Πόσο ακόμη θα αντιμετωπίζουμε τη γυναικοκτονία ως ένα «κοινωνικό φαινόμενο» και όχι ως αυτό που είναι: ένα ζήτημα θεσμικής ευθύνης και πολιτικής βούλησης. Σε μια χώρα όπου οι αριθμοί αυξάνονται, το νομικό κενό παραμένει. Κι αυτό έχει κόστος.
Γιατί κάθε επιλογή μιας γυναίκας εξακολουθεί να κρίνεται, όποια κι αν είναι. Η κοινωνία συνεχίζει να διεκδικεί έλεγχο πάνω στο γυναικείο σώμα και τη βούληση, μεταμφιέζοντας την προκατάληψη σε «ενδιαφέρον» ή «ηθική»
Ο Κυριάκος Βελόπουλος αποφάσισε να βαφτίσει τη Κίμπερλι Γκίλφοιλ… «Μιλφόιλ». Γιατί πάνω απ’όλα: Πατρίς, Θρησκεία, Πατριαρχία.
Όταν το «σε παρακαλώ» έγινε παλιομοδίτικο, ο ενικός επιβλήθηκε χωρίς άδεια και η φροντίδα χάθηκε μέσα στον θόρυβο της ταχύτητας
Η έκρηξη στην Βιολάντα που στοίχισε τη ζωή σε 5 εργαζόμενες, αποδεικνύει την αναγκαιότητα των μελετών βιωσιμότητας, για τις επιχειρήσεις που θέλουν να στηρίξουν την ανάπτυξη τους σε σοβαρά θεμέλια
Η ευθύνη του να μην ξεχνάς είναι η ευθύνη του να ζεις.
Στην ταινία «Ο Τζόνι πήρε το όπλο του», ένας άνθρωπος παγιδευμένος στη σιωπή, αρνείται να παραιτηθεί. Χτυπά επίμονα έναν κώδικα για να αποδείξει ότι είναι παρών. Καμιά φορά αυτό μπορεί να συμβεί και στην πολιτική.. Το έργο λίγο πολύ γνωστό: πολιτικοί που δε βρίσκονται πλέον στο κέντρο της σκηνής αλλά αρνούνται να αποδεχτούν ότι η […]
35 χρόνια μετά την πτώση της Σοβιετικής Ένωσης, η Αριστερά δεν μπορεί ακόμη να βρει ένα καινούργιο σύγχρονο όραμα και αφήγημα
Μετά από 4 χρόνια πολέμου χωρίς τέλος, η επίθεση της Ρωσίας στην Ουκρανία,, δημιουργεί ένα καινούργιο φρικαλέο προγούμενο στην παγκόσμια Ιστορία
Οι πολίτες δεν καταλαβαίνουν πως πρέπει να προστατέψουμε με κάθε κόστος την ψυχική υγεία του υπουργού που είναι υπεύθυνου για τη δική μας υγεία.
