Πολιτική αναταραχή: Ρωσία, Τουρκία και υγιείς, αλλά αφελείς, πολιτικές επιδιώξεις
Οι πολιτικοί σχηματισμοί, και οι πόλοι πολιτικού λόγου στην χώρα, θα πρέπει να είναι διπλά προσεκτικοί σε τι θα επιλέξουν να επενδύσουν πολιτικά
Τον τελευταία μήνα ζήσαμε στην Ελλάδα, κατά την γνώμη μας, μια ασύμμετρη πολιτική αναταραχή, μια αντιπολιτευτική ένταση, που αν και δεν αποδείχτηκε αποτελεσματική δημοσκοπικά, έδειξε να φέρνει ρήγματα και σοβαρούς διαχωρισμούς μεταξύ της Κυβέρνησης, και των δύο μεγάλων κομμάτων της αντιπολίτευσης, του ΠΑΣΟΚ, και του ΣΥΡΙΖΑ.
Αυτή η πολιτική αναταραχή, δείχνει να έχει στον συγκεκριμένο χρόνο, όλα τα χαρακτηριστικά μιας συντεταγμένα επιχείρησης αποσταθεροποίησης και ο ίδιος ο Πρωθυπουργός άφησε να εννοηθεί ότι οδηγήθηκαν από την πλευρά της Ρωσίας και της Τουρκίας, όμως πολλές φορές τα επιχειρήματα πολλών δείχνουν να κάνουν αυτή την πιθανότητα φαιδρή, και κάθε άλλο παρά την στηρίζουν, και μπορούν να ενισχύσουν την πειστικότητα αυτού του ισχυρισμού.
Το κομβικό σε όλη αυτή την υπόθεση είναι ότι είχαμε σε εντελώς άσχετο χρόνο, πολύ ύστερο και ξεκομμένο από οποιαδήποτε πραγματικότητα, δύο ζητήματα που θα μπορούσαν και να είχαν πάρει πολύ μικρότερη έκθεση, αλλά κυρίως: να μην είχαν εκτυλιχθεί μαζί, στον ίδιο χρόνο, στα πολιτικά πράγματα της χώρας.
Μοιάζει στέρεα περίεργο ότι μια σύννομη, υπαρκτή παρακολούθηση που έλαβε χώρα πριν έναν χρόνο, προωθήθηκε ως θέμα της επικαιρότητας μαζί με άλλες άσχετες δυνητικές υποθέσεις παρακολουθήσεων, από δημοσιογραφικά κέντρα και λειτούργησε πολλαπλασιαστικά στον πολιτικό χώρο που δώθηκε ενώ θα μπορούσε να είχε πάρει πολύ λιγότερη έκταση. Επίσης δύο παρόμοια θέματα, εντελώς ξεκομμένα μεταξύ τους, και γενόμενα σε διαφορετικό χρόνο μοιάζει να επιλέχτηκε να αναδειχτούν σε ίδιο χρόνο χωρίς να τα συνδέει απολύτως τίποτα.
Ταυτόχρονα, ένα τυπικό ζήτημα στα σύνορα μας στον Έβρο, μοιάζει να ακολούθησε εντείνοντας το κλίμα αντιπολιτευτικού μένους, ενώ ήταν άλλη μια απλή υπόθεση προσπάθειας ομάδας μεταναστών να μεταβούν στην Ελλάδα. Κάτι καθημερινό μοιάζει να επιλέχτηκε και πάλι να αναδειχθεί υπέρμετρα, σε κρίσιμο πολιτικό χρόνο.
Και στις δύο περιπτώσεις το υπαρκτό και το πραγματικό, που έχει εκ των πραγμάτων συγκεκριμένο πολιτικό όγκο, μοιάζει να μεγεθύνθηκε με πρόσθετα κατασκευασμένα σημεία από συγκεκριμένα κέντρα, και να φωτίστηκε από σχηματισμούς και ανθρώπους με διαχρονικά θολή δράση, και τελικά να έφερε μια αναταραχή στα Ελληνικά πολιτικά πράγματα που δεν θα ερχόταν σε καμία περίπτωση από τα πραγματικά και υπαρκτά περιστατικά και μόνο. Δεν θα αποκτούσε ένταση χωρίς την πρόσθετη υποβοήθηση απο διαύλους, αγνώστου προθέσεων ΜΜΕ, και ένα μείγμα ψευδών ειδήσεων, και ασύμμετρων κριτικών σε τεράστια διεθνή ΜΜΕ, φυσικά και πάλι στον ίδιο μικρό πολιτικό χρόνο.
Με λίγα λόγια, συζητάμε για την δυνητική κατασκεύη κέντρων, επί αληθινών περιστατικών, που τελικά παράγουν εντελώς μεγαλύτερο πολιτικό και ενημερωτικό αποτύπωμα, και ειδικά για τα γεγονότα του Έβρου, αυτά τα κέντρα δεν μπορεί να μην έχουν σχέση με την Τουρκία, ενώ στην υπόθεση των υποκλοπών, ο χρόνος, δείχνει στέρεα ότι η μεθόδευση δεν μπορεί παρά να μην είναι τυχαία, όσο και αν αυτό δεν μπορεί να αποδειχθεί.
Φυσικά, πρέπει να αποφευχθεί η πλάνη ότι πληθώρα τίμιων και υγιών πολιτικών δυνάμεων, ατόμων και φορέων, δρουν ως υποχείρια της Τουρκίας και της Ρωσίας, ως ρουλεμάν δολιοφθοράς απέναντι στην χώρα, και άλλα τέτοια εύσχημα. Το γεγονός είναι ότι κάθε πολιτικό υποκείμενο διεκδικεί για τον εαυτό του την ελευθερία των επιδιώξεων, της έκφρασης, και της πολιτικής δράσης, και δεν πρέπει σχεδόν κανείς στην Ελλάδα να κατηγορείται άδικα για τις προθέσεις του.
Απλά, όταν ένα θέμα έχει κατασκευασμένη αφετηρία, και σκοτεινές απαρχές, περίεργο πολιτικό χρόνο, και ψευδή δεδομένα, που θέλουν να παράξουν αναταραχή μέσω αλυσιδωτής αντίδρασης, είναι εύκολο ο οποιοσδήποτε που διεκδικεί πολιτικό χώρο για τον εαυτό του να λειτουργήσει αφελώς ως πολλαπλασιαστής ενός θέματος που δεν ξεκίνησε ο ίδιος, αλλά κρίνει ότι τον ωφελεί πολιτικά, και ενώ διαφωνεί γνήσια με τους χειρισμούς της κυβέρνησης, χωρίς να συνειδητοποιεί την αφετηρία του θέματος, και τελικά να καταλήξει να εξυπηρετεί κέντρα, και στοχεύσεις, με τις οποίες δεν έχει ουδεμία σχέση.
Σε κάθε περίπτωση, οι πολιτικοί σχηματισμοί, και οι πόλοι πολιτικού λόγου στην χώρα, θα πρέπει να είναι διπλά προσεκτικοί σε τι θα επιλέξουν να επενδύσουν πολιτικά, γιατί ειδικά στην συγκεκριμένη συγκυρία, είναι πολύ εύκολο ο καθένας μας να πέσει θύμα στοχεύσεων που κάθε άλλο παρά εξυπηρετούν την χώρα, και την ομαλότητα της δημοκρατίας και της πολιτικής της λειτουργίας.
