Παιδική Χαρά «Το Μαξίμου»

Πριν δύο μέρες η Πόπη Τσαπανίδου είχε καλεσμένο στην εκπομπή της, μέσω link στις Βρυξέλλες, τον ευρωβουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ Κώστα Χρυσόγονο. Το κλίμα που καλλιεργούσε το κυβερνητικό επιτελείο για τις διαπραγματεύσεις με τους δανειστές -εκείνες, τουλάχιστον τις ώρες- ήταν θετικό και αναμενόμενο ήταν, η ερώτηση της δημοσιογράφου του Star να περιστρέφεται  στο περιεχόμενο της συμφωνίας. Ο κ. Χρυσόγονος όμως είχε διαφορετική άποψη, αφού είπε με μεγάλη σαφήνεια και λίγα λόγια, ότι «συμφωνία δεν υπάρχει» και αιτιολόγησε την άποψη του ότι στις Βρυξέλλες, επικρατεί απαισιοδοξία. Δύο ώρες πριν, ο επίσης ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ- και έχων επίσης την έδρα του στις Βρυξέλλες- Δημήτρης Παπαδημούλης, δήλωνε στον Alpha «Οι πληροφορίες που έχω είναι ότι πάμε προς συμφωνία, μην ακούτε τις φοβέρες και τις απειλές, δεν συμφέρει ούτε τους δανειστές».  Δύο δηλώσεις στελεχών του ιδίου κόμματος εκ διαμέτρου αντίθετες με διαφορά μόλις δύο ωρών. Και μάλιστα αμφότεροι με έδρα στις Βρυξέλλες όπου εκεί, υποτίθεται, οι πληροφορίες δεν διακινούνται υπό τον φόβο της πτέρυγας του Λαφαζάνη.

Τελευταίο κρούσμα αυτού του επικοινωνιακού αλαλούμ, ήταν οι πληροφορίες που διέδωσαν το απόγευμα της Τετάρτης, κυβερνητικοί κύκλοι, ότι όχι μόνο υπάρχει συμφωνία αλλά καθαρογράφεται κιόλας. Δεν πρόλαβαν, όμως, να πανηγυρίσουν, όσοι ακόμα εμπιστεύονται τους εν λόγω κύκλους, γιατί μόλις το πρωί της Πέμπτης η είδηση διαψεύσθηκε από τον υπουργό Οικονομίας Γιώργο Σταθάκη.

Ποιον εξυπηρετεί λοιπόν αυτή η προσπάθεια αποπροσανατολισμού της κοινής γνώμης; Τι θέλει να κερδίσει η κυβέρνηση με το να καλλιεργεί θετικό κλίμα, το οποίο διαψεύδεται ακαριαία ακόμα και από τα ίδια τα στελέχη της; Είναι προϊόν αδεξιότητας, κουτσαβακισμού ή πανικού για το ενδεχόμενο κατάρρευσης της εσωτερικής αγοράς; Λίγο από όλα αυτά προφανώς, δεδομένης και της πολυμορφίας του σχήματος που πίνει τον πρωινό καφέ με τον πρωθυπουργό (όποτε δεν τρέχει στο εξωτερικό να μαζέψει τα ασυμμάζευτα των υπουργών του) και το οποίο, υποτίθεται ότι χαράσσει την κεντρική γραμμή. Σαν να λέμε ότι κάποιοι πίνουν φραπέ, κάποιοι καπουτσίνο και κάποιοι ελληνικό στη χόβολη.

Μάλιστα, μόνο τρόμο προκαλεί το ενδεχόμενο, κάποιοι κυβερνητικοί επικοινωνιακοί «φωστήρες» να πιστεύουν ότι οι σοβαροί επιχειρηματικοί κύκλοι της χώρας, περιμένουν να ενημερωθούν από τα non paper του Μαξίμου και όχι από τους διαύλους του εξωτερικού που έχουν φροντίσει να δημιουργήσουν από την αρχή της κρίσης.

«Εδώ ο κόσμος καίγεται» θα σχολιάσει ο ψύχραιμος παρατηρητής των όσων συμβαίνουν τις τελευταίες εβδομάδες  και ενώ η ατμόσφαιρα μυρίζει πλέον έντονα μπαρούτι. Την ελληνική κυβέρνηση την ενδιαφέρει επικοινωνιακά να μη δείξει σήμερα στον κόσμο την πραγματική διάσταση του προβλήματος, λες και δεν θα το βιώσει λίγο αργότερα. Την ενδιαφέρει να βαφτίσει «αντίσταση» την παράταση του προβλήματος, μόνο και μόνο για να δείξει ότι είναι συνεπής στις προεκλογικές της υποσχέσεις,  λες και το πρόβλημα θα λυθεί δια μαγείας.  Δυστυχώς όσοι μαζεύονται κάθε πρωί για καφε στο Μέγαρο Μαξίμου, λειτουργούν σαν να βρίσκονται σε παιδική χαρά. Σαν να ανεβαίνουν στην τραμπάλα αλλά επειδή έχουν άγνοια κινδύνου, δεν γνωρίζουν ότι αν ο απέναντι είναι πιο «βαρύς» θα μείνουν στον αέρα και εκεί, αν ο απέναντι δεν υποχωρήσει,  η μόνη λύση θα είναι η πτώση.