Πόλεμος Ιράν- ΗΠΑ : Ενώνοντας τις τελείες σε ένα δύσκολο παζλ
Τόσο στην σύγκρουση ΗΠΑ-Ιράν, όσο και στην σύγκρουση Ρωσίας-Ουκρανίας, το καθοριστικό στοιχείο, είναι η άγνωστη όσο και περίεργη σχέση εξάρτησης του Τραμπ με τον Πούτιν
Ο φετινός εορτασμός της 9ης Μαΐου, στην Μόσχα για τη νίκη των σοβιετικών στρατευμάτων, επί του ναζισμού, δεν είχε την μεγαλοπρέπεια άλλων εποχών, ούτε και πολλούς καλεσμένους.
Στην παρέλαση μετείχαν κυρίως πεζοπόρα τμήματα διαφόρων ειδικοτήτων. Η παρέλαση ίσως να συμπεριλάμβανε περισσότερους… Aλλά με ένα εκατομμύριο νεκρούς ή βαριά τραυματισμένους Ρώσους στρατιώτες, στα 4 χρόνια του πολέμου, το στράτευμα έχει αρχίζει να έχει ελλείψεις ακόμη και στις παρελάσεις.
Μόνο στην πρώτη εβδομάδα του Μαΐου φέτος, περίπου 7.500 Ρώσοι στρατιώτες σκοτώθηκαν, ή τραυματίστηκαν ή αιχμαλωτίστηκαν.
Μόνο σε μια σκληρή δικτατορία σαν αυτήν του Πούτιν τέτοιο τρομακτικοί αριθμοί δεν προκαλούν κοινωνική εξέγερση .
Στη θέση αυτών που έλειπαν, υπήρχαν όμως Βορειοκορεάτες
Σε λίγο θα υπάρχουν Βορειοκορεάτες λιποτάκτες πρόσφυγες, στα γειτονικά δυτικά κράτη.
Στην παρέλαση δεν υπήρχαν επίσης άρματα μάχης. Τα μισά από αυτά που διέθετε ο ρωσικός στρατός καταστράφηκαν τους πρώτους μήνες του πολέμου στην Ουκρανία από πιτσιρικάδες Ουκρανούς που άφησαν τα βίντεο games που έπαιζαν ως τότε, για να καθοδηγούν ουκρανικά drones του χιλιάρικου πάνω στα ρωσικά τανκς.
Ο πόλεμος μοιάζει όλο και περισσότερο με βίντεο game
Μετά την παρέλαση ένας κουρασμένος και πρησμένος από τα botox , Πούτιν, αιφνιδιάζοντας ακόμη και τους στενούς του συνεργάτες, είπε για πρώτη φορά ότι το τέλος του πολέμου στην Ουκρανία είναι κοντά. Ο Πούτιν με κουρασμένη φωνή είπε ακόμη ότι «περίμεναν επί μήνες να υποστεί η Ρωσία συντριπτική ήττα και να καταρρεύσει η κρατική της υπόσταση. Δεν τους βγήκε».
Θα έλεγε κανείς ότι ήταν η Ουκρανία που εισέβαλε στην Ρωσία και όχι το αντίθετο.
Λιγοι ίσως ακόμη κατανοούν ότι ο πόλεμος στην Ουκρανία, είναι άμεσα συνδεδεμένος με το πόλεμο στην Μέση Ανατολή, που ξεκίνησε στις 7 Οκτωβρίου 2023, με την σφαγή 1200 Ισραηλινών που γλεντούσαν σε ένα υπαίθριο κλαμπ κοντά στην Γάζα και άλλοι 250 απήχθησαν, από τους μαχητές-τρομοκράτες της Χαμάς.
Δυόμισι μήνες μετά την 28η Φεβρουαρίου 2026, που ξεκίνησε η αμερικανο-ισραηλινή επίθεση στο Ιράν (αλλά και στον Λίβανο εναντίον της Χεζμπολάχ από το Ισραήλ) η κατάσταση μοιάζει και εκεί με αδιέξοδο, καθώς Ιράν και ΗΠΑ δεν μπορούν να συμφωνήσουν για το τέλος του πολέμου.
