Ο χρόνος που αποκαλύπτει την αλήθεια & δείχνει το νόημα αυτής της ζωής
Υψώνω ανάστημα κοιτάζοντας στο φως, με την πεποίθηση ότι όλα φτάνουν στην ώρα τους για εκείνους που ξέρουν να περιμένουν.
Παραμονές της νέας χρονιάς πιάνω κάθε φορά τον εαυτό μου να αναζητά παλιές, οικογενειακές φωτογραφίες. Από την εποχή που ήμουν ακόμα παιδί μέχρι και σήμερα που είμαι μαμά δύο παιδιών. Αλήθεια, πόσο γρήγορα περνάει ο καιρός; Σαν αστραπή! Μέχρι να προλάβεις να συνειδητοποιήσεις ότι βρίσκεσαι σε μια συγκεκριμένη φάση της ζωής σου, είναι λες και διακτινίζεσαι σε χρόνο dt σε μια άλλη. Κι αυτό, καλώς ή κακώς, αργούμε να το καταλάβουμε. Το αντιλαμβανόμαστε μόνο ίσως όταν χαζεύουμε φωτογραφίες από το παρελθόν και όλα μας φαίνονται τόσο κοντινά αλλά και τόσο μακρινά συνάμα.
Δεν ξέρω τι συμβαίνει με τους άλλους, εμένα πάντως, κάθε νέος χρόνος από τη μια με μελαγχολεί γιατί αφήνουμε πίσω κάποιες όμορφες στιγμές με αγαπημένα πρόσωπα που οι ίδιες δεν επαναλαμβάνονται. Από την άλλη όμως, νιώθω αισιοδοξία για την ευκαιρία ενός νέου ξεκινήματος. Της δυνατότητας να “μηδενίσω” στο μυαλό μου ό,τι με στενοχώρησε, με δυσκόλεψε ή με ταλαιπώρησε στο παρελθόν. Ό,τι έγινε στο παρελθόν σίγουρα δεν διαγράφεται και καλό είναι από τις όποιες εμπειρίες μας – κυρίως από τις κακές- να μαθαίνουμε και να γινόμαστε πιο σοφοί… Ωστόσο, βλέποντας να πλησιάζει αυτό το 1/1 στο ημερολόγιο, είναι σαν να μας δίνεται ένα “σημάδι” για μια προσωπική ενδοσκόπηση.
Ο Σοφοκλής έλεγε ότι ο χρόνος ανακαλύπτει την αλήθεια. Κι έτσι είναι. Αργά ή γρήγορα, μας δίνει την δυνατότητα να δούμε τι πραγματικά θέλουμε στη ζωή μας, ποιοι άνθρωποι αξίζει να βρίσκονται δίπλα μας, ποιους θα πρέπει να αφήσουμε στην άκρη, τι μας βαλτώνει, τι μας στρεσάρει, τι μας ηρεμεί, τι μας κάνει ευτυχισμένους.
Ο χρόνος ξεσκεπάζει τους δήθεν, τους υποκριτές, εκείνους που μπροστά μας μάς εκθειάζουν, δείχνουν ότι μας υποστηρίζουν και μας συμμερίζονται, αλλά με κάθε ευκαιρία μας “μαχαιρώνουν” πίσω από την πλάτη μας.
Ο χρόνος κατακεραυνώνει τους αλαζόνες, τους ψεύτες, τους νάρκισσους, εκείνους που πατούν επί πτωμάτων για να οδηγηθούν στο ανώτατο σκαλί της απληστίας. Κι όταν πια το πατήσουν, έρχεται η στιγμή που ανοίγει η γη και τους καταπίνει.
Ο χρόνος είναι ο αυστηρός κριτής κακών επιλογών μας του παρελθόντος, αλλά και ο επανορθωτής κάποιων σφαλμάτων που έχουμε κάνει εις βάρος του εαυτού μας.
Ο χρόνος είναι αυτός που φωτίζει περισσότερο, παρά η λογική.
Ο χρόνος είναι εκείνος που μας δείχνει τι είναι αυτό που μένει κι έχει νόημα σε αυτή τη ζωή.
Ο χρόνος μπορεί να θεωρείται ο ύπουλος “δολοφόνος” της νεότητας, όμως η ελπίδα και η ομορφιά της ψυχής είναι ικανά να τον νικήσουν.
Αφήνοντας πίσω, λοιπόν, την παλιά χρονιά και μπαίνοντας στη νέα, κρατώ σφιχτά μες την καρδιά μου την αγάπη που έχω πάρει και παίρνω από τους δικούς μου ανθρώπους και την οχυρώνω με τα πιο ψηλά τείχη στα τοξικά, κακόβουλα, εχθρικά, επικίνδυνα βέλη που θα ήθελαν να την βλάψουν. Υψώνω ανάστημα κοιτάζοντας στο φως, με την πεποίθηση ότι όλα φτάνουν στην ώρα τους για εκείνους που ξέρουν να περιμένουν.
Καλή & ευλογημένη χρονιά!
φωτογραφία εξωφύλλου : Η εμμονή της μνήμης, Salvador Dali
