Ο Φαήλος ο Αμβρόσιος και οι Gay
Η διαφορά ανάμεσα σε ένα Ήτα και ένα Ύψιλον και γιατί η μεγαλύτερη τιμωρία για κάποιον είναι να είναι ο εαυτός του…Από τον Άρη Τερζόπουλο
Χθες το βράδυ παρακολούθησα την διασκεδαστική συζήτηση ανάμεσα στον Φαήλο Κρανιδιώτη και τον Γρηγόρη Αρναούτογλου. Δεδομένου ότι και ο Ολυμπιακός έχανε με 0-3, αυτό το «ματς» είχε περισσότερο ενδιαφέρον. Το θέμα της συζήτησης ήταν οι δηλώσεις του Κρανιδιώτη σχετικά με τον θάνατο του Μηνά Χατζησάβα, ο επικήδειος που εκφώνησε ο σύντροφος της ζωής του, Κώστας Φαλελάκης, που προκάλεσαν και τις δηλώσεις Κρανιδιώτη και ιδίως ο χαρακτηρισμός «αξύριστη χήρα» και στην συνέχεια το γεμάτο Χριστιανική αγάπη κήρυγμα του Αμβρόσιου, που σε γενικές γραμμές θύμιζε και τα μηνύματα αγάπης του Αδόλφου για τους Εβραίους.
Μου άρεσε πάντα η σημειολογία και επιπλέον επειδή από μια άποψη βλέπω τους ανθρώπους σαν βιολογικούς και ψυχολογικούς «μηχανισμούς», που λειτουργούν ή δεν λειτουργούν σωστά, οι δηλώσεις Κρανιδιώτη και το κήρυγμα του Αμβρόσιου μου κίνησαν κάποιο ενδιαφέρον. Όχι ιδιαίτερα μεγάλο, είναι η αλήθεια, λόγω των προσώπων που τα είπαν-δεν είναι ιδιαίτερα ενδιαφέρουσες περιπτώσεις- αλλά εξ αιτίας του προφανούς πάθους που τους προξένησε το θέμα. Στην διάρκεια της συνέντευξης του ο Κρανιδιώτης επαναλάμβανε συχνά την φράση «δικαίωμά μου δεν είναι;» σε σχέση με τα σχόλια του. Και το να πηδήξει από την Ακρόπολη είναι δικαίωμά του, γιατί να μην είναι το να σχολιάσει κάτι σχετικό με την ομοφυλοφιλία; Στην διάρκεια της συζήτησης έγινε πολλές φορές κουβέντα για τον χαρακτηρισμό «αξύριστη χήρα», με τον οποίον περιέγραψε τον Φαλελάκη. Ο Κρανιδιώτης είπε ότι κατά την άποψη του αυτό που είπε ήταν «μαύρο χιούμορ». Κρίνοντας φυσιογνωμικά, χωρίς να γνωρίζω τον άνθρωπο, θα έλεγα ότι ένα από τα πράγματα που δύσκολα θα διαθέτει ο Κρανιδιώτης θα είναι το χιούμορ. Πολύ περισσότερο το «μαύρο χιούμορ». Εγώ, χωρίς να αποτελεί και βεβαιότητα αυτό-πάντα έχω αμφιβολίες όταν δεν γνωρίζω από κοντά κάποιον, το θεώρησα απλώς σαν μια χυδαιότητα, που τονίζεται περισσότερο και από την στιγμή που έγινε το σχόλιο. Τι είδος ανθρώπου κάνει τέτοιο σχόλιο, για έναν άνθρωπο που είχε μόλις χάσει τον σύντροφο των τελευταίων 25 χρόνων της ζωής του. Στην αρχαία Ελλάδα υπήρχε κάποιο πράγμα που λεγόταν «ύβρις» για να χαρακτηρίσουν κάποιες συμπεριφορές. Και σύμφωνα πάντα με τους αρχαίους Έλληνες η Ύβρις επέσυρε πάντα την μήνιν των Θεών. Αλλά αυτά συνέβαιναν στην αρχαία Ελλάδα.
Για ποιο λόγο όμως ο Φαήλος και ο Αμβρόσιος έκριναν ότι έπρεπε να εκφραστούν έτσι, για κάποιο θέμα, που η ρίζα του-αυτό προφανώς τους ερέθισε- είναι η ομοφυλοφιλία. Γιατί κάποιος ας πούμε ασχολείται με κάτι που δεν τον αφορά; Το να σε «ερεθίζει» η ομοφυλοφιλία κάποιων ανθρώπων, είναι ουσιαστικά το ίδιο παράλογο με το να σε «ερεθίζει» το αν κάποιοι είναι πιο ψηλοί ή πιο κοντοί από 1:80 φερ’ ειπείν, ή αν μιλάνε τα αγγλικά με ιταλική προφορά, ή αν σε κάποιον ετεροφυλόφιλο αρέσουν οι παχιές ή οι αδύνατες γυναίκες.
