Γιατί καμιά Κυβέρνηση δεν διαλύει το Παρακράτος των Εξαρχείων

Ήταν εκείνη η πρώτη εποχή των Μνημονίων και της κρίσης που εκτός από την Ελλάδα είχε πλήξει ,σε μικρότερο ίσως βαθμό και άλλες χώρες, όταν εμφανίστηκε το κίνημα των “Αγανακτισμένων”. Με εντυπωσιακή συμμετοχή πολιτών σε συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας κυρίως στην Ισπανία,το κίνημα αυτό έφτασε μετά από λίγο και στην Ελλάδα.

Ήταν τότε που οι Αγανακτισμένοι εμφανίστηκαν και στις ελληνικές πλατείες. Σε συγκεντρώσεις στο Σύνταγμα, έξω από την Βουλή, μέρα με την μέρα οι Αγανακτισμένοι αύξαναν τους αριθμούς τους. Το κίνημα αυτό όμως δεν είχε σαφή πολιτική χροιά. Κανείς δεν μπορούσε να πει αν αυτοί που συγκεντρώνονταν τοποθετούσαν τον εαυτό τους στην Αριστερά ή στην Δεξιά ή σε κάποιο άλλο σημείο του πολιτικού φάσματος.

Για την Εξουσία, την αληθινή Εξουσία, όχι αυτήν που βλέπουμε, αλλά εκείνη που αληθινά εξουσιάζει. Αυτήν που χρησιμοποιεί τις μαριονέτες του πολιτικού συστήματος, σαν έναν πολύ χρήσιμο σάκο του μποξ, πάνω στον οποίο οι πολίτες μπορούν να εκφράζουν την οργή ή απλώς την δυσαρέσκεια τους , αυτά είναι πράγματα επικίνδυνα. Για την Εξουσία καλοί πολίτες είναι μόνο εκείνοι που είναι μαντρωμένοι σε κάποια “ιδεολογία”. Αριστερά-Δεξιά ή όπως αλλιώς το λέμε. Όταν οι πολίτες είναι μαντρωμένοι σε κάποια “ιδεολογία”και κυρίως στα ακόμη “εμπορικά” σχήματα Αριστερά-Δεξιά, τότε ελέγχονται ευκολότερα. Οι πολίτες που δεν εντάσσονται στις βασικές ιδεολογίες είναι επικίνδυνοι για το Σύστημα. 

Οι συγκεντρώσεις των Αγανακτισμένων στο Σύνταγμα, δεν είχαν σαφή πολιτικό προσδιορισμό παρά τα πολλά που έχουν λεχθεί. Αυτά είναι πράγματα επικίνδυνα για το Σύστημα, όπως είπαμε, αλλά και για έναν άλλο λόγο. Επειδή η Μάζα συμπεριφέρεται έτσι κι αλλιώς ως αγέλη, υπάρχει κίνδυνος κάποια τέτοια κινήματα μαζικά να πέσουν στα χέρια κάποιου τσαρλατάνου, που δεν έχει πάρει έγκριση για να παίξει στο παιχνίδι.

Γι αυτό λοιπό έπρεπε να λήξει αυτό το παιχνίδι. Οπότε είχε έρθει η ώρα για τους λεγόμενους Αντεξουσιαστές ή Παρακράτος των Εξαρχείων. 

Μετά από καμιά βδομάδα συγκέντρωσης των Αγανακατισμένων στην Πλατεία Συντάγματος εμφανίστηκαν οι Αντεξουσιαστές. Με τον γνωστό πετροπόλεμο με τα ΜΑΤ, τις βόμβες Μολότωφ και φυσικά τα δακρυγόνα από την μεριά της Αστυνομίας. Όταν πέφτουν δακρυγόνα κανείς δεν μπορεί να σταθεί τριγύρω παρά μόνο, αν φοράει ειδική μάσκα.

Μέσα σε μια δυο ώρες δήθεν “μάχης” οι Αγανακτισμένοι εξαφανίστηκαν από το Σύνταγμα και δεν εμφανίστηκαν ποτέ πάλι.

