Πήγαμε για σινεμά στην καρδιά μιας καστροπολιτείας
Επισκεφτήκαμε το 7ο KinoFest που φιλοξενείται στο ιστορικό οινοποιείο Achaia Clauss της Πάτρας όπου η τέχνη του κρασιού συναντά το σινεμά.
Περιεχόμενα
Την τελευταία δεκαετία ο χάρτης των κινηματογραφικών φεστιβάλ στην Ελλάδα αυξάνεται εκθετικά. Απ’ άκρη σ’ άκρη, πληθαίνουν οι γωνιές της χώρας στις οποίες αναβιώνουν σκοτεινές αίθουσες και στήνονται μεγάλες οθόνες με φόντο ένα βουνό ή τη θάλασσα. Είναι ενδεικτικό πως μόνο τον τελευταίο μήνα διεξάγονται ή ολοκληρώνονται επτά διοργανώσεις σε Αθήνα και περιφέρεια, αριθμός πρωτοφανής για τα εγχώρια δεδομένα. Μία από αυτές είναι και το KinoFest Φεστιβάλ Γερμανόφωνου Κινηματογράφου που πραγματοποιήθηκε για έβδομη χρονιά στον εντυπωσιακό χώρο του Achaia Clauss (23-27/9), λίγο έξω από την Πάτρα, και είχαμε την ευκαιρία να παρακολουθήσουμε από κοντά.
Σινεμά με μαυροδάφνη
Το Achaia Clauss αποτελεί ένα από τα πιο φημισμένα οινοποιεία της χώρας και σίγουρα το παλαιότερο, αφού οι δραστηριότητές του χρονολογουνται από το 1861. Μάλιστα, καθώς ιδρύθηκε από τον Γκούσταβ Κλάους, ένα Βαυαρό επιχειρηματία που προηγουμένως ασχολούταν με την παραγωγή σταφιδιού, υπάρχουν αποδείξεις και τεκμήρια για τα πάντα. Σαφώς, το KinoFest επιδιώκει να τιμήσει την πολιτιστική καταγωγή του Κλάους παρουσιάζοντας τα καλύτερα δείγματα του νέου γερμανόφωνου κινηματογράφου, αλλά παράλληλα, να φέρει σε επαφή περισσότερο κόσμο με τις εγκαταστάσεις και την ιστορία του τόπου.
Ομολογουμένως, το αυτοσχέδιο θερινό σινεμά που κατασκευάζεται στην καρδιά ενός προαυλίου το οποίο πλαισιώνεται από τείχη καστρου, προσφέρει ένα αδιαπραγμάτευτα εντυπωσιακό τοπίο για να απολαύσει κανείς μια ταινία. Σε συνδυασμό δε με τη διακριτική μυρωδιά του κρασιού που αναπόφευκτα δίνει τον τόνο στον περίγυρο, το KinoFest προσφέρει αμίμητες συνθήκες προβολής. Με αυτόν τον τρόπο διευρύνεται η γκάμα των δραστηριοτήτων του Achaia Clauss, το οποίο στα 160 και πλέον χρόνια λειτουργίας του έχουν επισκεφτεί εκλεκτικές και εμβληματικές προσωπικότητες όπως η πριγκίπισσα Σίσσυ και η Ολυμπιονίκης της ενόργανης γυμναστικής Νάντια Κομανέτσι. Η διαχρονική όσο και παγκοσμίου εμβέλειας φήμη που έχει αποκτήσει το οινοποιείο οφείλεται στην κλασική μαυροδάφνη, βέβαια, στο οινοποιείο παράγονται επιπλέον έξοχες ποικιλίες οι οποίες αξίζουν τη δική τους μνεία. Αν μη τι άλλο τις δοκιμάσαμε, έτσι ξέρουμε για τι πράγμα μιλάμε…
Σινεμά με πυγμή
Το πληθωρικό πρόγραμμα του KinoFest βασίζεται στα μικρού και μεγάλου μήκους διαγωνιστικά τμήματά του, όπου συνυπάρχουν φιλμ τα οποία διακρίνονται για τις υφολογικές ιδιαιτερότητές τους, όπως επίσης για το γεγονός πως σπάνια μας δίνεται η ευκαιρία να τα δούμε στη μεγάλη οθόνη. Χαρακτηριστικό παράδειγμα το αντιναζιστικό «From Hilde, With Love» του πολύπειρου Αντρέας Ντρέσεν («Ραμπιγιέ Κουρνάζ εναντίον Τζορτζ Μπους»). Ένα ακαδημαϊκής στιβαρότητας δράμα εποχής, στο οποίο ένα ζευγάρι ερωτεύεται παράφορα καθώς οργανώνεται στην αντίσταση κατά της χιτλερικής Γερμανίας, και όπου κλέβει την παράσταση με την ερμηνεία της η Λιβ Λίσα Φρίες.
Ωστόσο, η ταινία που θα κάνουμε καιρό να ξεχάσουμε ανήκει στην πρωτοεμφανιζόμενη Ντανιέλα Μανιάνι Χίλερ και έχει τίτλο «Sometimes, I Imagine Them All at a Party». Πρόκειται για ένα αφοπλιστικά εξομολογητικό ντοκιμαντέρ, στο οποίο η ίδια η σκηνοθέτρια έχει το θάρρος να εκτεθεί με στόχο να επουλώσει πληγές του παρελθόντος. Διότι όταν ήταν έφηβη, η Χίλερ παραλίγο να γίνει θύμα γυναικοκτονίας από συμμαθητή της, ένα τραυματικό βίωμα το οποίο αναψηλαφεί μετά από σχεδόν δεκαπέντε χρόνια. Μέσα από συνεντεύξεις που δίνουν στην ίδια αστυνομικοί, καθηγητές και γιατροί που ήταν μάρτυρες του παραλίγο μοιραίου γεγονότος, δεν πραγματοποιείται απλώς μια αναβίωση, αλλά αναδεικνύονται τα δομικά σφάλματα ενός συστήματος που ανέχεται αψήφιστα κάθε εκδήλωση του σεξισμού στην καθημερινότητα. Και φυσικά, κάνει τα απολύτως ελάχιστα για να προστατέψει τα δυνητικά και μη θύματα της πατριαρχικής βίας. Από την άλλη, το πιο συγκινητικό κομμάτι του ντοκιμαντέρ είναι ακριβώς το ότι δεν εξαντλείται στην καταγγελία, αλλά αφουγκράζεται τις θηλυκότητες που μπορεί να έχουν βρεθεί σε παρόμοια θέση και όπως προδίδει ο τίτλος, η Χίλερ θέλει να τις φαντάζεται κάπου ασφαλείς, σα να βρίσκονται μαζί στο ίδιο πάρτι.