Όμως τίποτα δεν γίνεται χωρίς λόγο. Γιατί αυτοί οι δύο άνδρες θεώρησαν αναγκαίο να εκφραστούν δημόσια για κάτι που δεν τους αφορά; Είναι δικαίωμά τους όπως είπε και ο Φαήλος, αλλά γιατί; Όπως είπαμε όμως τίποτα δεν γίνεται χωρίς λόγο. Ποιος ή ποιοι θα μπορούσαν να είναι οι λόγοι. Ας το πάρουμε αναλυτικά.
1) Θα μπορούσαν να έχουν κάνει αυτές τις δηλώσεις γιατί αποβλέπουν σε κάποιο όφελος. Εφ’ όσον ο μεν Κρανιδιώτης νομίζει ότι είναι Πολιτικός, ο δεν Αμβρόσιος νομίζει πως είναι Ιερέας, ή αιτία θα μπορούσε να είναι κάποιο «ψηφοθηρικό» όφελος. Να βγουν μπροστά ας πούμε σε αυτούς που σκέπτονται με παρόμοιο τρόπο. Αυτό λογικά στέκει-όλοι αποβλέπουμε στο όφελος γενικά- αλλά αυτό κάνει την περίπτωση ακόμη πιο χυδαία, μια και συνέπεσε με τον θάνατο κάποιου αγαπημένου προσώπου. Άλλο να εκφραστείς χυδαία για την ομοφυλοφιλία ή για κάποιο άλλο θέμα, χωρίς αιτία και άλλο αν στην αιτία συμπεριλαμβάνεται ο χαμός κάποιου αγαπημένου προσώπου.
2) Η αίσθηση ότι το θέμα αποτελεί κάποιου είδους «απειλή». Και αυτό γενικά στέκει. Η αίσθηση της απειλής μας κάνει να βγάζουμε νύχια. Για ποιον όμως αποτελεί «απειλή» η ομοφυλοφιλία, κάποιου ανθρώπου που ούτε καν γνωρίζεις. Για έναν ετεροφυλόφιλο, η ομοφυλοφιλία κάποιων άλλων, δεν αποτελεί ούτε απειλή, ούτε τίποτα άλλο, περισσότερο από το αν βρέχει στην Τζαμάικα. Είναι κάτι που απλώς συμβαίνει. Η ομοφυλοφιλία όμως αποτελεί «απειλή» για τους ετεροφυλόφιλους, που δεν είναι 100% σίγουροι για το κατά πόσο είναι ετεροφυλόφιλοι και ακόμη περισσότερο για εκείνους που ξέρουν ότι έχουν ομοφυλοφιλικές τάσεις, αλλά δεν τολμούν να τις εκφράσουν. Είναι πραγματικά πάρα πολλοί άνθρωποι που εκφράζονται ιδιαίτερα επιθετικά εναντίον αυτών που επιθυμούν. Οι στερημένοι το σεξ για παράδειγμα, παριστάνουν του πολύ «ηθικούς», αν και το σεξ αυτό καθ’ εαυτό δεν έχει καμία σχέση με την ηθική. Μόνο ο τρόπος που το «διαπράττουμε»
3) Μια τρίτη πιθανή βασική αιτία είναι ότι κάποιοι άνθρωποι, είτε επειδή έτσι γεννήθηκαν, είτε επειδή έτσι τους διαμόρφωσε η ζωή, αγαπούν το να μισούν. Γενικά υπάρχουν πάρα πολλοί συνάνθρωποί μας που «τρέφονται» με τι μίσος, όπως άλλοι τρέφονται με την αγάπη. Το μίσος μαζί με την απληστία και την βλακεία, φτιάχνουν τις μεγαλύτερες «κατάρες» της ανθρωπότητας. Είναι η βασικές αιτίες που συντονισμένες φτιάχνουν Κρεματόρια.
4) Η τέταρτη είναι η πιο συνηθισμένη αιτία. Το IQ. Δυστυχώς δεν έχει μοιραστεί ισόποσα στην ανθρωπότητα. Άλλοι έχουν ψηλότερο βαθμό IQ, άλλοι χαμηλότερο. Δεν είναι κάτι που παίρνει μεγάλη βελτίωση.
Τέλος πάντων. Αυτά τα βασικά. Ίσως να υπάρχουν κι άλλες αιτίες, αλλά δεν μου έρχεται καμιά πρόχειρη. Σε κανονικές συνθήκες, ένας κανονικός άνθρωπος δεν ασχολείται με τον Φαήλο, που το όνομά του έχει κι ένα ορθογραφικό λάθος και ακόμη περισσότερο με τον Αμβρόσιο. Δεν μπορεί όμως κανείς παρά να θαυμάσει τη σοφία με την οποία λειτουργεί η Μοίρα , σύμφωνα με την οποία η μεγαλύτερη τιμωρία για κάποιον είναι να είναι αυτός που είναι…
