Ο κ. Ρούτσι είχε γνωρίσει μεγάλη δημοσιότητα και την επακόλουθη “δόξα” που φέρνει η δημοσιότητα. Ακόμη και ο Αρχιεπίσκοπος πήγε να τον επισκεφθεί στο τσαντίρι του στο Σύνταγμα, όπως και άλλες διασημότητες της εποχής μας όπως ο κ Μπισμπίκης, ο οποίος είχε αποκτήσει άλλη πρόσκαιρη δοξα πρόσφατα, όταν σε κατάσταση ευθυμίας μάλλον, τράκαρε 5-6 παρκαρισμένα οχήματα κάποιο ξημέρωμα στην Φιλοθέη.
Ο κ. Ρούτσι φαίνεται ότι δεν έχει ξεπεράσει εκείνες τις δοξασμένες μέρες στο Σύνταγμα και τώρα που τα φώτα της ράμπας έσβησαν, προσπαθεί με κάθε τρόπο να προσελκύσει την προσοχή στο πρόσωπο του, έχοντας αναλάβει και αγώνα για να ρίξει την κυβέρνηση.
Στην συνεντευξη εκείνης της ημέρας, κάποια στιγμή υποστήριξε ότι οι εισαγγελείς ή ο εισαγγελέας, δεν του επιτρέπει να προχωρήσει στην εκταφή του γιού του..Όταν οι δημοσιογράφοι των ρώτησαν τι εννοούσε είπε ότι ο εισαγγελέας δεν του επέτρεπε όπως ζήτησε ο ίδιος να παραλάβει τα οστά του γιού του, να τα δώσει σε κάποια ξένα εργαστήρια, μια και δεν εμπιστεύεται τα ελληνικά και μετά να φέρει τα αποτελέσματα.
Οι δημοσιογράφοι εκείνου του πάνελ, που εκείνην τη στιγμή ξέχασαν την δημοσιογραφική του ιδιότητα, παρέλειψαν να του πουν ότι όταν η εισαγγελία ή η αστυνομία έχει στην ευθύνη της τα πειστήρια δεν μπορεί να τα παραδώσει σε κανέναν, όπως ισχύει για όλα τα πειστήρια εγκλημάτων ή δυστυχημάτων, γιατί ο καθένας ακόμη και αν πρόκειται για τον γονιό κάποιου θύματος, δεν είναι υπεράνω του νόμου, γιατί έχοντας τα στην δική του κατοχή και μόνο, μπορεί να τα επεξεργαστεί με όποιον τρόπο θέλει και να παρουσιάσει οποιοδήποτε αποτέλεσμα θέλει και εξυπηρετεί τους σκοπούς του.
Τέτοιου τύπου παιδιαριώδης και κατευθυνόμενη δημοσιογραφία, είναι υπεύθυνη για την τερατώδη διάσταση που πήραν, ανεξέλεγκτες απόψεις χωρίς ουσιαστικά ερείσματα, για ξυλόλια, μπαζώματα, λαθρεμπορία και αόρατα βαγόνια τρένων, συν περίπου 100 νεκρούς πάρα πάνω.
Έτσι απέκτησε την τεράστια φήμη της και η Κα Καρυστιανού, που όπως λέει αναγκάστηκε να κάνει κόμμα, για να πατάξει την διαφθορά, να εξυγιάνει την δικαιοσύνη και να επιδιορθώσει όσα είναι λάθος στη χώρα όπως και ο Ηρακλής κάμποσους αιώνες νωρίτερα.
Η Κα Καρυστιανού που κι αυτή θέλει να ρίξει την κυβέρνηση όπως και όλα τα κόμματα της αντιπολίτευσης, καταφέρνει να εκπλήξει τους πάντες με τους κατά καιρούς δηλώσεις της και γι αυτό οι σοφοί συνεργάτες της, την περιόρισαν κατά τον δυνατόν. Μια από τις πιο πρωτότυπες δηλώσεις ήταν η απαίτηση, η συνάντηση Ερντογάν- Μητσοτάκη, να γίνει παρουσία τηλεοπτικών συνεργείων, ώστε να ενημερωθεί σωστά ο λαός, μια και προφανώς η ίδια υποπτεύεται πως η Μητσοτάκης μπορεί με κλειστές τις πόρτες να βρει την ευκαιρία και να ξεπουλήσει την Ελλαδα, ή το λιγότερο μερικά νησιά, την Ακρόπολη και το Ηρώδειο.
Η Κα Καρυστιανού έπεσε κι αυτή θύμα της ξαφνική “δόξας” που απέκτησε από την δημοσιότητα που της έδωσε το δυστύχημα των Τεμπών.
Τώρα δεν είναι και λίγο πράγμα ότι τόσο η ίδια όπως και ο κ. Ρούτσι έγιναν ξαφνικά διάσημοι με μια υπερβολική διείσδυση σε κάθε είδος εύπιστου κοινού, που βρήκε την ευκαιρία να ξεσπάσει κάποιο θυμό για τους λάθος λόγους. Ο Λάκης Λαζόπουλος που ειδικεύτηκε πριν δέκα χρόνια στην υποστήριξη του Τσίπρα , (ο οποίος παρά λίγο να ρίξει την χώρα στα βράχια) ειδικεύτηκε και στη Μαρία Καρυστιανού υποστηρίζοντας ότι θα έπρεπε να γίνει Πρόεδρος της Δημοκρατίας.
Και έτσι σε πολύ μικρό διάστημα η Μαρία Καρυστιανού . ανακηρύχθηκε σε κάτι σαν Ζαν Ντ΄Άρκ της σύγχρονης Ελλάδας. Και όπως όλοι γνωρίζουμε η Ζαν Ντ’ Αρκ κάηκε στην πυρά από τους ίδιους που την ανέδειξαν
Η δόξα σπάνια κρατάει πολύ και πρέπει να έχεις όχι μόνο μεγάλη αξία , αλλά και ειδικές ικανότητες για να την διατηρησεις.
Συνήθως σε περιπτώσεις που η “δόξα” προκλήθηκε από ειδικές συνθήκες, η απώλεια της είναι περίπου όσο κατακόρυφη όπως ήταν και η άνοδος.
Και αν η άνοδος είναι εξαιρετικά δύσκολα διαχειρίσιμη μια και τα μυαλά μας δεν θέλουν και πολύ για να παρασυρθούν, η πτώση είναι ακόμη πιο δύσκολα διαχειρίσιμη και ιδιαίτερα οδυνηρή.
Ακριβώς για αυτό το λόγο και επειδή είναι οδυνηρή η επιστροφή στην συνηθισμένη πεζή μας πραγματικότητα, τα άτομα που κάποτε γεύτηκαν την δόξα κάνουν ότι μπορούν για να την διατηρήσουν, όπως για παράδειγμα να ακολουθήσουν πολιτική καριέρα.