Με τον Τραμπ να έχει απορρίψει μάλλον νευριασμένος την τελευταία αντιπρόταση του Ιράν, ακόμη και οι πιο πεπειραμένοι αναλυτές, δεν ξέρουν τι να υποθέσουν, καθώς μάλιστα ο Τραμπ αναχωρεί για την Κίνα και για συζητήσεις με τον πρόεδρο Σι.
Για να βγάλουμε μια άκρη σε αυτό το παζλ, που μας οδηγεί στο μέλλον,ίσως θα έπρεπε να σκεφτούμε διαφορετικά.
Κατ’ αρχάς να αναλογιστούμε αν αυτή η “κυματιστή” κόντρα ανάμεσα στις ΗΠΑ και το Ιράν, μια πάνω μια κάτω, από τη μια πολεμικές απειλές και από τις δυο μεριές και από την άλλη ειρηνευτικές συνομιλίες, είναι πολύ βολική και για τις ΗΠΑ και για το Ιράν..
Γιατί το λέμε αυτό ;
Γιατί σε κάθε συμφιλίωση ή αντιπαράθεση, αυτό που συμβαίνει είναι να γίνονται ασανσέρ οι τιμές του πετρελαίου.
Αν αυτό δεν μας λύνει τις απορίες θα έπρεπε να αναλογιστούμε ότι αυτοί που βρίσκονται με κάθε τρόπο κοντά στον Τραμπ ή τους Φρουρούς της Επανάστασης, αυτοί δηλαδή που ξέρουν κάποια “γεγονότα” πριν συμβούν, θα μπορούσαν εύκολα να έχουν βγάλει πάρα πολλά λεφτά -δισεκατομμύρια- από την αρχή του πολέμου. Τόσο ο Τραμπ όσο και οι Φρουροί της Επανάστασης, έχουν σχέσεις με διεθνή funds που διαχειρίζονται δισεκατομμύρια. Θα μπορούσε μάλιστα τόσο οι Φρουροί της Επανάστασης, όσο και οπι τριγύρω από τον Τραμπ να έχουν τα λεφτά τους στα ίδια funds.
Κάθε κρίση δεν έχει μόνο χαμένους. Έχει και κερδισμένους. Εδώ και χρόνια το Ιράν δημιουργεί τεχνητές εντάσεις στην Μέση Ανατολή, για να αυξηθούν παροδικά οι τιμές του πετρελαίου και να μπουν έξτρα λεφτά στα ταμεία του. Για κάποιους ο πόλεμος είναι μια πολύ επικερδής επιχείρηση.
Για να καταλάβουμε τι συμβαίνει στο Ιράν, θα έπρεπε να ξέρουμε ότι ο άνθρωπος κλειδί είναι ο Ρώσος Πρόεδρος Βλαντίμιρ Πούτιν.
Γιατί αυτό ;
Γιατί είναι αυτός που ξεκίνησε και τους δυο πολέμους. Και την σύγκρουση στην Ουκρανία, αλλά και την εισβολή της Χαμάς στο Ισραήλ, μετά από συνεννόηση με τον Χαμενεΐ, πιστεύοντας πως η Δύση δεν θα άντεχε δύο συγκρούσεις συγχρόνως.
Επί Μπάιντεν και όταν οι Αμερικανοί το 2021 αποχώρησαν από το Αφγανιστάν, λέγοντας η προτεραιότητα τους πια δεν είναι ούτε η Μέση Ανατολή ούτε η Ευρώπη, αλλά ο Ειρηνικός Ωκεανός, δηλαδή τα προβλήματα με την ανερχόμενη Κίνα, ο Πούτιν υπέθεσε ότι ήταν η κατάλληλη στιγμή για να δώσει στην Ρωσία το αλλοτινό μεγαλείο της Σοβιετικής Ένωσης.
