Screenshot
Το μεγάλο κόλπο στον Περσικό Κόλπο
Αυτή την εποχή δεν είναι μόνο οι πύραυλοι που πετάνε από και προς το Ιράν. Είναι και τα δισεκατομμύρια (δολάρια). Όποιος πει ότι ξέρει τι γίνεται και τι θα γίνει από δω και πέρα μάλλον θα πέσει έξω...
Ένα από τα πιο ασυνήθιστα πράγματα στην διάρκεια αυτής τής σύγκρουσης στο Ιράν, είναι ο εκπρόσωπος Τύπου της ιρανικής κυβέρνησης, που εμφανίζεται φορώντας στρατιωτική στολή. Το περίεργο δεν είναι η στολή. Το περίεργο είναι η γλώσσα. Δεν είχα ακούσει ποτέ αυτήν την περίεργη γλώσσα. Η γλώσσα που μιλάει ο εκπρόσωπος είναι η επίσημη ιρανική γλώσσα. Απόγονος της περσικής γλώσσας και ανήκει στην κατηγορία των ινδοευρωπαϊκών γλωσσών. Ονομάζεται επίσης και “φαρσί” και δεν ξέρω γιατί κάποτε χρησιμοποιούσαμε αυτήν την λέξη στην Ελλάδα για να πούμε πως κάποιος μιλάει άπταιστα κάποια ξένη γλώσσα.. Λέγαμε “μιλάει “φαρσί” τα αγγλικά” ας πούμε.
Το άκουσμα της ιρανικής γλώσσας θυμίζει κάτι ανάμεσα σε γιαπωνέζικα και νοτιοκορεάτικα στα δικά μου αυτιά, αν κάποιος έχει δαγκώσει τη γλώσσα του.
Θυμάμαι παλιότερα που εκπρόσωποι ή ηγέτες κρατών της Μέσης Ανατολής, έλεγαν στα αραβικά τις διαφορες απειλές εναντίον της Δύσης, το άκουσμα είχε κάτι τρομακτικό.
Αντιθέτως στα ιρανικά, ακόμα και όταν λένε απειλές εναντίον της Δύσης κυρίως το άκουσμα δεν ακούγεται τρομακτικό, ούτε καν απειλητικό.
Ο ήχος των πυραύλων όπως που διασχίζουν τον αέρα της περιοχής , αλλά και όταν βρίσκουν τον στόχο τους είναι και απειλητικός και τρομακτικός.
O απόηχος όμως είναι οικονομικός. Ο πόλεμος στο Ιράν διεξάγεται με την τεχνογνωσία που απέκτησαν οι δυο αντιμαχόμενες πλευρές, από τον πόλεμο στην Ουκρανία. Οι σύγχρονοι πόλεμοι διεξάγονται με πυραύλους και drones και αντίστοιχα συστήματα για την εξουδετέρωση τους.
Κάθε πύραυλος που εκτοξεύεται ανάλογα με το μέγεθος και τον οπλισμό του αντιπροσωπεύει σε κόστος κάποια εκατομμύρια δολάρια.Κάποιες εκατοντάδες χιλιάδες ή απλώς εκατομμύρια δολάρια θα κοστίσουν τα όπλα που θα τον αναχαιτίσουν. Αν η αναχαίτιση δεν πετύχει κάποια εκατομμύρια δολάρια, θα χρειαστούν για την ανοικοδόμηση των στοχων που χτυπήθηκαν. Υπάρχουν επίσης και τα πιο φτηνά drones-καμικάζι, όπως λέγονται, μιάς χρήσης. Το Ιράν όπως και η Ουκρανία, δυο χώρες που αμύνονται, έχουν ειδικευτεί στην παραγωγή κάθε είδους drones και γι’ αυτό έχουν να δώσουν χρήσιμες συμουλές σε όσους ενδιαφέρονται. Το Ιράν προμήθευε την Ρωσία με drones που κατασκέυαζε και κατασκευάζει, ενώ τα κράτη του Κόλπου παίρνουν τεχνογνωσία και αγοράζουν drones από την Ουκρανία.
Για το κόστος σε ανθρώπινες ζωές δεν υπάρχει οικονομική αποτίμηση, καθώς επειδή υπάρχουν 8 περίπου δισεκατομμύρια άνθρωποι στον πλανήτη, το κόστος της ανθρώπινης ζωής, είναι μάλλον ευτελές, όπως έχει διαπιστωθεί στην μακραίωνη Ιστορία της ανθρωπότητας΄΄
Τι τελευταίες μέρες διαβάζω πολλές από τις επίκαιρες αναλύσεις για τον πόλεμο στο Ιράν, σε διεθνή και έγκυρα Μέσα Ενημέρωσης. Αλλά πουθενά δεν έτυχε να διαβάσω τίποτα πέρα από το εντελώς προφανές.
