Brie Larson: Ποια είναι η 26χρονη που όλο το Hollywood μιλάει για εκείνη;

Η Brie Larson ανήκει σε αυτή την κατηγορία των ανθρώπων που δεν το βάζουν με τίποτα κάτω… που τους βλέπεις να παλεύουν, ενώ η μία αποτυχία μετά την άλλη τους «χτυπά» επίμονα την πόρτα. Κι όμως, εκείνη αγέρωχη δεν απελπίζεται. Σφίγγει τα δόντια, κλείνει τα αυτιά της σε αυτή την ύπουλη φωνούλα που της ψιθυρίζει ότι είναι ανεπαρκής και στέκεται ξανά στα πόδια της. Συνεχίζει και προχωράει με οδηγό της, την πίστη στον εαυτό της και στα όνειρά της. 

Και κάπως έτσι, η όμορφη και γλυκιά Καλιφορνέζα ηθοποιός κατάφερε να δει το όνομά της να φιγουράρει στις φετινές υποψηφιότητες των Όσκαρ για το βραβείο Α’ Γυναικείου Ρόλου χάρη στην καθηλωτική ερμηνεία της στο κλειστοφοβικό αριστούργημα «The Room». Την ταινία του Lenny Abrahamson, που την έφερε στο προσκήνιο κι έκανε όλο το Hollywood να μιλάει για εκείνη. Το όνειρο όμως δεν τελειώνει εδώ…

Έχοντας ήδη σαρώσει τους τελευταίους μήνες όλα τα βραβεία στις μεγαλύτερες κινηματογραφικές τελετές –Χρυσές Σφαίρες, Critics Choice Awards, SAG- η 26χρονη έγινε από αουτσάιντερ… το μεγάλο φαβορί για το πολυπόθητο χρυσό αγαλματίδιο κι όπως όλα δείχνουν, λοιπόν, στις 28 Φεβρουαρίου θα περπατήσει στο Dolby Theatre του Λος Άντζελες για να ανέβει στη σκηνή του και να παραλάβει το πρώτο της Όσκαρ.  

Who is Who

Γεννημένη την 1^η Οκτωβρίου του 1989 στο Σακραμέντο της Καλιφόρνια, η Brianne Sidonie Desaulniers, όπως είναι το κανονικό όνομά της, υπήρξε παιδί χωρισμένων γονιών. Οι χειροπράκτες στο επάγγελμα γονείς της αποφάσισαν να ζήσουν χώρια, όταν ακόμη εκείνη ήταν κοριτσάκι. 

Μεγάλωσε με τη μητέρα και την αδελφή της στο Λος Άντζελες, όπου μετακόμισαν αμέσως μετά το διαζύγιο και σπούδασε υποκριτική στο American Conservatory Theater. Τότε ήταν που αποφάσισε να αλλάξει το επώνυμό της από Desaulniers σε Larson –το επώνυμο της γιαγιάς της, Gabrielle-, διότι έβρισκε το πρώτο αρκετά δύσκολο για να το προφέρει κάποιος, πόσω μάλλον να το συγκρατήσει. 

Ωστόσο, το παιδικό της όνειρο δεν ήταν να γίνει ηθοποιός, αλλά τραγουδίστρια. Όνειρο, που δεν ξέχασε πότε και το 2005 κυκλοφόρησε το έναν και μοναδικό της δίσκο μέχρι και σήμερα, με τίτλο «Finally Out of P.E.»

Ξεκίνησε την πορεία της στην υποκριτική ως έφηβη, συμμετέχοντας σε τηλεοπτικά σκετς στο «The Tonight Show» του Τζέι Λένο, προσπαθώντας παράλληλα να κάνει την εμφάνισή της σε τηλεοπτικές σειρές. Η συνέχεια ήταν όμως άκρως απογοητευτική. Ακολούθησε σερί αποτυχιών… Κέρδισε ρόλο στο «Schimmel», σειρά η οποία δεν βγήκε ποτέ στον αέρα από την Fox, καθώς ο πρωταγωνιστής Robert Schimmel διαγνώστηκε με καρκίνο, στο «In Your Dreams», που μετά από 27 επεισόδια και αλλαγή τίτλου σε «Raising Dad», «κόπηκε» και στο «Hope & Faith» του ABC, από το οποίο αποχώρησε όταν ενημερώθηκε για την απόφαση του καναλιού να μην προχωρήσει στην προβολή της σειράς.

Η Brie δεν απογοητεύτηκε και συνέχισε να αναζητά την τύχη της ως ηθοποιός, αυτή τη φορά στη μεγάλη οθόνη, συμμετέχοντας ως επί το πλείστον σε ασήμαντες ταινίες και αναλαμβάνοντας δευτερεύοντες ρόλους. Μέχρι το 2009, όταν κλήθηκε να υποδυθεί την Kate Gregson έναν από τους πρωταγωνιστικούς ρόλους στη σειρά του Showtime, «United States of Tara», για να γίνει δύο χρόνια μετά, το 2013 η πρωταγωνίστρια του «Short Term 12», ταινία που την έκανε να ξεχωρίσει, χαρίζοντάς της μεταξύ πολλών άλλων βραβείων, εκείνο της ερμηνείας στο Λοκάρνο.

Μεσολάβησαν το «Digging for Fire» και το καλοκαιρινό «Trainwreck» με την Amy Schumer για να φτάσουμε στο σήμερα και στις εκθειαστικές κριτικές για το «The Room». Στην κινηματογραφική μεταφορά του βιβλίου της Emma Donoghue, που βασίζεται σε αληθινή ιστορία «εγκλεισμού» στην Αυστρία το 2008, στην οποία ενσαρκώνει με μαεστρία και αστείρευτο συναίσθημα μία μητέρα, που ζει και μεγαλώνει τον 5χρονο γιο της, έγκλειστη σε ένα μικρό σπιτάκι κήπου.

«Συνεχώς αναρωτιέμαι τον τελευταίο καιρό: Πώς θα αλλάξει η ζωή μου, μετά απ’ όλα αυτά;», δήλωσε πρόσφατα η Brie Larson σε συνέντευξή της στο Hollywood Reporter για να μας εκπλήξει με τη νηφαλιότητα και την ωριμότητα της σκέψης της , που πηγάζει άλλωστε από τα όχι και λίγα στραπάτσα που υπέστη μέχρι να φτάσει στην επιτυχία και να αγγίξει το όνειρο: «Δεν ξέρω, όμως, τι απάντηση να δώσω στον εαυτό μου. Δεν έχω απλά ιδέα… Σε αυτή την κινηματογραφική βιομηχανία, όπου τα πάντα ανατρέπονται με ιλιγγιώδη ταχύτητα, έχω καταλήξει νομίζω στο εξής: ότι το καλύτερο που έχει κάποιος να κάνει είναι να μην βλέπει τίποτα ως στόχο, αλλά τα πάντα ως ορίζοντα».