Ποιες ιδεολογίες;
Όσο και να προσπαθώ να καταλάβω τι θα γίνει αύριο, την άλλη εβδομάδα, τον άλλο μήνα, ή του χρόνου, ένα είναι απολύτως σίγουρο. Τίποτα δεν θα είναι πια το ίδιο.
Εδώ που έχουμε φτάσει είτε το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος είναι ΝΑΙ είτε ΟΧΙ, είτε έχουμε αποχή, αυτήν την ξεχάσαμε εντελώς, είτε ακυρωθεί το δημοψήφισμα, φοβάμαι πολύ, ότι η Ελλάδα δεν θα είναι πλέον αυτή που ξέραμε. Και ο φόβος αυτός πηγάζει από την βεβαιότητα ότι δεν υπάρχει τίποτα τα τελευταία 5 χρόνια που να με καθησυχάζει. Ούτε υπάρχει τίποτα στον ορίζοντα.
Μέτρησε κανείς το κόστος, οικονομικό, πολιτικό, κοινωνικό, των τελευταίων εξελίξεων;
Αδυνατώ να καταλάβω με ποιόν τρόπο, ακόμα και αν ο από μηχανής Θεός μας παρουσιάσει την μαγική λύση απόψε, ή αύριο, ή την άλλη εβδομάδα, είναι δυνατόν να αποκατασταθεί η τρομακτική ζημιά που έχει υποστεί η Χώρα μου σε όλα τα επίπεδα.
Θα ήμουν αφελής αν πίστευα ότι ο από μηχανής Θεός θα μας έβγαζε από την δύσκολη θέση χωρίς ανταλλάγματα, και ταυτόχρονα διαγράφοντας την ασυνέπειά μας των τελευταίων 5 χρόνων. Ο από μηχανής Θεός, δεν είναι ένας καλός Θεός. Είναι δανειστής. Με ότι αυτό συνεπάγεται.
Είναι δυνατόν, ακόμα και αν συμφωνήσουμε σε κάτι, από την μία μέρα στην άλλη να διορθωθούν οι βλάβες στην οικονομία, να συνέλθει ο τουρισμός, να επανέλθουν τα καταναλωτικά ήθη, και τέλος και ίσως το πιο σημαντικό να επανέλθει σε ανεκτά επίπεδα η εμπιστοσύνη του Έλληνα στο κράτος;
Αλήθεια τώρα, εξήγησε κανείς με ειλικρίνεια τι σημαίνει το ΝΑΙ; Eξήγησε κανείς με ειλικρίνεια τι σημαίνει το ΟΧΙ; Εξήγησε κανείς τι σημαίνει η αποχή; Εξήγησε κανείς τι συνέπειες θα έχει η μη διεξαγωγή του δημοψηφίσματος και η πιθανή συμφωνία;
Δεν είναι θέμα ιδεολογίας. Το τι πιστεύω εγώ, το τι πιστεύει ο καθένας μπροστά σε αυτά που έχουμε να περάσουμε λίγη σημασία έχει πια.