Τα αμερικανικά πλάνα για το Ιράν δεν είναι τωρινά. Είναι φτιαγμένα από χρόνια. Το αν έγιναν πραγματικότητα τώρα, είναι γιατί ήδη μαίνεται ο πόλεμος Ανατολής – Δύσης, που ξεκίνησε με την πανδημία του κορωνοϊού, συνεχίστηκε με συνεχείς ηλεκτρονικές επιθέσεις σε συστήματα της Δύσης και ουσιαστικά άρχισε με την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία για να μπει στην δεύτερη φάση το ξημέρωμα της 7ης Οκτωβρίου 2023 με την σφαγή 1.200 αμέριμνων Ισραηλινών από την Χαμάς κατ’ εντολήν του Ιράν και της Ρωσίας.
Ένα θέμα που έχει προκύψει είναι το ποια ήταν η εμπλοκή της Τουρκίας και του Ερντογάν προσωπικά σ’ αυτή την απόφαση, κάτι που απασχολεί έντονα αυτές τις μέρες, το αμερικανικό πεντάγωνο και την CIA.
Πολλοί δείχνουν να αναρωτιούνται για το πως μετά τον συνολικό αποκεφαλισμό της ηγεσίας του και το σφοδρό βομβαρδισμό από τους Αμερικανούς και το Ισραήλ, το Ιράν, όχι μόνο αντέχει και αντεπιτίθεται, αλλά διασπείρει με επιτυχία τον πόλεμο σε όλα τα κράτη της αραβικής χερσονήσου, με πιο πρόσφατη προσθήκη της Υεμένη, που άρχισε πάλι να εξαπολύει πυραυλικές επιθέσεις εναντίον του Ισραήλ. Η Υεμένη έχει γίνει κάτι σαν μακρινή επαρχία του Ιράν, το οποίο δίνει και όλες τις εντολές.
.Ο λόγος που πολλοί έχουν αιφνιδιαστεί με την αντοχή του Ιράν, είναι το ότι δεν γνωρίζουν την σύγχρονη Ιστορία του.
Από το 1979, όταν μια λαϊκή επανάσταση απομάκρυνε το φιλο-αμερικανικό καθεστώς του Σάχη και την ηγεσία ανέλαβε το θεοκρατικό καθεστώς υπό την ηγεσία αρχικά του Αγιατολάχ Ρουχολάχ Χομεϊνί και αργότερα του διαδόχου του Αλί Χαμενεΐ, το Ιράν μεταβλήθηκε σε μια απέραντη πολεμική μηχανή, με την υποστήριξη της Σοβιετικής Ένωσης αρχικά, της Ρωσίας αργότερα και της Κίνας τις τελευταίες δεκαετίες.
Όντας μια από τις πλουσιότερες χώρες του κόσμου σε ορυκτό πλούτο, το Ιράν ξόδεψε το μεγαλύτερο μέρος των εσόδων του, σε εξοπλισμούς αλλά και σε δημιουργία τρομοκρατικών στρατών με κυριότερους, την Χεζμπολάχ, την Χαμάς και τους Χούθι της Υεμένης και άλλους μικρότερους τρομοκρατικούς στρατούς στην Αφρική, την Ασία, αλλά και χιλιάδες μικρούς τρομοκρατικούς πυρήνες σε κράτη της Δύσης.
Γενικά το Ιράν στην σύγχρονη εποχή έχειμετατραπεί στον μεγαλύτερο εξαγωγέα τρομοκρατίας εναντίον της Δύσης και γι αυτό είναι πολύ δημοφιλές στα αριστερά κόμματα και στους αριστερούς πολίτες της Δύσης, που συχνά διαδηλώνουν υπέρ του Ιράν, της Χαμάς και της Χεζμπολάχ, ώστε να γίνει γνωστή η προτίμηση τους.
Ως μια εν ενεργεία πολεμική μηχανή, που διακήρυττε ότι σκοπός της ύπαρξης του ήταν η εξάλειψη του Ισραήλ από τον χάρτη, το Ιράν τρεφόταν από την δημιουργία συνεχών κρίσεων στην Μέση Ανατολή, με επιθέσεις της Χεζμπολάχ ή της Χαμάς στο Ισραήλ, πράγμα που δημιουργούσε κάθε τόσο ανατιμήσεις στην τιμή του πετρελαίου και βραχυχρόνιες μεγάλες αυξήσεις των εσόδων του.
