Σύριζα: Η ανάκαμψή του σε άμεση σύνδεση με πιθανή επιδείνωση της κατάστασης στην χώρα, και μόνο

Οι εκλογές στον Σύριζα έγιναν, και δεν κόμισαν κάτι καινούργιο στα πράγματα του κόμματος της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης. Το συνολικό αποτέλεσμα δεν ήταν πολύ κακό, ή πολύ καλό, σύμφωνα με την Κουμουνδούρου ψήφισαν 172.000 άτομα, και η συνολική επίδοση δεν μπορεί να χαρακτηριστεί επιτυχία, ή αποτυχία, οποτέ ουσιαστικά κάποιος που θα προσπαθούσε να πει πράγματα για την πορεία του Σύριζα την επόμενη περίοδο δεν έχει κάποια νέα κλιμάκωση που θα μπορούσε να τον βοηθήσει να βγάλει συμπεράσματα.

Τα ποσοστά του κόμματος που ναι μεν δεν είχαν βελτιωθεί τον τελευταίο καιρό, και ήταν κοντά στο 23% αλλά χωρίς να ληφθούν υπόψιν οι αναποφάσιστοι, αλλά η ΝΔ έδειχνε να είχε φθορά, και στην κοινωνία, και στις τάξεις των οπαδών του Σύριζα έμοιαζε να υπήρχε μια αναμονή για κάποια κεφαλαιοποίηση δημοσκοπικών κερδών, διότι έβλεπαν αναταραχή στην κοινωνία λόγω ακρίβειας, και επειδή απλά πιστεύουν ότι νομοτελειακά οι αντίπαλοι τους κάποια στιγμή θα ηττηθούν χωρίς να έχουν παραπάνω στοιχεία που να τεκμηριώνουν αυτή την ήττα.

Όμως, πέρα από την υπεραισιοδοξία των οπαδών και των στελεχών του Σύριζα, η αλήθεια είναι ότι το άλλοτε κραταιό κυβερνητικό κόμμα δείχνει να έχει βαλτώσει σε ποσοστά που πάρα πολύ δύσκολα θα το καθιστούσαν κυβέρνηση στις διπλές εκλογές, όποτε και να γίνουν, και αυτό σύντομα, όταν γίνει παραδεκτό από το γενικό εκλογικό σώμα, αναμενένεται να φέρει επιπλέον φθορά στο κόμμα, απλά επειδή η προοπτική της ήττας πάντα απομακρύνει κομμάτια του εκλογικού σώματος, που αποδεδειγμένα επιλέγουν να είναι με τον νικητή στις εκλογές ή τουλάχιστον: με τον μη ηττημένο, και αυτό είναι κάτι που πρέπει να αντιμετωπιστεί από την ηγεσία και την Κουμουνδούρου επίμονα, σε κάθε επίπεδο, κυρίως με τα στελέχη να ευαγγελίζονται την μεγάλη νίκη, και να κατηγορούν τις έρευνες κοινής γνώμης ώς χαλκευμένες ή ψεύτικες.

Μόνη λύση, και μόνη ελπίδα για ραγδαία ανάκαμψη των δημοσκοπικών και εκλογικών ποσοστών του Σύριζα πλέον, μοιάζει να είναι ένα σενάριο από τα παλιά: η ραγδαία, επίσης, επιδείνωση της κατάστασης στην Ελληνική κοινωνία.

Μοιάζει τα δύο μεγέθη να είναι συνδεδεμένα άρρηκτα πλέον: όσο αποτυγχάνει η χώρα και η οικονομία τόσο θα πετυχαίνει ο Σύριζα, εισπράττοντας την δυσαρέσκεια για την κυβέρνηση, και αυτό μοιάζει να είναι μια δυνητική επανάληψη της κατάστασης που γέννησε ριζοσπαστισμό και αγανάκτηση στα δεξιά και τα αριστερά του φάσματος και εδραιώσε τον Σύριζα, τους Ανέλ και την Χρυσή Αυγή ως μεγάλα, υπαρκτά πολιτικά κόμματα πριν μια δεκαετία.

Φυσικά, μια τέτοια περίπτωση,η επιδείνωση της ακρίβειας, του πληθωρισμού, κρίσεις ασφάλειας για την χώρα, ραγδαία οικονομική αδυναμία στα λαϊκά στρώματα, δεν έχουν μεγάλες πιθανότητες ως σενάριο. Παρά τον πόλεμο στην Ουκρανία, και αυτή την κλιμάκωση που αφήνει πάρα πολλά πράγματα μετέωρα, η κατάσταση δείχνει να έχει φτάσει σε μια νέα ισορροπία, που είναι αρκετά δύσκολο να διαταραχθεί, αλλά παραμένει πάντα πιθανό, με μικρά ποσοστά.

Έτσι, αρκετά μικρές πιθανότητες έχει και το ίδιο στο Σύριζα να ανακάμψει, ακριβώς επειδή μοιάζει να μην μπορεί να αρθρώσει κανένα άλλο επιχείρημα, παρά την στηλίτευση δήθεν ολιγωριών της παρούσας κυβέρνησης, για παγκόσμια προβλήματα, και την αντιπολίτευση με βάση το θυμικό, την κόντρα, την καταγγελία, τον αντισυστημισμό, και την αρνητική ψήφο.

Τελικά τα πράγματα στους κόλπους της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης μοιάζουν να παγιώνονται οριστικά, εκτός του συγκεκριμένου απροόπτου, και μια πορεία ήττας, αμφισβήτησης, εσωστρέφειας, και τελικής μυωπικής αλλαγής ηγεσίας μετά τις εκλογές, δείχνει συντριπτική πιθανότητα, και σχεδόν βεβαιότητα για τον Σύριζα, και μένει στην τωρινή ηγεσία να δει όλη αυτή την εικόνα από το μέλλον, και να προσπαθήσει να την αποσοβήσει με όποιον τρόπο μπορεί. 

Αν φυσικά αυτή η εικόνα δεν είναι οριστικά αναπόφευκτη, πράγμα που επίσης είναι πολύ πιθανό, με όλα τα σημερινά δεδομένα.