Catching Print: Το TikTok trend που κάνει zoom στα ανδρικά σώματα
Μα καλά, πόσο προκλητικοί αυτοί οι άντρες. Όλο κάτι στενά τζιν και γκρι φόρμες φοράνε λες και θέλουν να κοιτάξουμε... Αν το TikTok είχε βραβείο για το πιο αμήχανο dating trend, το «catching print» θα κέρδιζε.
Η συνήθεια που ξεπήδησε από τα queer dating corners και τις πιο «relationship discourse» μικρο-κοινότητες του TikTok χτίστηκε πάνω σε χρόνια εμμονικής επιτήρησης του ανδρικού σώματος και ειδικά με το bulge-watching (καβαλο-παρατήρηση). Aπό τα grey sweatpants edits (βιντεάκια με τύπους που φοράνε γκρι φόρμες), μέχρι τα «gym mirror checks» που εδώ και καιρό έχουν γίνει αισθητική υποκατηγορία στο TikTok, το «τσουτσουνομπάνισμα» είναι ήδη κανονικοποιημένο. Η συγκεκριμένη εκδοχή όμως το πήγε ένα βήμα παραπέρα.
Τι είναι το «catching print»;
Το «catching print» αποδίδεται ευρέως σε viral content creators και dating coaches της Gen Z σκηνής, με χαρακτηριστική περίπτωση τον Anwar White, ο οποίος μέσα από TikTok videos που έφτασαν εκατομμύρια views, παρουσίασε ένα «σύστημα ανάγνωσης» του ανδρικού καβάλου, σαν να πρόκειται για εκτίμηση μπούστου, αλλά απ’ την άλλη. A, B, D κατηγορίες, διαγράμματα, παραδείγματα από celebrities και μια γλώσσα που κινείται κάπου ανάμεσα σε sex ed και meme culture. Πρακτικά «catching» σημαίνει πιάνω (όπως λέμε καταλαβαίνω) και «print» είναι το αποτύπωμα. Δηλαδή να μπορεί κανείς να καταλαβαίνει το μέγεθος ενός πέους από το πώς φαίνεται μέσα από τα ρούχα.
@datingcoachanwar How To Catch Print (Male Celebrity Pop Quiz) #catchprint #catchingprint #howtocatchprint #catchingprinttutorial ♬ original sound – Anwar White
Σύμφωνα με τους creators που έκαναν το τρεντ διάσημο, το «catching print» βασίζεται στην ιδέα ότι το μέγεθος «διαβάζεται» όχι από το ίδιο το περίγραμμα, αλλά από το πού «κάθεται» ο καβάλος μέσα στο παντελόνι. Η λογική του υποστηρίζει ότι όσο πιο ψηλά ή συμπαγώς εμφανίζεται το περίγραμμα, τόσο μικρότερη θεωρείται η ανατομία, ενώ όσο πιο χαμηλά εκτείνεται ή όσο πιο «απλωμένο» φαίνεται το print στο ύφασμα, τόσο μεγαλύτερο υποτίθεται ότι είναι το μέγεθος.
Το σύστημα κατηγοριοποιήσης:
- Type A: το bulge «κορυφώνεται» ψηλά, κοντά στο πάνω μέρος του inseam, και αντιστοιχίζεται σε μικρότερο μέγεθος.
- Type B: το peak εμφανίζεται χαμηλότερα, περίπου στο μέσο του καβάλου, υποδηλώνοντας μεσαίο μέγεθος.
- Type D: το περίγραμμα θεωρείται πιο «flat» ή απλωμένο/καμπυλωτό κατά μήκος του inseam, κάτι που οι creators συνδέουν με μεγαλύτερο μέγεθος.
Φυσικά, όλη αυτή η «μέθοδος» δεν έχει καμία επιστημονική βάση, αφού το μέγεθος επηρεάζεται από αμέτρητους παράγοντες, από το κόψιμο του παντελονιού και το ύφασμα μέχρι τη στάση του σώματος και τα εσώρουχα. Άλλωστε μπορεί να κάνει και κρύο βρε παιδιά.
Στο TikTok όλο αυτό παρουσιάζεται με φοβερή σοβαροφάνεια, σαν να έχουν μαζευτεί ειδικοί και να βγάζουν επιστημονικά συμπεράσματα. Επιφανιακά φαίνεται σαν κάτι μεταξύ dating hack και χαριτωμένου (;) power move. Και όπως κάθε καλό ιντερνετικό τρεντ, συνοδεύεται από reaction videos, quizzes, και την αναπόφευκτη αντικειμενοποίηση δημόσιων προσώπων, δηλάδη celebrities.