Η τρομοκρατία πέρα από τα άλλα, είναι και μια πηγή μεγάλων εσόδων, αλλά και χορηγιών από συμπαθούντες και τους νόμιμους ή παράνομους εμπόρους όπλων. Ένα μεγάλο μέρος του παράνομου εμπορίου όπλων, που η πορεία τους ξεκινάει συνήθως από την Ρωσία ή την Ουκρανία και συχνά διέρχεται από την Ελλάδα, κατευθύνεται σε πράνομες τρομοκρατικές οργανώσεις της Μέσης Ανατολής και της Αφρικής.
Για τους τρεις εμπλεκόμενους σε αυτήν την κρίση, την κυβέρνηση του Ντόναλντ Τραμπ, το Ιράν και το Ισραήλ, ο πόλεμος αυτός είναι μια μάχη ζωής και θανάτου, πέρα από την σημασία που έχει για την μοίρα των δημοκρατιών του Δυτικού πολιτισμού, όσο και για την μοίρα των δικτατοριών του ανατολικού πολιτισμού.
Ο Τραμπ δεν μπορεί να αποχωρήσει χωρίς μια καθαρή και αδιαφιλονίκητη επικράτηση καθώς οτιδήποτε μεσοβέζικο θα σήμαινε ήττα στις ενδιάμεσες εκλογές του Νοεμβρίου και ουσιαστικά πολιτική “αιχμαλωσία” του για το υπόλοιπο της θητείας του.
Το Ισραήλ επίσης γνωρίζει ότι αν ο κίνδυνος που αντιπροσωπεύει το Ιράν δεν εξαλειφθεί αμετάκλητα, δεν θα πάψει να αντιμετωπίζει θανάσιμους κινδύνους, που φτάνουν μέχρι την διαγραφή του από τον χάρτη.
Στα αλλοπρόσαλλα του Τραμπ δεν μπορεί να δίνει κανείς ιδιαίτερη σημασία. Πέρα από το ότι είναι στον χαρακτήρα του, αποτελεί και μέθοδο.
Για το Ιράν που τώρα διοικείται από τους Φρουρούς της Επανάστασης και από την πολιτοφυλακή αυτός ο πόλεμος είναι κυριολεκτικά μια μάχη επιβίωσης.
Βλέποντας τα πολλαπλά αδιέξοδα, αλλά και την ισορροπία στρατιωτικών δυνάμεων σε αυτή τη φάση, θα λέγαμε ότι πιθανότερη έκβαση είναι μια κάποια συνθηκολόγηση του Ιράν, καθώς τα εξοπλιστικά αποθέματα όσο πολλά και να είναι, δεν γίνεται να διαρκέσουν για πάντα.
Όλα αυτά θα γίνουν πιο καθαρά στις 11 Απριλίου ή το αργότερο στο τέλος Απριλίου που θα έχουν συμπληρωθεί δυο μήνες από την έναρξη του πολέμου.
Για την ώρα πάντως και αυτός ο πόλεμος καθώς προκαλεί συνεχείς διακυμάνσεις στις τιμές του πετρελαίου είναι μια ενδιαφέρουσα ευκαιρία για τεράστιο πλουτισμό σε πολύ σύντομο διάστημα.
Προ εβδομάδος όταν ο Τραμπ ανακοίνωσε πως υπήρχαν διαπραγματεύσεις ανάμεσα στην κυβέρνηση του και “κάποιον” από το Ιράν, σε διάστημα μιας ώρας μόνο από την μεγάλη διακύμανση στις τιμές του πετρελαίου και την τρελή πορεία του Χρηματιστηρίου, 3 τρισεκατομμύρια δολάρια άλλαξαν χέρια μέσα σε μια ώρα.Κάποιοι πούλησαν στα 120 δολάρια, αγόρασαν την ίδια ποσότητα μετοχών στα 90 και στις επόμενες μέρες είχαν ξαναπάει στα κοντά στα 120.
Ο Ντόναλντ Τραμπ (όπως και οι κοντινοί φίλοι του) είχε κάθε ευκαιρία να είναι από τους κερδισμένους, βγάζοντας απλώς μια ανακοίνωση. Γι αυτό και μερικοί τον θεωρούν πολύ καλό φίλο τους…Αλλά και ο Πουτιν που βρήκε την ευκαιρία να πάρει μια μεγάλη οικονομική ανάσα, καθώς τα οικονομικά της Ρωσίας έχουν στριμωχτεί από τον ήδη τετραετή πόλεμο με την Ουκρανία.
