Τα κουτσαβάκια της εξουσίας
Όπως γράφει η Βικιπαίδεια, με τη χαρακτηριστική προσωνυμία κουτσαβάκης, ή και κουτσαβάκι (το), φέρονταν στη Παλιά Αθήνα, περί το τέλος της Βασιλείας του Όθωνα και αρχές της Βασιλείας του Γεωργίου του Α΄, διάφοροι επιδεικνυόμενοι ως δήθεν παλληκαράδες κοινώς "ψευτόμαγκες".
Αυτός ίσως είναι ο πιο κατάλληλος όρος που θα μπορούσε να χαρακτηρίσει τις κινήσεις της κυβέρνησης τόσο στο εξωτερικό όσο στο εσωτερικό «θέατρο» επιχειρήσεων. Και η λέξη «θέατρο» είναι η πιο κατάλληλη για να περιγράψει το πώς αντιλαμβάνονται την ελληνική γνώμη.
Πώς αλλιώς θα μπορούσε να χαρακτηρίσει μια κυβέρνηση η οποία μετέχει σε διαπραγματεύσεις, εκπροσωπώντας μια υπερχρεωμένη χώρα που εκλιπαρεί για οικονομική βοήθεια, και εμφανίζει ως σχέδιο μεταρρυθμίσεων έναν πίνακα μιας σελίδας; Και όταν καλείται να παρουσιάσει ένα πιο ολοκληρωμένο σχέδιο, εμφανίζει άλλες 8 σελίδες οι οποίες ήταν επεξηγηματικές του ιδίου πίνακα!
Αλλά για τις διαπραγματεύσεις ο καθένας έχει βγάλει ήδη τα συμπεράσματα του από τις πρώτες κιόλας ημέρες και συγκεκριμένα από τη στιγμή που ο Βαρουφάκης μπήκε καθυστερημένος 20 λεπτά στο Εurogroup με το περίφημο σακάκι που είναι βέβαιο ότι αργότερα θα εκτεθεί σε κάποιο ροκ κλαμπ της Νέας Υόρκης.
Μόνο θεωρίες παιγνίων δεν είδαμε μέχρι στιγμής στις διαπραγματεύσεις. Αντιθέτως μια χαώδη κατάσταση που χαρακτηρίζεται από ψευτοπαλληκαρισμούς, επικίνδυνα διπλωματικά φλερτ και διαπόμπευση των παραγόντων της διαπραγμάτευσης που θα μπορούσαν να στηρίξουν τις ελληνικές θέσεις. Την ίδια ώρα η ενημέρωση της κοινής γνώμης είναι ομιχλώδης έχοντας ως στόχο πρόσκαιρα πολιτικά οφέλη που είναι βέβαιο ότι θα εξανεμιστούν όταν κληθεί ο κόσμος να βάλει το χέρι στην τσέπη.
Μήνες τώρα απειλούν με δημοψήφισμα το οποίο μπαίνει και βγαίνει από το συρτάρι ως δήθεν διαπραγματευτικό όπλο προς τους δανειστές. Λες και οι δανειστές δεν μαθαίνουν για τις έρευνες που δείχνουν ότι η πλειοψηφία των Ελλήνων δεν συζητάει καν να μείνει εκτός Ευρώπης.
Από την άλλη πλευρά καθημερινά διαβάζουμε για τις παρεμβάσεις των υπουργών που θέλουν να βγάλουν τα εμφυλιοπολεμικά απωθημένα τους κατά της Ευρώπης, μιλώντας ανερυθρίαστα για δραχμές, δελτία τροφίμων και αφήνοντας να διαρρεύσουν σχέδια για την επάρκεια καυσίμων σε περιπτώσεις χρεοκοπίας. Έχουν διαλύσει την αγορά για να φοβίσουν τον κοσμάκη, με μοναδικό σκοπό να δηλώσει ο καθένας από αυτούς τα αριστερά του διαπιστευτήρια και αργότερα να εμφανιστεί ως αντιστασιακός. Πού ξέρετε, μπορεί στο μέλλον να σκαρφιστούν συντάξεις για τους αντιστασιακούς του μνημονίου με ελάχιστο δικαιολογητικό τους οχετούς του facebook.
Μέχρι και ο Νίκος Ξυδάκης μπήκε στο άρμα των αμετροεπών, δηλώνοντας ότι η Ελλάδα μεγαλούργησε με τη δραχμή και απογοητεύοντας παράλληλα όσους πίστευαν ότι στο ΣΥΡΙΖΑ υπάρχουν και φωνές λογικής. Καλό είναι ο κύριος Ξυδάκης να υπολογίσει πόσο είναι το χρέος της Ελλάδας, στα μέτρα της τόσο αγαπητής γι αυτόν δραχμής . Για να τον βοηθήσουμε, ξεπερνά τα 100 τρισεκατομμύρια.
Είναι βέβαιο ότι όλοι αυτοί, μόλις ο Τσίπρας υπογράψει τη συμφωνία, θα γυρίσουν το τροπάριο, θα στηρίξουν το ευρώ και θα δώσουν μάχες για να μπούνε τα υπουργεία τους στο νέο ΕΣΠΑ. Σαν να τους βλέπω από τώρα στα κανάλια, να αρνούνται πως έκαναν δηλώσεις και να εξυμνούν το θεάρεστο έργο της Ευρώπης.
Το μόνο αγκάθι τους θα είναι τότε η Ζωή που θα έχει κηρύξει τον δικό της πόλεμο. Και αν τολμήσει να βγει κανείς και την κατηγορήσει και αυτήν για κουτσαβακισμό, είναι ικανή να βάλει στα πάντα μπουρλότο και να τα κάνει Κούγκι.
* Το σκίτσο του Σταύρακα είναι του Ηλία Πετρόπουλου
