Αν ο Τσίπρας επιλέξει τη χρεοκοπία, θα χρεοκοπήσει και ο ίδιος

Ο Aλέξης Τσίπρας αυτή τη στιγμή βρίσκεται σε οριακή κατάσταση στις διαπραγματεύσεις. Αν, όμως επιλέξει τη χρεοκοπία, είναι βέβαιο ότι θα χρεοκοπήσει και ο ίδιος. Θα «κερδίσει» μόλις στα 41 του μια θέση στη μεταπολιτευτική ιστορία ως “ο πρωθυπουργός της χρεοκοπίας” και αυτό θα είναι το λιγότερο. Οι δελφίνοι του κόμματος του, ακονίζουν από τώρα τα μαχαίρια τους, για να του καταλογίσουν ευθύνες για τις δύσκολες μέρες που θα έρθουν. Με το ίδιο ακριβώς επιχείρημα που θα έχει η αντιπολίτευση. Ότι έχασε 5 πολύτιμους μήνες. Οι εσωκομματικοί αντίπαλοι, βέβαια, θα «βγαίνουν» από αριστερά λέγοντας – και έχοντας ένα point- «εμείς σου λέγαμε από την αρχή για τη ρήξη αλλά δεν την έκανες.».

Ποιος αλήθεια θα συγκρατήσει τότε την Κωνσταντοπούλου, που ετοιμάζει καιρό τώρα το εθνικοπατριωτικό μέτωπο παρέα με τους ΑΝΕΛ και τα καλόπαιδα της Χρυσής Αυγής; Άλλωστε στο χάος μιας χρεοκοπίας οι πολιτικές εκκαθαρίσεις θα αποτελούν το καλύτερο μενού για τον οργισμένο και απελπισμένο Έλληνα. 

Τι έγραψε λοιπόν ο Mazower (δείτε το άρθρο εδώ) :

Να παραμείνει ο Τσίπρας στο ευρώ και να πάει το φθινόπωρο σε εκλογές με «χαρτί» την ελάφρυνση χρέους και βέβαια την υψηλή δημοφιλία του. Το πρόβλημα είναι  βέβαια ότι σε μια ενδεχόμενη πορεία προς τις εκλογές  θα έχει να αναμετρηθεί παράλληλα  και με το εσωκομματικό μέτωπο του ΣΥΡΙΖΑ που ξέρει ότι οι ευκαιρίες δεν θα είναι και πολλές στο μέλλον. Και  η εμπειρία έχει δείξει ότι σε μια εσωκομματική διαμάχη, όταν αφήνεις χρόνο στον αντίπαλό σου να οργανωθεί, είσαι πάντα χαμένος. Και μπορείτε να ρωτήσετε και τη Ντόρα και τον Βενιζέλο.

Ο Τσίπρας λοιπόν αν θέλει να δει με διορατικότητα το μέλλον του, θα πρέπει να επιχειρήσει την εσωκομματική ρήξη ταυτόχρονα με την ψήφιση της συμφωνίας στη Βουλή. Είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα την περάσει ακόμα και με τις ψήφους των φιλοευρωπαϊκών κομμάτων, επιτυγχάνοντας μάλιστα και διεμβολισμό σε κάποιο από αυτά (δεν συνάντησε τζάμπα την Ντόρα). Και πριν προλάβουν να οργανωθούν οι εσωκομματικοί αντίπαλοι του, να προκηρύξει εκλογές. ‘Εχοντας μπροστά του την ευκαιρία να ενηλικιωθεί πολιτικά και να αφήσει πίσω του τις αναχρονιστικές αριστερές ιδεοληψίες.

 Οι πιθανότητες να χάσει τις εκλογές είναι μεγάλες – καθώς το προεκλογικό παραμύθι του Ιανουαρίου είναι ακόμα πολύ κοντά και τα σκληρά μέτρα θα αρχίσουν να εφαρμόζονται αμέσως- ωστόσο είναι μια μεγάλη ευκαιρία να απαλλαγεί από τα σταλινικά βαρίδια και την παρέα των ακροδεξιών, που τόσο πολύ έχουν πλήξει το προφίλ του. Και το βασικότερο:  Θα παραμείνει ένας δυνατός παίκτης που στα μάτια του κόσμου θα είναι αυτός που δεν δίστασε να χάσει την καρέκλα του για να μην χρεοκοπήσει η χώρα. Και με ένα κόμμα δικό του που θα το πάει όπου θέλει. Ακόμα και στην πιο αποδεκτή από τους Ευρωπαίους, κατεύθυνση της σοσιαλδημοκρατίας.  Και ας μη γελιόμαστε. Οι καυτές πατάτες θα είναι στα χέρια και του επόμενου και του μεθεπόμενου πρωθυπουργού. Και ο μόνος 40ρης στον ορίζοντα είναι ο Τσίπρας που θα έχει την άνεση να περιμένει .

Αυτά όλα σε περίπτωση που χάσει τις εκλογές. Γιατί σε περίπτωση που τις κερδίσει ακόμα και με το νέο Μνημόνιο, στη Νέα Δημοκρατία θα αρχίσουν να αναζητούν start up πολιτικούς.

 Βέβαια, υπάρχει και η πιθανότητα να αναφέρομαι σε άλλον Τσίπρα από τον πραγματικό.