Αλλά μην νομίζετε ότι και οι Ιρανοί δεν ξέρουν πως να κερδίζουν οικονομικά από αυτόν τον πόλεμο. Επίσης μην πιστεύετε όλα αυτά που ακούτε και βλέπετε. Υπάρχουν περισσότεροι από 100.000 πράκτορες της Μοσάντ και της CIA, μέσα στο ιρανικό καθεστώς και δεν είναι τυχαίο ότι οι Ιρανοί εξέλεξαν για ηγέτη τον γιό του Χαμενεΐ που κανείς δεν ξέρει αν είναι καν ζωντανός.
Ούτε είναι τυχαίο ότι ένας μεγάλος αριθμός υψηλόβαθμων αξιωματούχων εξοντώθηκαν ήδη και συνεχίζουν να εξοντώνονται.
Όπως και η Βενεζουέλα πιθανότατα το Ιράν θα πέσει από το εσωτερικό του.
Εξάλλου και τον Δαρείο ο αγαπημένος του στρατηγός Βήσος τον σκότωσε, δημιουργώντας ένα διδακτικό προηγούμενο.
Για την ώρα ο πόλεμος προσφέρει τεράστια κέρδη στις εταιρείες πετρελαίου και στις εταιρείες πολεμικού υλικού που ως γνωστόν διοικούν τον κόσμο.
Μετά πιάνουν δουλειά οι εταιρείες ανοικοδόμησης, ώστε το Χρήμα να συνεχίζει να κινείται.
“Πόλεμος Αρχή Πάντων” όπως έλεγε και ο Ηράκλειτος…
Όμως η σύγκρουση στο Ιράν είναι πιο κρίσιμη από ότι νομίζουν πολλοί που εξακολουθούν να βλέπουν το δέντρο και να αγνοούν το δάσος,
Η σύγκρουση στο Ιράν είναι η καθοριστική μάχη που θα κρίνει γεωπολιτικά τις εξελίξεις στον 21ο αιώνα.
Και ο νικητής θα είναι ο κυριαρχος του…
Πριν από 24 αιώνες περίπου, το 331 π.Χ. η Δύση της τότε εποχής, με εκπρόσωπο τον Αλέξανδρο, συγκρούστηκε για δεύτερη φορά (μετά την νικηφόρα μάχη στην Ισσό το 333 π.Χ.), με την Ανατολή της τότε εποχής, στα Γαυγάμηλα.
Η Ισσός βρίσκεται στο σημείο που η σημερινή Τουρκία συναντά την Συρία.
Τα Γαυγάμηλα όπου η Δύση συγκρούστηκε για δεύτερη φορά με την Ανατολή, βρίσκονται 30 χιλιόμετρα βπρειότερα από την σημερινη Μοσούλη στο ιρακινό Κουρδιστάν..
\Οι 40.000 πολεμιστές του Αλέξανδρου παραταχθηκαν απέναντι στο 1 εκατομμύριο πολεμιστές του Δαρείου.
Η μάχη ως γνωστόν έληξε χάρη στην ευφυή κίνηση του Αλέξανδρου, μετά από έναν πετυχημένο ελιγμό, να επιτεθεί κατ’ ευθείαν προς το σημείο που βρισκόταν ο Δαρείος, ο οποίος και πάλι τράπηκε σε φυγή για να δολοφονηθεί τελικά από τον στρατηγό του Βήσο.
Με την νίκη του Αλέξανδρου δημιουργήθηκε η μεγαλύτερη Αυτοκρατορία της εποχής, που ξεκινούσε από τις ελληνικές αποικίες στην σημερινή Ιταλία και έφτανε σχεδόν μέχρι την Ινδία. Αλλά κράτησε πολύ λίγο καθώς μετά τον θάνατο του Αλέξανδρου, στις 10 Ιουνίου του 323 π.Χ. (μάλλον από δηλητηρίαση) οι επίγονοί του δεν κατάφεραν να κρατήσουν ενωμένη την Αυτοκρατορία.
Η σημερινή σύγκρουση θα καθορίσει σε μεγάλο βαθμό τη μοίρα των σημερινών Αυτοκρατοριών. Των ΗΠΑ, της Ρωσίας και της Κίνας, αλλά και της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που αν και αδύναμη σχετικά με τις άλλες προετοιμάζεται εντατικά για τις συγκρούσεις που θα ακολουθήσουν στα προσεχή χρόνια.
