Το Κολοσσαίο

Η πολιτική είναι ένα περίεργο παιχνίδι. Κι αν θέλει κανείς να το καταλάβει, θα πρέπει να κατανοήσει ότι το κύριο χαρακτηριστικό της πολιτικής είναι ο κυνισμός. Γι αυτό είναι και πολύ δύσκολο να μπει στην πολιτική ένας κανονικός άνθρωπος. Για τον πολιτικό στην σύγχρονη εποχή, στις μοντέρνες δημοκρατίες της Δύσης, οι πολίτες έχουν μόνο μια χρήσιμη ιδιότητα. Ότι είναι ψηφοφόροι. Κατά τ` άλλα και για να αποσπάσουν την ψήφο του, θα φορέσουν οποιαδήποτε ιδεολογική “προβιά” για να παρασύρουν τα πρόβατα, που ψηφίζουν και που είναι τελείως ζαλισμένα για να καταλάβουν τι γίνεται.

Αν θέλει να καταλάβει κανείς πως λειτουργούν οι σύγχρονες δημοκρατίες θα πρέπει να πάει πολλά χρόνια πίσω. Στην εποχή της αρχαίας Ρώμης, τότε που δημιουργήθηκε με μεγαλύτερη σαφήνεια η έννοια της Εξουσίας και η έννοια της Μάζας. Η δημοκρατία που δημιούργησε η αρχαία Ελλάδα, είχε βάσει ιδεολογική. Η δημοκρατία που λειτούργησε στην Ρώμη, ήταν πιο “προχωρημένη”. Και στην βάση της αξιολόγησης των κοινωνικών μεγεθών, το “ερμηνευτικό εργαλείο” ήταν ο κυνισμός. Οι Ρωμαίοι εξουσιαστές, δεν είχαν καμιά εκτίμηση για την Μάζα και αυτή είναι μια αντίληψη, που παραμένει κυρίαρχη ακόμη και σήμερα, παρά τις κατά καιρούς αποτυχημένες Επαναστάσεις. Στην πράξη η μόνη Επανάσταση που πέτυχε ήταν η Γαλλική Επανάσταση, μια που το αποτέλεσμα της ήταν η δημιουργία της Αστικής Τάξης. Της τάξης δηλαδή που είναι πάντα το ζητούμενο για όλα τα είδη Εξουσίας και τα δήθεν αριστερά ή δεξιά ρεύματα. Αυτέ οι έννοιες είναι για να παραμυθιάζονται οι μεγάλες μάζες που συνήθως δυστυχούν και γι αυτό αναπτύσσουν ένα θυμικό με βάση το κοινωνικό Μίσος. Το Μίσος είναι μια από τις μεγαλύτερες πολιτικές ιδεολογίες.

Αυτό το κατάλαβαν πρώτοι και καλύτεροι οι Ρωμαίοι Αυτοκράτορες. Οι Ρωμαίοι Αυτοκράτορες όταν καταλάμβαναν την Εξουσία, ήξεραν πως από δω και πέρα ο δρόμος τους, θα ήταν ένας συνεχής αγώνας για την επιβίωση. Ήξεραν ότι όλοι τριγύρω τους τους φοβόντουσαν, μια και είχαν δικαίωμα ζωής και θανάτου επάνω τους και γι αυτό τους μισούσαν. Ένας παράγων σ` αυτό το παιχνίδι εξουσίας ήταν η Μάζα. Όποιος από τους αντιπάλους κατάφερνε να πάρει την Μάζα με το μέρος του, είτε λόγω κάποιων μεγάλων στρατιωτικών επιτυχιών, είτε λόγω ρητορικής ικανότητας, γινόταν υποψήφιος για να είναι ο επόμενος Αυτοκράτορας. Ο Μάρκος Αντώνιος επικράτησε πάνω στους δολοφόνους του Ιούλιου Καίσαρα, όταν με έναν εξαιρετικό λόγο κατάφερε να πάρει την Μάζα των Ρωμαίων πολιτών με το μέρος του.

Γι αυτό λοιπόν είχαν τη  Μάζα στα όπα όπα. Και τότε προέκυψε η φράση “άρτον και θεάματα”. Ξέροντας πως συνήθως οι μάζες δυστυχούν λόγω έλλειψης άρτου, κατάλαβαν πως θα μπορούσαν να εκτονώσουν την δικαιολογημένη αγανάκτηση της Μάζας, προσφέροντας της θεάματα. Και τι καλύτερο θέμα για την Μάζα από το Αίμα. Οι Μάζες διψούν για Αίμα.

Έτσι κάπως δημιουργήθηκε το Κολοσσαίο.