Και αυτό το ξεκίνησε με την ειβολή στην Ουκρανία. Τότε λογάριαζε ότι αυτή η σύγκρουση θα τελείωνε γρήγορα και χωρίς αντίσταση από τους Ουκρανούς και θα μπορούσε εύκολα να το συνεχίσει στα κρατη της Βαλτικής.
Τα πράγματα όμως δεν πήγαν όπως τα λογάριαζε.
Έτσι έγινε απαραίτητη η κρίση με την Χαμάς και το Ισραήλ.
Το μεγάλο θέμα όμως με τον Πούτιν, θα ήταν να μπορέσουμε να μάθουμε κάποτε με ποιο τρόπο “κρατάει” τον Τραμπ, καθώς ως τώρα η σχέση Πούτιν -Τραμπ, μοιάζει να είναι σχέση αφεντικού-υπαλλήλου. Η εμφανής φιλική διάθεση του Τραμπ προς τον Πούτιν είναι αδιαμφισβήτητη, μια και ο ίδιος ο Τραμπ το τονίζει με κάθε τρόπο.
Ίσως όμως αυτό να μην το μάθουμε ποτέ, εκτός αν το “μαρτυρήσουν” οι εξελίξεις.
Ας ξαναγυρίσουμε όμως στο Ιράν
Για να καταλάβουμε τι συμβαίνει εκεί, θα έπρεπε να γνωρίζουμε τι συζήτησε η αντιπροσωπεία από το Ιράν πριν από δυο εβδομάδες, όταν κατ’ αρχάς επισκέφθηκε το Ομάν και στην συνέχεια στην Ρωσία , ενώ στο τέλος πήγε στο Ισλαμαμπάντ για να ενημερώσει τους Πακιστανούς και αυτοί τον Τραμπ.
Όποιες συζητήσεις έγιναν εκεί είχαν την συνέχεια τους στο τηλεφώνημα του Τραμπ με τον Πούτιν.
Ποιο ήταν το περιεχόμενο αυτό των συζητήσεων, δεν το έχουμε λάθει ακόμη. Όπως φαίνεται οι Ιρανοί ήθελαν να έχουν την σύμφωνη γνώμη του Ομάν και του Πούτιν, πριν προτείνουν αυτά που θα πρότειναν στον Τραμπ. Τα οποία επίσης χρειάστηκε να τα διαπραγματευτεί ο Τραμπ με τον Πούτιν στο τηλεφώνημά τους. Το τι ακριβώς βγήκε από αυτές τις συζητήσεις ακόμη δεν είναι εμφανές.
Μια ένδειξη ίσως, είναι η συμφωνία τιήμερης εκεχειρίας στην Ουκρανία και οι δηλώσεις του Πούτιν για το τέλος του πολέμου στη Ουκρανία. Αυτό ίσως αποτελεί μια ένδειξη για το τι θα γίνει το καλοκαίρι
Πως γίνεται όμως, η σκληρή κόντρα για την επικράτηση σε παγκόσμιο επίπεδο, αμέσως μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο, ανάμεσα στις ΗΠΑ και την Ρωσία μέχρι πρόσφατα, να ταιριάξει με την περίεργη σχέση εξάρτησης ανάμεσα στους ηγέτες των δυο υπερδυνάμεων;
Οι επόμενες μέρες ίσως προσδιορίσουν την συνέχεια καθώς θα έχουμε την συνάντηση του Τραμπ με το πρόεδρο Σι από την Τετάρτη μέχρι την Παρασκευή.