Όλα αυτά όμως σε μεγάλο βαθμό θα εξαρτηθούν από την τωρινή σύγκρουση στο Ιράν.
Πολλοί ιδίως στην Ευρώπη θεωρούν ότι αυτή είναι αποκλειστικά μια μάχη που αφορά στον Τραμπ και το Ισραήλ. Όμως αυτή η σύγκρουση αφορά σχεδόν σε ολόκληρο τον κόσμο.
Όπως έδειξε η ευχέρεια του Ιράν να κλείνει κατά βούληση τα στενά του Ορμούζ, μπλοκαροντας τις αποστολές πετρελαίου και φυσικού αερίου σε όλο τον κόσμο, η σύγκρουση περιλαμβάνει ήδη όλα τα Εμιράτα του Περσικού Κόλπου, Ντουμπάι , Κατάρ, Άμπου Ντάμπι , Μπαχρέιν , Ομάν (που βρίσκεται εκτός του Κόλπου) αλλά και την ίδια την Σαουδική Αραβία.
Η είσοδος της Υεμένης (που εκτόξευσε πυραύλους εναντίον του Ισραήλ), στην σύγκρουση δημιουργεί μια ακόμη επέκταση της, ιδίως αν σκεφτεί κανείς ότι η Υεμένη ελέγχει και τα στενά του Μπαμπ αλ Μάντεμπ που είναι το σημείο κατάληξης της Ερυθράς Θάλασσας. Και άρα όπως και τα Στενά του Ορμούζ, μπορεί να μπλοκάρει το θαλάσσιο εμπόριο μέσω του Σουέζ προς την Μεσόγειο.
Με άλλα λόγια αν το Ιράν βγει νικηφόρα από αυτόν τον πόλεμο, μέσα σε ένα χρόνο θα έχει ξαναχτίσει το οπλοστάσιο του, με πυραύλους που θα μπορούν να φτάσουν μέχρι και το Λονδίνο, πολύ πιθανόν να έχει αποκτήσει και πυρηνικά όπλα. Επίσης θα ελέγχει όλα τα πετρελαιοπαραγωγά κράτη του Κόλπου και την Σαουδική Αραβία.
Επίσης θα μπορεί κατά βούληση να κλείνει και τα στενά του Ορμούζ και τα στενά Μπαμπ αλ Μάντεμπ. Είναι μια τεράστια δύναμη για ένα μόνο κράτος, καθώς θα μπορεί να εκβιάζει σχεδόν ολόκληρο τον κόσμο.
Στην περίπτωση αυτή αυτήν το Ισραήλ θα αντιμετωπίσει την απειλή της εξαφάνισης και επειδή ισχύει ακόμη το “αποθανέτω μετά των αλλοφύλων” που είπε κάποτε ο Σαμψών, κανείς δεν γνωρίζει ποια θα είναι αυτή η τελευταία πράξη του, μια και διαθέτει πυρηνικά.
Οι ΗΠΑ είτε με τον Τραμπ είτε μετά τον Τραμπ, είναι μακριά γεωγραφικά από όλα αυτά, αλλά θα βρίσκονται σε μειονεκτική θέση απέναντι στην Ρωσία και9 την Κίνα.
Το μεγάλο θύμα θα είναι όμως η Ευρωπαϊκή Ένωση που δεν θα έχει τρόπο να αντιμετωπίσει τις πιέσεις και τους εκβιασμούς του Ιράν και της Ρωσίας.
Στην περίπτωση αυτή και προς μεγάλη χαρά των φιλορώσων και των φιλοϊρανών, υπάρχει μεγάλη πιθανότητα μέχρι το 2050 στην Ευρώπη να φοράνε μπούργκα όχι μόνο οι γυναίκες αλλά και οι άνδρες.
Για να βγει νικηφόρα ο Τραμπ (αλλά από σπόντα και ολόκληρη η Δύση ) ο Τραμπ θα πρέπει να πάρει από το Ιράν (και από την Υεμένη) τον έλεγχο της ροής του πετρελαίου.
Κάτι που δεν μπορεί να γίνει χωρίς χερσαία επέμβαση…
Ο χρόνος πιέζει όλες τις μεριές. Άρα για να καλυτερέψουν τα πράγματα, πρέπει πρώτα να χειροτερέψουν…
