Η ψυχοσύνθεση του Ελληναρά ενόψει δημοψηφίσματος
Ο αστυνομικός της γειτονιάς ήρθε για να μείνει και δεν είναι το μόνο που έφερε η κρίση αξιών και οικονομιών
Μπορεί μέχρι πριν από περίπου δύο μήνες Έλληνες κάθε γειτονιάς να απορούσαν και να κατηγορούσαν μάλιστα την επαναφορά του «Αστυνομικού της γειτονιάς», όμως τώρα όχι απλά τους λύθηκε η απορία αλλά έγινε και φίλος τους.
Ο αστυνομικός της γειτονιάς είναι πιο χρήσιμος από ποτέ. Στο πλευρό κάθε συνταξιούχου, που περιμένε «καρτερικά» στην ουρά χρησιμοποιώντας τεχνικές καποέιρα για να ξεκλέψει μια θέση πιο μπροστά στο ΑΤΜ. Στο πλευρό του φοιτητή, που περιμένοντας να λάβει από το ΑΤΜ το 60ευρω της ημέρας να του διορθώνει τη στάση ώστε να βγει καλή η selfie. Στην Ελληνίδα νοικοκυρά, που θα τη βοηθήσει να βρει την θέση της στην ουρά του ΑΤΜ, με πλάνο φυσικά εκείνον. Για όλα αυτά ο αστυνομικός της γειτονιάς θα γίνει αστυνομικός των ΑΤΜ και θα μείνει, τουλάχιστον μέχρι την Κυριακή.
Η τρομοκρατία των ΑΤΜ συνεχίζεται ακάθεκτη. Χιλιάδες Έλληνες πολίτες τρέχουν πανικόβλητοι στα ΑΤΜ της χώρας να βγάλουν όσα περισσότερα χρήματα μπορούν. Χρήματα;; Σε μία χώρα ενόψει κρίσης, όπου οι Έλληνες διαμαρτύρονται πως φορολογούνται αδίκως χωρίς ευρώ στην τράπεζα, ακούμε ιστορίες –φρίκης με «φτωχούς» πολίτες να βγάζουν χιλιάδες ευρώ.
Μέσα σε μία νύχτα μπορεί να κρίθηκαν όλα, μπροστά ή κυρίως πίσω από την πλάτη μας, όμως ο Έλληνας θα παραμείνει Έλληνας. Η ψυχοσύνθεση του «Ελληναρά» δε θα αλλάξει ποτέ, είναι στο DNA του. Και ο αστυνομικός της γειτονιάς ήταν απλά ένα παράδειγμα…
Ο Ελληναράς θα είναι πάντα:
Ψευτοεπαναστάτης: Τα λόγια τα αγαπούμε σαν λαός, ίσως επειδή το πλούσιο λεξιλόγιο μας το επιτρέπει, όμως από πράξεις; Με την ανακοίνωση του δημοψηφίσματος, πολλοί ήταν εκείνοι, που έτρεξαν να δηλώσουν υποστήριξη στο ΟΧΙ και να επαινέσουν τον πρωθυπουργό, όμως ήταν οι ίδιοι που στήθηκαν στις ουρές των ΑΤΜ και πήραν τα δεκάδες έως χιλιάδες ευρώ τους.
Το καλό παράδειγμα: Πάντα έχουμε ένα σύμβολο, ένα άνθρωπο – ιδέα παράδειγμα, που θα ακολουθήσουμε έως ότου μας συμφέρει. Όπως έγινε εξάλλου και τώρα, μπορεί οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ να προέτρεπαν (πιο πολιτικό και διπλωματικό) να ψηφίσουν όλοι οι Έλληνες ΟΧΙ, όμως ας μας πει ο κ. Φίλης και κάθε άλλος εν ενεργεία βουλευτής γιατί πήγε και άδειασε το ΑΤΜ της Βουλής;
Κομματικό και όχι πολιτικό ον: Χρωματισμένος μέχρι το κόκκαλο. Ο Έλληνας δεν έμαθε τίποτα από την αρχαία ιστορία του για την οποία είναι υπερήφανος. Δεν αποτελεί πολιτικό ον, δεν έχει γνώση της πολιτικής του κατάστασης και ούτε μπαίνει στη διαδικασία να τη μάθει και να διεκδικήσει κάτι καλύτερο. Εμμένει σε απόψεις – προπαγάνδες πολιτικών, κομμάτων –κυβερνητικών ή μη- ανάλογα με το τι πρεσβεύει η παράδοση κάθε οικογένειας. Πράσινοι, μπλε, κόκκινοι, ροζ όλοι έχουν το ίδιο αποτέλεσμα: την πολιτική τύφλωση!
Καταστροφολόγος: Όσο μικρό κι αν είναι το κακό, όσο αισιόδοξος λαός κι αν δηλώνουμε, η καταστροφολογία είναι στο DNA μας. Μην απορείς οπότε γιατί τα κεντρικά δελτία ειδήσεων κάνουν τηλεθέαση…
Χαλαρός: Και δεν μιλάμε για τους βορειοελλαδίτες φίλους μας. Ο Ελληναράς ναι θα αγχωθεί, θα στηθεί σε μια ουρά 10 χλμ ΑΤΜ, θα πάρει τα όποια – λίγα ή πολλά- ευρώ του, θα τα δεσμεύσει κάτω από το στρώμα του, αλλά μετά θα πάει να κάνει τα καλοκαιρινά του ψώνια και θα αράξει σε μια παραλία. Κι αν τον ρωτήσεις γιατί, γιατί δεν μπορεί να κάνει κάτι άλλο θα σου πει…. Η παραλία είναι η αντίστοιχη χειμερινή θέση του καναπέ του…
Ανεύθυνος: Δεν αναλαμβάνει πότε την ευθύνη, που του αναλογεί. Αγαπημένη του συνήθεια δεν είναι άλλη από την ανάθεση της ευθύνης σε άλλους. Από συμπολίτες έως πολιτεία. Ποτέ δε θα παραδεχτεί το λάθος του και πάντα θα είναι το θύμα.
Διχασμένος: Μπορεί να υπερισχύει η άποψη πως οι Έλληνες στα δύσκολα είναι ενωμένοι σαν μια γροθιά, αλλά αυτό αποτελεί μάλλον σενάριο επιστημονικής φαντασίας, μια ρομαντική νότα για το τέλος κάθε ιστορικό βιβλίου. Οι Έλληνες δεν ήταν ενωμένοι, ειδικά όταν κρίνονται προσωπικά συμφέροντα. Πάντα θα είναι χωρισμένοι, πάντα όταν ο ένας θα έχει λιγότερα από τον άλλο. Όσο υπάρχει ζήλια και φθόνος και όχι κριτική σκέψη.
Αχάριστος: Ποτέ δε θα είναι ευχαριστημένος. Όποια επιλογή κι αν έχει, θα είναι κατακριτέα για αυτόν. Εάν μία κυβέρνηση ζητά τη γνώμη του, ο λαός την κατηγορεί για υπεκφυγή ευθύνης. Εάν πάλι αποφασίσει μόνη της, ο λαός ξεσηκώνεται γιατί δεν τον υπολόγισε. Πάντα θα βρίσκει ψήγματα ενοχής στους άλλους.
Μην μας κάνει εντύπωση τι κυβερνήσεις βγάζει αυτή η χώρα όλα αυτά τα χρόνια. Η κυβέρνηση είναι ο καθρέφτης σου. Ελληναράς είσαι, Ελληναράς θα πεθάνεις. Εκτός κι αν αποφασίσεις να αλλάξεις, να αλλάξουμε… Στο χέρι μας είναι!