Αυτή ακριβώς είναι και η λειτουργικότητα του Παρακράτους των Εξαρχείων. Να βάζει τα όρια της δράσης των πολιτών. Ως εδώ και μη παρέκει. Για να πούμε την αλήθεια ο τρόπος που έχει στηθεί αυτό το Παρακράτος, έχει εξαιρετική δόση ευφυΐας. Γιατί πετυχαίνει έναν διπλό σκοπό, Από την μια μεριά εκτονώνει την λαϊκή οργή και από την άλλη βάζει όρια στην λειτουργία της μάζας. Αν τυχόν έχετε προσέξει το Παρακράτος μπαίνει σε δράση όταν υπάρχει συσσωρευμένη λαϊκή οργή. Όπως αυτήν την περίοδο φερ` ειπείν που η επιλεγόμενη “αριστερή” Κυβέρνηση καταπίνει το ένα μετά το άλλο από όσα είχε εξαγγείλει πριν δυο χρόνια και επιχαίρει για την επίτευξη συμφωνίας με τους Δανειστές.Τους οποίους μια βδομάδα πριν είχε καταγγείλει ο Τσίπρας στον γελοίο επικήδειο που εκφώνησε στην Κούβα , με την ευκαιρία της κηδείας του Κάστρο. Οι σανοφάγοι χρειάζονται το σανό τους.

Οι δήθεν “μάχες” που κάνει το Παρακράτος των Εξαρχείων με την Αστυνομία, λοιπόν όχι μόνο εκτονώνουν την λαϊκή δυσαρέσκεια, αλλά και βάζουν όρια στην λειτουργία της Μάζας. Όταν πέφτουν οι βόμβες μολότωφ και τα δακρυγόνα, το “σήμα” που εκπέμπεται είναι: “Εσείς καθίστε στα σπίτια σας. Αυτές είναι δουλειές για μεγάλα παιδιά”.

Οι δήθεν αυτές “μαχες” βέβαια είναι στο ίδιο επίπεδο γελοιότητας, όπως και κάθε τι στην Ελλάδα. Οι “γενναίοι” Αντεξουσιαστές πετάνε μολότωφ και ότι άλλο βρουν από μακριά στα ΜΑΤ και όταν πέσουν τα δακρυγόνα ή κάνουν “ντου” τα ΜΑΤ το βάζουν στα πόδια.. Γι αυτό άλλωστε και αυτές οι “επικές μάχες” δεν έχουν θύματα παρά μόνο κατά λάθος. Αν τυχόν κάποια μολότωφ, κάποια πέτρα ή κάποιο καδρόνι, πετύχει κάποιον άνδρα των ειδικών δυνάμεων, ή αν κάποιος από τους άνδρες των ΜΑΤ τα πάρει στο κρανίο και δράσει πέρα από τα όρια. Η συνέχεια είναι γνωστή. Κάποιοι ελάχιστοι συλλαμβάνονται και παραπέμπονται για να αφεθούν αμέσως ελεύθεροι.

Από ποιους αποτελείται το Παρακράτος των Εξαρχείων; Ο κύριος όγκος αποτελείται από αυτούς που πιστεύουν πως είναι Αντεξουσιαστές. Από άλλους αναρχικούς διαφόρων τύπων. Από ναρκομανείς και εμπόρους ναρκωτικών. Από υπηκόους άλλων χωρών. Και από κωλόπαιδα Βορείων Προαστίων. Οι ηλικίες τους κυμαίνονται από 15 έως και 50 ετών. Όλοι αυτοί δεν είναι παρά τα ζωντόβολα που κάνουν το χαμαλίκι της υπόθεσης.

Τα στελέχη που διοικούν και αποφασίζουν ανήκουν όλα στις μυστικές υπηρεσίες.

Στην χθεσινή δράση του Παρακράτους κάηκαν πάλι μερικά “κακά”  αυτοκίνητα, έσπασαν κάποιες “κακές” τζαμαρίες και έγιναν και διάφορες άλλες ζημιές.Το καινούργιο trent, όμως, η καινούργια μόδα είναι άλλη. Το να βγάζουμε slefie με εξάρτηση “μάχης” μέσα στα επεισόδια για να τις δείχνουμε στα συντρόφια και στις γκόμενες. 

Μια ωραία selfie από το πεδίο της ¨μάχης” αποτελεί το καλύτερο αφροδισιακό για τις γκόμενες ή για να βρούμε μια θέση στο Δημόσιο

Αλλά ο σκοπός επετεύχθη.

 Η συμφωνία με τους Δανειστές πέρασε χωρίς κανείς να έχει καταλάβει τι ακριβώς περιλαμβάνει.

Και στο καπάκι ήρθε και η απεργία των δημοσιογράφων, που πάντα επιλέγουν πολύ στρατηγικά το πότε θα απεργήσουν.

Όλα καλά λοιπόν.

 Αράξτε στον καναπέ. Μην κουράζεστε. Η πολλή σκέψη κάνει κακό.