Η no-οτροπία του Έλληνα

«Οι γνώμες είναι σαν τις κ@λ@τρυπίδες, ο καθένας έχει από μία», είχε αποφανθεί ο Κλιντ Ίστγουντ ως Χάρι Κάλαχαν. «Από μία… ντουζίνα, ανάλογα με το τι τους βολεύει» θα πρόσθετα στο υπέροχο αυτό γνωμικό με αρκετή δόση επιείκειας, καθώς ξαφνικά όλοι θυμήθηκαν ότι πρέπει να μας βομβαρδίσουν με τόνους ανοησίας και υποκρισίας. Θεωρίες, αναλύσεις, παντογνώστες, φασίστες, αναρχικοί, τρομοκράτες, δεξιοί, αριστεροί, κεντρώοι, οικονομολόγοι της δεκάρας, λαμόγια κάθε είδους και φυσικά οι «μαλάκες» (εκ του μαλθακού) που γίνονται δέκτες όλων των παραπάνω. Δεν είμαστε μια ωραία ατμόσφαιρα; Μέχρι που ήρθαν οι «κακοί» ξένοι με τα μνημόνια τους και μας χάλασαν το πανηγυράκι…

Είναι πολύ βολικό να στέκεται κάποιος στις μειώσεις των συντάξεων ή στους εξοντωτικούς φόρους, μέσω των -ομολογουμένως- αποτυχημένων μνημονίων που εφαρμόζονται στην χώρα μας από το 2010 μέχρι… πρόσφατα. Και είναι τέτοια η ύφεση και η ανεργία που δημιούργησαν, ώστε ο Ο.Α.Ε.Δ. να αποτελεί την πολυπληθέστερη «επιχείρηση» των ημερών μας και τα 360 ευρώ που υπόσχεται κάθε μήνα και μάλιστα όχι «μαύρα» (παρακαλώ χειροκρότημα και ενός λεπτού σιγή μαζί!), να συμβολίζουν την Ιθάκη του Νεοέλληνα έστω και για 1 χρόνο. Μετά η Ιθάκη γίνεται Μύκονος ή Μακρόνησος.

Όμως για μισό λεπτό. Ο λαός που αρέσκεται στο κουτόχορτο και στο χάιδεμα των αυτιών του, είναι αυτός που θεωρεί ότι ένα μνημόνιο ή μια χρεοκοπία και οι αντίστοιχοι υπέρμαχοι τους, θα γιατρέψουν τις πληγές μιας κοινωνίας, η οποία νοσεί πολλά χρόνια πριν την κρίση!  Ο ίδιος λαός ντύνεται «μουτζα-χεντίν» του ΝΑΙ ή του ΟΧΙ και θέλει να επιβάλλει την άποψη του είτε με συμπεριφορά γηπέδου και επιχειρήματα τρούμπας, είτε μέσω απίστευτης χειραγώγησης και πλύσης εγκεφάλου. Αυτός ο «εμφύλιος» δεν ξεκίνησε τώρα, αλλά μαίνεται εδώ και χρόνια, με το διαδίκτυο να αποτελεί τη σύγχρονη εμπόλεμη ζώνη.

Και φυσικά όταν έρχεται η ώρα να λογοδοτήσει και να αναλάβει τις ευθύνες που του αναλογούν, του φταίνε οι 300 της Βουλής… Λες και οι συγκεκριμένοι αυτό-ψηφίστηκαν και βρέθηκαν από μόνοι τους εκεί. Λες και το σύστημα που τους έθρεψε, δεν το τάιζαν όσοι σήμερα τους προπηλακίζουν και δήθεν αγανακτούν. Λες και οι μαϊμού-ανάπηροι που λαμβάνουν επιδόματα και συντάξεις εδώ και δεκαετίες ή αντίστοιχης γενναιότητας «πατριώτες», είναι μεταμφιεσμένοι Ευρωπαίοι συγγενείς της Μέρκελ… Λες και το παντΕΣΠΑνι που τρώνε ακόμη κάποιοι δεν είναι ευρωπαϊκό.

Για ποιο «ΝΑΙ» και ποιο «ΟΧΙ» μιλάτε φοβισμένα ανθρωπάκια, μόνιμοι κάτοικοι των ATM; Όλοι εσείς που ξαφνικά θέλετε να δικαιώσετε το παραπάνω γνωμικό του Κλιντ Ίστγουντ, που ήσασταν τόσο καιρό; Φοβάστε το ξεβόλεμα και για αυτό μας τα κάνετε τσουρέκια; Ή τις ευθύνες ΣΑΣ που κάποια στιγμή πρέπει να αναλάβετε; Νομίζετε ότι ένα «ΝΑΙ ή ΌΧΙ» θα μας σώσει; Όλοι ενδιαφέρεστε μόνο για το προσωπικό σας συμφέρον, ακόμη κι αν χρειαστεί να το ικανοποιήσετε εις βάρος όλων των υπολοίπων. Ακόμη χειρότεροι και από τους χαζούς που λένε «ΝΑΙ» από φόβο, είναι αυτοί που λένε «ΟΧΙ» από άγνοια και φθόνο για τους άλλους.

Ας μην γκρινιάζουμε όμως. To Κράτος μας είναι σάπιο, αλλά όχι περισσότερο από ότι εμείς, οι δημιουργοί του. Τα μνημόνια θα είχαν τύχη, αν είχαν εφαρμοστεί σωστά και δίκαια, παράλληλα με κάποιες σημαντικές μεταρρυθμίσεις που προέβλεπαν. Αλλά η σαπίλα δεν γιατρεύεται με ασπιρίνες, ούτε φυσικά από αυτούς που την δημιούργησαν. Και δυστυχώς αυτοί ήταν Έλληνες. Έχουμε τεράστιο έλλειμμα Παιδείας και σωστής νοοτροπίας. Πλέον και ανθρωπιάς. Ας μην κατηγορούμε τους ξένους για την κατάντια μας. Αυτή είναι η κακή no-οτροπία του Έλληνα και για ακόμη μία Κυριακή τα όνειρα θα κοστίσουν ακριβά. Οι εξαιρέσεις είναι ελάχιστες και αυτά δεν μπορεί να τα διορθώσει κανένα νέο μνημόνιο ή χρεοκοπία. Μόνο εμείς. Αυτό που με βασανίζει είναι αν θέλουμε και αν μπορούμε. Και για τα δύο διατηρώ αμφιβολίες…