Πάντα την πληρώνουν οι τρεχαλατζήδες

Τα τελευταία χρόνια ένα από τα πιο πολυσυζητημένα ζητήματα στη δημόσια σφαίρα εν μέσω (λιγότερο ή περισσότερο) ακραίων καιρικών φαινομένων είναι η συμπεριφορά μας απέναντι σε όσους εργάζονται σε εξωτερικό χώρο και συγκεκριμένα στους ντελιβεράδες. Φωτογραφίες με παπάκια φορτωμένα με τα εκάστοτε κουτιά των εταιριών διανομής φαγητού και καταβρεγμένους ή κάθιδρους διανομείς έχουν γίνει viral ουκ ολίγες φορές, ακολουθούμενα από τον απαραίτητο σχολιασμό για την κατάντια της κοινωνίας μας και της ενσυναίσθησης προς το συνάνθρωπο και «καληνύχτα Κεμάλ».

Η ίδια ευαισθητοποίηση, όμως, εξαφανίζεται ξαφνικά όταν μιλάμε για τους δημοσιογράφους, επαγγελματίες που θεωρούμαστε αφενός απεχθείς από μεγάλο μέρος της κοινωνίας και αφετέρου υποχρεωμένοι να είναι παρόντες σε κάθε καιρική συνθήκη για να μεταφέρουν την πληροφορία. Και όντως, αυτή είναι η υποχρέωσή μας: η παρουσία μας στην πρώτη γραμμή, ανεξαρτήτως του τι συμβαίνει εκεί και του τυχόν κινδύνου, με αξιοπρέπεια και φροντίδα απέναντι στο υποκείμενο ή αντικείμενο του ρεπορτάζ.

Αρκεί, όμως, το παραμικρό ατόπημα για να γίνουμε βορά στο πάντα θυμωμένο κοινό, όπως συνέβη με τη ρεπόρτερ του OPEN που εμφανίζεται να γελά την ώρα της μετάδοσης για τις φωτιές. Εδώ η ζέστη, ο καπνός, το ψυχικό βάρος, η πιθανή αϋπνία και σωματική κούραση δεν αποτελούν αρκετά ελαφρυντικά για τον ανώνυμο χρήστη του X ή του Facebook, που παίρνει θέση μάχης για να προασπιστεί το δικαίωμα του στην έγκυρη ενημέρωση, προτού αναδημοσιεύσει ανώνυμο ai slop μεταμφιεσμένο σε είδηση και ισχυριστεί πως «μόνο από τα social media μαθαίνεις την πραγματική αλήθεια».

Οι ρεπόρτερ που καλύπουν όλα αυτά τα φυσικά φαινόμενα και ειδικά εκείνα του Αυγούστου -που πέφτουν μέσα σε περίοδο αδειών- είναι συνήθως εποχικοί, πολλές φορές στα πρώτα τους επαγγελματικά βήματα, άμαθοι στην κάμερα και τον δρόμο· αυτοί που στις αίθουσες σύνταξης αποκαλούμε «τρεχαλατζήδες». Και αφού φάνε το πρώτο τους πύρινο χαστούκι, κυριολεκτικό από τη λαλάκα του καλοκαιριού και τη συνθήκη της πυρκαγιάς, τρώνε κι ένα δεύτερο ψηφιακό για το αποτέλεσμα του μπαρουτοκαπνισμένου έργου τους. Πιθανόν και ένα τρίτο που δεν θα φύγει ποτέ από τα γραφεία των διευθυντών και των αρχισυντακτών: είτε ως επίπληξη για τη συμπεριφορά τους είτε πολύ χειρότερα γιατί εκείνοι ήταν οι ιθύνοντές της, αστειευόμενοι στο κοντρόλ την ώρα της ζωντανής μετάδοσης ή απλώς με το να μην έχουν καθοδηγήσει όπως πρέπει το νέο δημοσιογράφο.

Κι αφού ο ανώνυμος χρήστης πληκτρολογήσει «ΑΙΣΧΟΣ!!1!!» και ολοκληρώσει το καθήκον του απέναντι στην κοινωνία, κάποιος άλλος ίσως αποφασίσει να δείξει εμπράκτως την απογοήτευσή του από την εκπλήρωση του δημοσιογραφικού καθήκοντος. Μην ξεχνάμε άλλωστε την επίθεση που δέχτηκε το 2021 οι δημοσιογράφοι του Open Ελευθερία Σπυράκη και Κώστας Αλατζάς καθώς και ο οπερατέρ τους, οι οποίοι προπηλακίστηκαν από 15 άτομα τα οποία έσπασαν τα τζάμια του αυτοκινήτου τους και στη συνέχεια έκλεψαν και την τσάντα του οπερατέρ με προσωπικά αντικείμενα, εν ώρα ζωντανής μετάδοσης για τις φωτιές στη Βαρυμπόμπη.

Δεν λέμε να μην απαιτήσουμε καλύτερη δημοσιογραφία· αλλά σίγουρα δεν είναι στα χέρια των τρεχαλατζήδων να την πετύχουν.