Ο Αλέξης Τσίπρας και ο Νόμος του Μέρφυ
Και να σκεφτεί κανείς πως όταν ο Μέρφυ έλεγε πως "Αν κάτι μπορεί να πάει στραβά, θα πάει", δεν είχε καν σκεφτεί ότι ο Τσίπρας θα μπορούσε να γίνει Πρωθυπουργός και ο Σύριζα, Κυβέρνηση...Από τον Άρη Τερζόπουλο
Σ` αυτήν την δραματική έξοδο των απελπισμένων προσφύγων-μεταναστών προς τα Σκόπια πριν από λίγες μέρες, υπήρχε κι ένα πολύ ενδιαφέρον περιστατικό. Εκεί πάνω από το ποτάμι που η έξοδος έδειχνε ακόμη πιο δραματική, υπήρχαν σε διάφορα Μέσα Ενημέρωσης και κάποιες πολύ ωραίες εναέριες εικόνες. Επειδή η λήψη ήταν από πολύ χαμηλά, το ασφαλές είναι να συμπεράνουμε ότι οι λήψεις είχαν γίνει από κάποιο drone, από αυτές τις ιπτάμενες συσκευές, που είναι και της μόδας εδώ και μερικά χρόνια.
Εκείνο που απουσίαζε τελείως ήταν το Κράτος.
Έτσι μετά από εκείνο το περίφημο “δεν ήξερα ότι υπάρχουν σύνορα στην θάλασσα”, απεδέιχθη ότι επί “βασιλείας” Τσίπρα δεν υπάρχουν σύνορα όχι μόνο στην θάλασσα , αλλά και στην στεριά.
Το τελευταίο καιρό η Ελλάδα έχει γίνει ένα Κράτος- Έμενταλ, σε σχέση με τα σύνορά του. Όποιος θέλει μπαίνει και όποιος θέλει βγαίνει. Αν υπάρχει κάτι το σταθερό σ` αυτήν την περίοδο των 14 μηνών που το Συριζανέλ βρίσκεται στην εξουσία, είναι η Απουσία. Είναι μια Απουσία συνεχής και αδιατάρακτη. Η περίφημη επτάμηνη διαπραγμάτευση, δεν ήταν διαπραγμάτευση. Ήταν Απουσία. Το κλείσιμο των Τραπεζών δεν ήταν αποτέλεσμα σκέψης. Ήταν αποτέλεσμα Απουσίας. Η αλλαγή του “Όχι” σε “Ναι” στο ανεγκέφαλο δημοψήφισμα, δεν ήταν απόφαση . Ήταν Απουσία.
Το προσφυγικό που γιγαντώθηκε, λόγω της φιλοσοφίας του Σύριζα “Ελάτε εδώ που έχει ήλιο, να λιαστείτε” δεν είναι αποτέλεσμα σκέψης. Είναι αποτέλεσμα Απουσίας. Στο θέμα της διαχείρισης των προσφυγικών-μεταναστευτικών ροών, που εδώ και μήνες πολλούς ήταν φανερό πως κάποια στιγμή, θα εξελισσόταν σε μεγάλο πρόβλημα, το κύριο χαρακτηριστικό είναι πάλι η Απουσία. Είναι να αναρωτιέται κανείς πως θα είχαν επιβιώσει όλοι αυτοί οι δυστυχείς, αν δεν υπήρχαν τα ανθρωπιστικά ανακλαστικά της κοινωνίας και κάποιων ανθρωπιστικών οργανώσεων και ΜΚΟ. Στην Ειδομένη, για την οποία κάποιος από την Κυβέρνηση, ο Μαρδάς νομίζω είχε πει “τιμητική για την Ελλάδα η εικόνα της Ειδομένης”, το κύριο χαρακτηριστικό είναι πάλι η Απουσία. Τα παιδιά που γεννιούνται στις λάσπες μας τιμά ιδιαιτέρως. Εδώ πάλι υποτίθεται ότι υπήρχε κάποιο σχέδιο. Να υπάρξουν αυτές οι εικόνες, ώστε να πιεστεί η υπόλοιπη Ευρώπη. Πράγματι πιέστηκε τόσο πολύ , ώστε έκλεισαν τελείως τα σύνορα. Το ότι θα έκλειναν κάποια στιγμή τα σύνορα, ήταν επίσης γνωστό από καιρό. Ή θα έπρεπε να είχε προβλεφθεί. Μετά το τρομοκρατικό χτύπημα στο Παρίσι, ήταν αναμενόμενο ότι η στάση κάποιων κρατών θα άλλαζε.