Το κλείσιμο των στενών του Ορμούζ αρχικά από τους Ιρανούς και στην συνέχεια από τους Αμερικανούς, αποτελεί μια πίεση από τους Ιρανούς προς τον υπόλοιπο κόσμο ώστε να πιεστεί ο Τραμπ. Η πρόκειται για ένα συνεννοημένο παιχνίδι ανάμεσα στον Τραμπ και τους Ιρανούς, ώστε εκτός από τον υπόλοιπο κόσμο να πιεστεί όχι μόνο η Κίνα αλλά και η Ινδία, που έχει ξεπεράσει την Κίνα σε πληθυσμό και αποτελεί ένα μεγάλο παίκτη του μέλλοντος.
Τα στενά του Ορμούζ δεν είναι σημαντικά γιατί από εκεί διέρχεται ένα μεγάλο μέρος των ορυκτών καυσίμων, λιπασμάτων κλπ που προκαλούν ήδη προβλήματα σε όλες τις χώρες του κόσμου. Από εκεί διέρχονται και όλα τα καλώδια οπτικών ινών, ίντερνετ, τηλεπικοινωνιών και άλλων παρόμοιων, που συνδέουν όλα τα κράτη του Κόλπου, αλλά και τις Τράπεζες που βρίσκονται εκεί με τον υπόλοιπο κόσμο.
Αυτό ως τώρα δεν έχει μπει στις συζητήσεις, αλλά αν υποψιαζόμασταν το μέγεθος των συναλλαγών που γίνονται από και προς αυτήν την περιοχή του κοσμου, θα καταλαβαίναμε ότι αυτό είναι τόσο σημαντικό όσο και οι μεταφορές ενέργειας, που τώρα έχουν παγώσει.
Ποια από όσα παρακολουθούμε είναι έτσι όπως δείχνουν και ποια αποτελούν προϊόν μιας ενδιαφέρουσας συμπαιγνίας ; Ποια είναι μέρος της πραγματικότητας και ποια ανήκουν στην μεγαλύτερη “θεατρική” παράσταση που στήθηκε ποτέ ; Το πιο αληθινό “reality show …
Ας μην ξεχνάμε κάτι.
Ότι ο Τραμπ χρειαζόταν έτσι κι αλλιώς κάτι θεαματικό, ώστε να μπορέσει να εξασφαλίσει την νίκη στις ενδιαμέσες εκλογές και να συνεχίσει έτσι να ελέγχει την Βουλή των Αντιπροσώπων, αλλά (και) κυρίως το Κογκρέσο.
Φανταστείτε λοιπόν τι αντίκτυπο θα είχε, αν κάποια στιγμή μέσα στο καλοκαίρι, κατάφερνε να ανακοινώσει την ταυτόχρονη λήξη του πολέμου στο Ιράν αλλά και στην Ουκρανία…
Όπως στις ταινίες έτσι και στην πολιτική τα πράγματα πρέπει να γίνουν πολύ δύσκολα, πριν από την θριαμβευτική λύση
Τόσο για τον Τραμπ όσο και για τον Πούτιν, αυτό θα ήταν μάλλον η ιδανική κατάληξη
Απλώς σκεφτείτε το…
Η πρώτη αληθινη διαπραγμάτευση ωστόσο και για το πόλεμο στην Ουκρανία και για τον πόλεμο στον Ιράν, είναι η συνάντηση του Τραμπ με τον ηγέτη της Κίνας Σι ζι Πινγκ, που αρχίζει σήμερα και θα διαρκέσει ως την Παρασκευή.
Ο Σι Ζι Πινγκ είναι ο ουσιαστικός ηγέτης των δικατοριών της Ανατολής, που βρίσκονται σε μακροχρόνια αντιπαράθεση με τις δημοκρατίες της Δύσης. Ούτε το Ιράν ούτε καν η Ρωσία, που μέχρι την άνοδο της Κίνας ήταν η ηγέτιδα δύναμη της Ανατολής, μπορούν να αγνοήσουν τις επιθυμίες του Πεκίνου.
Θα είναι ένα πάρε – δώσε, που με όρους λογικής, θα είχε κάθε πιθανότητα να είναι επιτυχής.
Το αν θα είναι όμως πράγματι είναι άλλη υπόθεση…
