Καντίνα της Συγγρού να απολαύσω πανσέληνο με το καλύτερο χοτ ντοκ της Αθήνας και το καυσαέριο να ποτίζει την κέτσαπ-μουστάρδα.

Απλώνοντας ρούχα στην ταράτσα

Ποιος άπλωσε τα ρούχα στην ταράτσα; Εσύ που Παρασκευή βράδυ, που όλοι πάνε να δούνε πανσέληνο κάπου, έμεινες σπίτι. Δεν είσαι μόνη, μόνος, μόνοι, είμαστε πολλοί και ζούμε ανάμεσα στους άλλους που χαζεύουν πανσελήνους από ναούς, λόφους και ινσταγκραμικά rooftop. Εμείς αδειάζουμε το πλυντήριο που ξεχάσαμε ότι τέλειωσε από το απόγευμα, ανεβαίνουμε ταράτσα και απλώνουμε ρούχα με φεγγαράδα. Η ζωή είναι ωραία, ακόμα κι όταν απλώνεις ρούχα βραδιάτικα με πανσέληνο. Είναι, δεν θέλω αντιρρήσεις.

Σχετικά άρθρα