Διακινητές, παράνομοι εισβολείς, νεκροί στο Αιγαίο
Ποιος πιστεύει τον Θάνο Πλεύρη;
Το γνωστό σενάριο επαναπροώθησης μεταναστών πάει για ακόμα μία φορά λάθος και 15 άνθρωποι καταλήγουν να χάνουν τη ζωή τους στο Αιγαίο. Η αντίδραση σε Βουλή και ΜΜΕ είναι ξανά η απανθρωποποίηση των θυμάτων, που γίνονται «δολοφόνοι διακινητές» και «λάθρο». «Τι πιο σύνηθες;», όπως θα ’λεγε και γνωστός δημοσιογράφος.
Παρακολουθούμε με αποτροπιασμό το κακότεχνο στήσιμο του κυβερνητικού αφηγήματος για όσα συνέβησαν στα ανοιχτά της Χίου τα ξημερώματα της 3ης Φεβρουαρίου. Πώς αλλιώς να μεταβολιστεί η εκδοχή του Λιμενικού Σώματος ότι το υπερφορτωμένο πλοιάριο «ανέστρεψε πορεία και ακολούθησε πρόσκρουση του Τ/Χ στην πλάγια δεξιά πλευρά του περιπολικού σκάφους»; Δηλαδή, πρέπει να πιστέψουμε ότι η μικρή φουσκωτή λέμβος με τους σχεδόν σαράντα επιβαίνοντες αγνόησε τα φωτεινά και ηχητικά σήματα του σκάφους του Λιμενικού και στη συνέχεια προσέκρουσε σε αυτό, με αποτέλεσμα όσοι βρίσκονταν στο μπροστινό μέρος του ταχύπλοου να σκοτωθούν ή να τραυματιστούν βίαια. Αλλά να πιστέψουμε κάτι τέτοιο θα σήμαινε οριστικό διαζύγιο με την πραγματικότητα.
Πολύ βολικά, υλικό από τις κάμερες καταγραφής του περιπολικού σκάφους δεν έχουμε — μία μόνο από τις πολλές ανατριχιαστικές ομοιότητες του ναυαγίου στη Χίο με την πολύνεκρη τραγωδία της Πύλου. Το μόνο που έχουμε είναι ένα δελτίο Τύπου που μας μιλά για τον ελαφρύ τραυματισμό δύο λιμενικών κατά τη διάρκεια της «διάσωσης» και έναν Υπουργό Μετανάστευσης και Ασύλου που βιάζεται να συγχαρεί το Λιμενικό «που σώζει κόσμο», πριν οι διασωθέντες αρχίσουν να μιλάνε για όσα πραγματικά συνέβησαν. Τίποτα δεν κινεί το μίσος του Θάνου Πλεύρη — ο οποίος δεν πρόκαμε να ολοκληρώσει με τους πανηγυρικούς για το νέο (αντι)μεταναστευτικό νομοσχέδιο — όσο οι «δολοφόνοι διακινητές».
Ακόμα μεγαλύτερο αποτροπιασμό προκαλούν και όσα νέα προκύπτουν από την ανακριτική διαδικασία. Οι διασωθέντες καταθέτουν ότι η λέμβος δεν έκανε κάποιον ελιγμό (άρα, πώς θα μπορούσε να πλαγιοκοπήσει το σκάφος του Λιμενικού;), ότι της σύγκρουσης δεν προηγήθηκε καμία ηχητική ή φωτεινή προειδοποίηση και ότι το σκάφος άναψε τους προβολείς αμέσως πριν τον εμβολισμό του φουσκωτού. Αλλά τίποτα από όλα αυτά δεν έχει σημασία, γιατί στη λέμβο δεν επέβαιναν άνθρωποι αλλά «διακινητές» ή «παράνομοι εισβολείς», όπως πολύ ντροπιαστικά έγραψε η Μαρία Καρυστιανού, με κάποιους (λιγότερους αυτή τη φορά) να πέφτουν ξανά από τα σύννεφα με τα ακροδεξιά της ολισθήματα.
Κανένας από τους επιβαίνοντες που έχουν ανακριθεί δεν αναγνωρίζει ως οδηγό της λέμβου τον Μαροκινό που κατηγορείται για διακίνηση, απείθεια και πρόκληση ναυαγίου. Παρ’ όλα αυτά, κρίθηκε προφυλακιστέος από τη μαρτυρία ενός μόνο ανθρώπου που την επόμενη μέρα είχε μεταφερθεί στην Αθήνα, και οι λιμενικοί που ενεπλάκησαν στο ναυάγιο ερευνούν οι ίδιοι το δυστύχημα. Την ίδια στιγμή, στο κυβερνητικό press room, ο εκπρόσωπος Παύλος Μαρινάκης απειλεί με αγωγή SLAPP διαπιστευμένο δημοσιογράφο που τολμά να επαναλάβει την ερώτησή του αν το Λιμενικό έκανε επιχείρηση διάσωσης ή αποτροπής των προσφύγων. Υπάρχουν δημοσιογράφοι που δεν πιστεύουν τον Θάνο Πλεύρη ότι το Λιμενικό Σώμα σώζει με αυταπάρνηση ζωές;
Φαντάζομαι ότι τα χρόνια θα περάσουν και η υπόθεση της Χίου θα επιφέρει διεθνείς καταδίκες για τις πρακτικές των Αρχών της χώρας, όπως η απόφαση του Διεθνούς Δικαστηρίου των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου για το ναυάγιο στο Φαρμακονήσι. Ωστόσο, το επικοινωνιακό αφήγημα των «δολοφόνων διακινητών», που αντανακλαστικά επιστράτευσε η κυβέρνηση ξανά τις πρώτες μέρες μετά το ναυάγιο, δεν είναι απλώς ένα επικοινωνιακό τέχνασμα· είναι ο μηχανισμός που συντηρεί την κοινωνική συναίνεση και επιτρέπει να βαφτίζονται προκαταβολικά «διακινητές» άνθρωποι που δικαιούνται να αιτηθούν άσυλο σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο. Η κοινωνία εκπαιδεύεται να μην βλέπει ανθρώπους αλλά απειλές, να αποδέχεται τον θάνατο ως αναγκαία παράπλευρη απώλεια και, τελικά, να χειροκροτεί τη βία που ασκείται στο όνομά της.
Διαβάστε επίσης
