Lady Bird: Η ταινία της εβδομάδας είναι μία ιστορία ενηλικίωσης που δεν βλέπεις αλλά ζεις
Στα 90ά Βραβεία Όσκαρ η ταινία της Greta Gerwig είναι υποψήφια σε πέντε κατηγορίες. Από την Χριστίνα Φαραζή
Λίγες ημέρες μας χωρίζουν από την 90η τελετή απονομής των Όσκαρ, που θα διεξαχθεί την Κυριακή 4 Μαρτίου και μία ακόμη πολλά υποσχόμενη, υποψήφια για πέντε χρυσά αγαλματίδια (ταινίας, σκηνοθεσίας, πρωτότυπου σεναρίου, Α` Γυναικείου Ρόλου, Β` Γυναικείου Ρόλου), ταινία βγαίνει σήμερα, Πέμπτη 1η Μαρτίου στις ελληνικές αίθουσες.
Ο λόγος για το Lady Bird (Πασχαλίτσα) σε σκηνοθεσία και σενάριο της Greta Gerwig, που αποτελεί μια ιστορία ενηλικίωσης και περιστρέφεται γύρω από τη δύσκολη εφηβεία ενός κοριτσιού, τις σχέσεις με την μητέρα και τους φίλους της, την καθημερινότητά της στο σχολείο και τους πρώτες της έρωτες.
Η υπόθεση
ΗΠΑ, Σακραμέντο, 2002. Η Κριστίν “Lady Bird” ΜακΦέρσον είναι μαθήτρια Λυκείου σε ένα καθολικό σχολείο στο Σακραμέντο. Ζει με τους γονείς της, τον υιοθετημένο αδερφό της και την κοπέλα του. Η Lady Bird έχει μία δύσκολη σχέση με τους γονείς της και ιδίως με τη μητέρα της. Στο σχολείο, η καλύτερή της φίλη είναι η Τζούλι, με την οποία αποφασίζουν να γραφτούν στη θεατρική ομάδα. Εκεί γνωρίζει τον Ντάνι με τον οποίο συνάπτει σχέση, η οποία σταματά, όταν τον βλέπει να φιλιέται με ένα αγόρι στις τουαλέτες. Μετά από πίεση της μητέρας της, πιάνει δουλειά σε ένα καφέ όπου γνωρίζει τον Κάιλ και κάνει σχέση μαζί του. Επίσης, απομακρύνεται από την Τζούλι για να κάνει παρέα με τη δημοφιλή Τζίνα Γουάλτον.
Η Lady Bird λέει ψέματα στην Τζίνα ότι μένει σε ένα ακριβό σπίτι, το οποίο είναι της γιαγιάς του Ντάνι. Όταν η Τζίνα μαθαίνει την αλήθεια, σταματά η φιλία τους. Στη συνέχεια, σταματά και τη θεατρική ομάδα και μία μέρα τη βρίσκει στο καφέ ο Ντάνι, στον οποίο λέει ότι δε θα πει τίποτα για εκείνον και τον στηρίζει. Η Lady Bird κάνει σεξ για πρώτη φορά με τον Κάιλ, νομίζοντας πως και αυτός δεν έχει ξανακάνει. Μετά από αυτό βρίσκει παρηγοριά στη μητέρα της. Ο πατέρας της απολύεται από τη δουλειά και παθαίνει κατάθλιψη.
Στην πορεία, η Lady Bird κάνει αιτήσεις σε διάφορα πανεπιστήμια, ευελπιστώντας ότι θα γίνει δεκτή σε κάποιο έξω από την πόλη. Εν τέλει, είναι στη λίστα αναμονής ενός πανεπιστημίου στη Νέα Υόρκη, κάτι που λέει μόνο στον πατέρα της. Αποφασίζει να πάει στον χορό αποφοίτησης με τον Κάιλ, έναν φίλο του και τη φίλη του, παρά την τεταμένη σχέση μεταξύ τους. Εκείνοι όμως στην πορεία λένε ότι δε θέλουν να πάνε. Έτσι, πηγαίνει στο σπίτι της Τζούλι και πηγαίνουν μαζί στον χορό. Στη συνέχεια, αλλάζει το δωμάτιό της και παίρνει το δίπλωμα αυτοκινήτου. Παράλληλα, η μητέρα της μαθαίνει ότι έκανε κρυφά αιτήσεις και έχει θυμώσει.
Όταν γίνεται 18 ετών, παίρνει τσιγάρα, ένα λαχείο και το περιοδικό Playgirl. Τελικά, γίνεται δεκτή στο πανεπιστήμιο και η μητέρα της την πηγαίνει στο αεροδρόμιο, χωρίς όμως να την χαιρετήσει, κάτι για το οποίο μετανιώνει. Στη Νέα Υόρκη, η Lady Bird επιλέγει να γίνει ξανά Κριστίν. Ένα βράδυ σε ένα πάρτυ φλερτάρει με ένα αγόρι και ξυπνά στο νοσοκομείο μεθυσμένη. Όταν βγαίνει από το νοσοκομείο, τηλεφωνεί στο σπίτι και αφήνει στη μητέρα της ένα απολογητικό μήνυμα.
Το καστ
Το ρόλο της νεαρής Κριστίν υποδύεται η Saoirse Ronan, που είναι υποψήφια για Όσκαρ Α’ Γυναικείου Ρόλου, ενώ εκείνον της μητέρας της, η Laurie Metcalf, υποψήφια για Β’ Γυναικείου Ρόλου.
Στο πλευρό τους, ο Timothée Chalamet –υποψήφιος για Όσκαρ Α’ Ανδρικού Ρόλου για την ερμηνεία του στο Να με φωνάζεις με το όνομά σου- και οι Tracy Letts, Lucas Hedges, Beanie Feldstein, Stephen McKinley Henderson, Lois Smith.
Μία ιστορία ενηλικίωσης που δεν βλέπεις αλλά ζεις
Τρυφερή, ρομαντική, έξυπνη, δυνατή με αυτοβιογραφικά στοιχεία, η ταινία της Gerwig καταγράφει, διακωμωδεί και προσεγγίζει με νοσταλγία όλα όσα σηματοδοτούν το πέρασμα από την εφηβεία στην ενήλικη ζωή. Και μπορεί το θέμα να μην είναι πρωτότυπο ή θεαματικό, είναι όμως βγαλμένο από την ίδια μας τη ζωή. Ο καθένας θα βρει το δικό του κομμάτι, την δική του, καλή ή κακή ανάμνηση από τα εφηβικά του χρόνια και την αναζήτηση του εαυτού του, του ποιος είναι τελικά πραγματικά και του ποιος θέλει να γίνει.
Γιατί, τελικά, η μικρή LadyBird το μόνο που ήθελε ως παιδί δεν ήταν να ενσωματωθεί σε ένα μικρόκοσμο που ένιωθε ότι δεν ανήκει, αλλά να πετάξει μακριά σαν… πασχαλίτσα.