Λίγο πριν ο Σύριζα κερδίσει τις εκλογές πέρσι, πολλοί έλεγαν “τι χειρότερο μπορεί να συμβεί;”. Γι αυτό θα πρέπει κανείς να έχει απλώς υπομονή.
Γιατί υπάρχει κι αυτός ο περίφημος Νόμος του Μέρφυ, σύμφωνα με τον οποίο “Αν κάτι μπορεί να πάει στραβά, θα πάει…”.
Για να ξέρεις τι είναι όμως το πιθανό χειρότερο, θα πρέπει να μπορείς να κάνεις κάποιες υποθέσεις για το μέλλον. Και αυτό το μέλλον, θα κριθεί κυρίως από γεωπολιτικούς παράγοντες. Η σταδιακή αποχώρηση των Ρωσικών ενόπλων δυνάμεων από την Συρία, μάλλον δείχνει ότι Η Ρωσία εξασφάλισε αυτά που διεκδικούσε, δηλαδή κυρίως την χρήση του λιμανιού της Λατάκειας, είτε με τον Άσσαντ, είτε με κάποιο διάδοχο σχήμα. Αυτό με τη σειρά του μπορεί να σημαίνει, ότι στα βόρεια της Συρίας και στα βόρεια του Ιράκ, θα δημιουργηθεί προσεχώς κάποιο Κουρδιστάν. Αυτό βέβαια δεν θα αρέσει στην Τουρκία. Έτσι είναι πολύ πιθανόν ο πόλεμος που διέλυσε την Συρία, να μεταφερθεί λίαν προσεχώς στο έδαφος της Τουρκίας, στο νοτιοανατολικό άκρο της, όπου βρίσκεται και το Τουρκικό Κουρδιστάν. Κάτι που ήδη συμβαίνει σε κάποιο βαθμό, με τους καθημερινούς βομβαρδισμούς της Τουρκικής αεροπορίας εκεί και τις βομβιστικές επιθέσεις στην Άγκυρα. Ήδη η Γερμανία έκλεισε την Πρεσβεία της στην Άγκυρα μια και υπάρχουν πληροφορίες από τις μυστικές υπηρεσίες και για άλλες βομβιστικές ενέργειες.
Για την ώρα η Ελλάδα, με τη απερίσκεπτη πολιτική της, έχει απλώς μετατραπεί στον “χρήσιμο ηλίθιο”, που πιθανόν θα φιλοξενήσει στο έδαφός της περισσότερους από 150.000 πρόσφυγες και μετανάστες, μέσω των οποίων ο Καμμένος είχε απειλήσει, ότι θα γέμιζε την Ευρώπη με Τζιχαντιστές. Η υπόλοιπη Ευρώπη για να μην βρεθεί υποχείριο του Ερντογαν ( ποιος ασχολείται με τον Καμμένο;) και τις όποιες αξιώσεις του, θα έκλεινε κάποια στιγμή τα σύνορα, περιορίζοντας το πρόβλημα, στην Ελλάδα. Το μέγεθος των προβλημάτων που μπορεί να προκύψει από αυτές τις εξελίξεις, δεν είναι ούτε υπολογίσιμο, αλλά δυστυχώς , ούτε και διαχειρίσιμο.
Δυστυχώς όμως υπάρχει και ο Νόμος του Μέρφυ...