Το «catching print» δεν εμφανίστηκε από το πουθενά. Αντιθέτως, έρχεται ως φυσική εξέλιξη μιας πλατφόρμας που εδώ και χρόνια χτίζει μια σχεδόν εμμονική σχέση με το σώμα ως διαδικτυακό περιεχόμενο προς κατανάλωση. Το TikTok έχει κάνει την αισθητική αξιολόγηση ανθρώπων σε δευτερόλεπτα μια νορμάλ συνθήκη, όπου πρόσωπα, σώματα, κινήσεις, outfits, χωράνε όλα σε ένα scroll. Μετά το γυναικείο στήθος και τα κιλά, το να φτάσουμε στην επιτήρηση του ανδρικού μορίου ήταν το φυσικό επόμενο.
Διαβάστε επίσης
Ανάποδη αντικειμενοποιήση
Για πολλούς χρήστες, το «catching print» είναι μια μορφή αντίστροφης αντικειμενοποίησης. Η λογική είναι εξίσου απλή και διεστραμμένη: αφού οι γυναίκες (και όχι μόνο) έχουν ιστορικά υποστεί συνεχή φετιχοποίηση και σεξουαλικοποίηση, τώρα είναι καιρός να «επιστραφεί το βλέμμα». Μόνο που αυτή η λογική, όσο δελεαστική κι αν ακούγεται, δεν αποδομεί το πρόβλημα, απλώς το αναπαράγει.
Το πρόβλημα δεν είναι ποιος κοιτάει ποιον, αλλά ότι το σώμα συνεχίζει να αντιμετωπίζεται ως δημόσιο πεδίο αξιολόγησης, με κανόνες, κατηγορίες και βαθμολογίες. Και όταν αυτό γίνεται αστείο και φαν τρεντάκι, παύει να μοιάζει αμήχανο και αρχίζει να φαίνεται κοινωνικά αποδεκτό.
@caitlinchecker A lame, boring, nuanced take on catching print, I just want women to stay safe and honestly don’t give these men more energy than you need to #objectifying #feminism ♬ original sound – Caitlin Checker
Η ιδέα ότι το μέγεθος του πέους ισούται με αξία, επιθυμητότητα ή status δεν είναι καινούρια. Είναι ένας από τους πιο κουραστικούς μύθους της πατριαρχίας, που τώρα επιστρέφει σαν αθώο meme της Gen Z. Το «μεγάλο = καλό» και «μικρό = αστείο» παραμένει κλασική αξία, απλώς τώρα συνοδεύεται από TikTok edits και αστεία σχόλια.
Και κάτι ακόμα…
Μια πλευρά αυτής της συζήτησης που συχνά περνά απαρατήρητη είναι πως δεν βιώνουν όλοι τον σχολιασμό του σώματος με τον ίδιο τρόπο. Άνδρες που ήδη φετιχοποιούνται λόγω φυλής, queer και trans άνδρες, ή γενικά άνθρωποι που δεν χωράνε στο παραδοσιακό πρότυπο του «σωστού» ανδρικού σώματος, βρίσκονται ξανά στο μικροσκόπιο μιας κουλτούρας που αντιμετωπίζει τα σώματα σαν κάτι προς ανάλυση και κατάταξη. Ένα τρεντ δεν παύει να είναι προβληματικό μόνο και μόνο επειδή παρουσιάζεται ως αστείο.
Διαβάστε επίσης
Ακόμα, ό,τι ξεκινά στο διαδίκτυο ως αστείο συνήθως μεταφέρεται με τον έναν ή τον άλλο τρόπο στην διαπροσωπικές σχέσεις. Από τη στιγμή που το «print analysis» περνά από το TikTok στις παρέες, στους χώρους εργασίας ή στον δρόμο, δεν μιλάμε πια για ένα-δυο αθώα βιντεάκια, αλλά για ανεπιθύμητο σεξουαλικό σχολιασμό με πιο «μοντέρνο» περιτύλιγμα.
Το πραγματικό ερώτημα, λοιπόν, δεν είναι αν το «catching print» είναι αστείο ή ενδυναμωτικό. Είναι αν θέλουμε να συνεχίσουμε να αντιμετωπίζουμε τα σώματα σαν δημόσιο πεδίο αξιολόγησης. Η λύση στην αντικειμενοποίηση δεν είναι να αντικειμενοποιούνται περισσότεροι άνθρωποι.