Στην ουσία το Κολοσσαίο ήταν η πρώτη Τηλεόραση. Εκεί μαζεύονταν οι Μάζες για να δουν τους μονομάχους, τους Χριστιανούς, ή οποιοσδήποτε άλλους, να σφαγιάζονται ή να τους τρώνε τα λεοντάρια ή να βρίσκουν τον θάνατο με οποιονδήποτε τρόπο θα είχε Αίμα. Το Αίμα ήταν το ζητούμενο. Το Αίμα είναι πάντα το ζητούμενο για την Μάζα γιατί προφανώς αυτό εκτονώνει την οργή τους. Δεν πέθαιναν ίσως αυτοί που ήθελαν, αλλά κάποιοι πέθαιναν. Και αυτοί που πέθαιναν δεν ήταν οι ίδιοι. Και η μεγάλη ηδονή της Μάζας στο Κολοσσαίο, ήταν να στρέφει μαζικά τον αντίχειρα προς τα κάτω.

Αυτά για την Ιστορία.

Αυτά είχαν πάνω κάτω στο μυαλό τους ο Νίκος Παππάς και Αλέξης Τσίπρας, όταν έστηναν αυτήν την  φιέστα με τα κανάλια. Για να πω την αλήθεια δεν τους βρίσκω ιδιαίτερα έξυπνους και τους δυο. Ίσως ο Παππάς είναι πιο έξυπνος από τον Τσίπρα. 

Έτσι φτιάχτηκε, αυτή η από καιρό προγραμματισμένη φιέστα με τα κανάλια, ώστε το τέλος της διαδικασίας να συμπέσει με την Έκθεση Θεσσαλονίκης, όπου ο Τσίπρας θα εκφωνήσει τον καθιερωμένο ετήσιο λόγο του Πρωθυπουργού. Σαν Κολοσσαίο αυτή την φορά λειτούργησε, το κτίριο της Γενικής Γραμματείας Ενημέρωσης, όπου μαζεύτηκαν οι Μονομάχοι σε ένα αγώνα ζωής και θανάτου (επιχειρηματικού) για να εξασφαλίσουν μιαν από τις πολυπόθητες τηλεοπτικές άδειες, κάτι που μπορεί να αποτελέσει ένα μεγάλο επιχειρηματικό εργαλείο για το μέλλον. Γι αυτό και όλη αυτή η φιέστα με το αποκλεισμένο τετράγωνο, τις αστυνομικές κλούβες και τους Μονομάχους που κλείστηκαν στα δωμάτια τους για τρεις μέρες, ώσπου να τελειώσει ο διαγωνισμός.

 Με αυτό θα πάει ο Τσίπρας στην Θεσσαλονίκη προκειμένου να ικανοποιήσει την Μάζα, που είναι ιδιαιτέρως οργισμένη μετά από οκτώ χρόνια λιτότητας και με φόρους που εξακολουθούν να συσσωρεύονται ο ένας πάνω στον άλλον. Θα τους δώσει την νίκη του πάνω στο τέρας της Διαπλοκής, την στιγμή που έκανε ακριβώς το αντίθετο.

Αυτό έσπευσε εξ άλλου να τονίσει σήμερα κιόλας στα εγκαίνια κάποιου δρόμου.

Αλλά η φιέστα δεν θα έχει μόνο τους Μονομάχους, που άλλοι κέρδισαν και άλλοι έχασαν. Θα έχει και Χριστιανούς. Τους περίπου 1000 δημοσιογράφους, που θα απολυθούν από τα κανάλια που θα κλείσουν αν τα πράγματα εξελιχθούν έτσι μέχρι το τέλος. Και είναι χαρακτηριστικός όχι μόνο ο κυνισμός, αλλά περίπου μια βαθιά ικανοποίηση, που φαίνεται να διακατέχει τα στελέχη του Σύριζα, όταν εμφανίζονται εδώ και εκεί, μιλώντας γι αυτούς που πρόκειται να απολυθούν.

Σχεδόν χαίρονται.

Δεν μπορώ να ξέρω τι θα γίνει μέχρι το τέλος. Και αν όλα θα πάνε σύμφωνα με το πρόγραμμα. Λίγο δύσκολο το βρίσκω να ικανοποιηθεί η Μάζα επειδή θα κλείσουν κάποια κανάλια.

Πρέπει όμως να αναγνωρίσω ότι και ο Τσίπρας και ο Παππάς έχουν εξαιρετικό ταλέντο στον λαϊκισμό. Αυτό το έχουν. Από ένστικτο προφανώς.

Αλλά έχουν και ένα βασικό μειονέκτημα.

Δεν είναι ιδιαίτερα έξυπνοι.

Και δεν διάβασαν την ιστορία των Ρωμαίων Αυτοκρατόρων μέχρι το τέλος.