Ο πραγματικός λόγος που η λίμπιντος… πέφτει στις μακροχρόνιες σχέσεις—όχι δεν είναι απλά βαρεμάρα
Έχετε σίγουρα παρατηρήσει το φαινόμενο, είτε στη δική σας σχέση είτε στων γονιών σας. Τι λέει η επιστήμη για τις μειωμένες ορεξούλες σε μακροχρόνιες σχέσεις;
Περιεχόμενα
Στην αρχή μιας σχέσης το σώμα ανταποκρίνεται χωρίς πολλά-πολλά. Ένα μήνυμα αρκεί για να ανέβουν οι παλμοί, κάθε αγκαλιά είναι μικρή έκρηξη, και το σεξ έχει εκείνη την εθιστική ένταση του «θέλω κι άλλο».
Βέβαια μετά από λίγο καιρό… το σύστημα κάνει update χωρίς ειδοποίηση. Ξαφνικά δεν υπάρχει το ίδιο άγχος, η ίδια προσμονή, το ίδιο μαγνητικό πεδίο που έκανε την ατμόσφαιρα να μοιάζει ηλεκτρισμένη. Μπορεί να σκεφτείς πως «έσβησε η σπίθα». Αλλά η επιστήμη λέει πως ίσως απλώς να ηρέμησε το νευρικό σου σύστημα.
Η σωματική θεραπέυτρια Μπριόνι Μοντγκόμερι εξηγεί ότι η ένθερμη επιθυμία που μας κάνει να κατεβάζουμε συνεχώς τα βρακιά μας είναι συνήθως αποτέλεσμα της έντασης. Όχι απαραίτητα ένταση με την κακή έννοια, αναφέρεται σε εκείνη την ανεπαίσθητη εγρήγορση που σε κάνει να αναρωτιέσαι αν νιώθεις πραγματικά ασφάλεια ή όχι. Στην αρχή μιας σχέσης, το σώμα και το πνεύμα δουλεύουν υπερωρίες. Σκανάρεις το άλλο άτομο, προβλέπεις αντιδράσεις, ελπίζει πως όλα θα πάνε όπως θα ήθελες. Μέσα σε αυτό το μικρό αστάθμητο χάος, η σεξουαλική επιθυμία βρίσκει εύφορο έδαφος για να «ανάψει». Όταν όμως η σχέση σταθεροποιηθεί και η σχέση με το άλλο άτομο είναι πια πιο σίγουρη, γνωστή και σταθερή, το σώμα κατεβάζει ρυθμούς. Και δυστυχώς μαζί τους, πέφτει και η ένταση.
H ασφάλεια είναι εξαιρετική για την ψυχική σου υγεία, αλλά δεν εγγυάται ότι η sex playlist θα παίζει πάντα στο repeat. Όταν ο άλλος παύει να είναι μυστήριο και γίνεται το πιο οικείο πρόσωπο στη ζωή σου, το σώμα χαλαρώνει, και αυτό είναι υπέροχο—απλώς οι ορεξούλες δεν ευνοούνται πάντα από τη χαλάρωση. Συχνά χρειάζεται μια μικρή δόση έντασης, προσμονής και αβεβαιότητας για να παραμείνει σε υψηλές στροφές.
Γιατί σου πέφτει η λίμπιντος
Η ψυχολόγος Τάας Μπαλάκας το βλέπει και απ’ την άλλη. Για πολλούς ανθρώπους, μια πιο «σταθερή» σχέση αγάπης δεν είναι μόνο παρηγορητική, μπορεί να είναι και κάπως «αποδιοργανωτική». Αν έχεις μάθει να τα βγάζεις πέρα μόνος σου, το να σε φροντίζει κάποιος ίσως να μοιάζει περισσότερο με απώλεια ελέγχου παρά με αίσθηση χαλάρωσης. Ας το παραδεχτούμε, το να αφεθείς πραγματικά είναι πολύ πιο τρομακτικό από όσο ακούγεται, ειδικά στη σύγχρονη καθημερινότητα που ο ατομικισμός ακμάζει. Ένα νευρικό σύστημα που παραμένει μόνιμα σε κατάσταση επαγρύπνησης, δύσκολα χαλαρώνει αρκετά ώστε να αφεθεί στην απόλαυση.
Ας μη ξεχνάμε και το συναισθηματικό βάρος της μακροχρόνιας σχέσης. Άλλο είναι να χωρίσεις με κάποιον που έβλεπες για δύο μήνες και άλλο με έναν άνθρωπο που ξέρει πώς πίνεις τον καφέ σου, πότε κλείνεσαι στον εαυτό σου, τι σε εκνευρίζει το πρωί και πώς είσαι με τις πιτζάμες σου και τρίχες. Όταν κάποιος έχει γίνει κομμάτι της καθημερινότητάς σου, η επιθυμία μπλέκεται καλώς ή κακώς με πιο σύνθετα συναισθήματα όπως η ασφάλεια, ο φόβος, η οικειότητα, η ευαλωτότητα και η επίγνωση ότι έχεις αποκτήσει πολλά περισσότερα που ίσως χάσεις.
Η λύση;
Δεν είναι κάποιο sexy reboot, ούτε ένα viral hack για να «ξυπνήσεις» το πάθος μέσα σε ένα Σαββατοκύριακο, επειδή βολεύει. Η Μπαλάκας δίνει μια φαινομενικά απλή συμβουλή: «Το να αφήνεις τους άλλους να σε φροντίσουν δεν σημαίνει ότι χάνεις την ανεξαρτησία σου», λέει. «Σημαίνει να επιτρέπεις στον εαυτό σου να δεχτεί φροντίδα χωρίς να θεωρεί δεδομένο ότι αυτή κάποια στιγμή θα εξαφανιστεί.»
Δεν χρειάζεται συνεχώς κάποια δραματική συνθήκη για να νιώσεις επιθυμία.
Με πληροφορίες από το Vice
Σε περίπτωση που δεν σας λύθηκε η απορία:
