«Στην Καρδιά του Κτήνους» ο Μπραντ Πιτ ζει το δικό του «Survivor» μαζί με ένα σκύλο
Το θρίλερ επιβίωσης του Ντέιβιντ Άγερ βρίσκει τον οσκαρικό σταρ να περνάει δύσκολα στη φύση παρέα με ένα πιστό τετράποδο σύντροφο.
Περιεχόμενα
Το αμερικανικό σινεμά έχει μακρά παράδοση στα θρίλερ επιβίωσης, ειδικά σε εκείνα που διαδραματίζονται στα βάθη πυκνών δασών με απόκρημνους γκρεμούς, βίαιους ποταμούς και αφιλόξενα άγρια ζώα. Από το «Όταν Ξέσπασε η Βία» (Τζον Μπούρμαν) μέχρι το «Ράμπο: Το Πρώτο Αίμα» (Τεντ Κότσεφ), η φύση έχει χρησιμοποιηθεί ως αφορμή για την εμβάθυνση σε περίπλοκες θεματικές, οι οποίες αφορούν κυρίως τα όρια του ανθρώπου, την ίδια στιγμή που προσφέρεται αγωνιώδης κινηματογραφική ψυχαγωγία με εικόνες που προκαλούν δέος. Από το πρώτο λεπτό είναι εμφανές πως με το πνεύμα των προαναφερθέντων φιλμ συντονίζεται το «Στην Καρδιά του Κτήνους», μια ταινία που ξεκινά φιλόδοξα προτού αποτύχει στη πιο απλή και για το συγκεκριμένο είδος κρίσιμη αποστολή του: να πείσει πως η περιπέτεια που απεικονίζεται αξίζει για οποιοδήποτε λόγο την προσοχή. Η οφθαλμοφανής αδυναμία γίνεται ακόμα πιο εντυπωσιακή, εάν ληφθεί υπόψη πως η όλη δράση περιστρέφεται γύρω από την οδύνη ενός Χολιγουντιανού σταρ και του πιστού σκύλου του. Συνδυασμός που υπό άλλες συνθήκες θα ήταν καταδικασμένος να συγκινήσει.
Δείξε μου το φίλο σου
Ο Μπραντ Πιτ υποδύεται ένα βετεράνο των ειδικών δυνάμεων ο οποίος βρίσκεται αβοήθητος στην καρδιά της Αλάσκα, έπειτα από ένα ατύχημα με αεροπλάνο. Εκτός από τον ίδιο, έτερος επιζών είναι ο ευφυέστατος σκύλος του και επίσης… «σειρά» του πρωταγωνιστή από την κοινή θητεία τους σε εμπόλεμη ζώνη υπηρετώντας στον αμερικανικό στρατό. Με άλλα λόγια, είναι τα δύο πιο ικανά όντα που θα μπορούσαν ποτέ να ανταπεξέλθουν στις τσουχτερές και δύσβατες περιοχές της Βορείου Αμερικής, με την υπαρξιακή οδύσσειά τους να εξελίσσεται σε τεστ κοπώσεως, κυριολεκτικά. Αφού, συν τοις άλλοις, ο χαρακτήρας του Πιτ υποφέρει από καρδιακή ανεπάρκεια έτσι, ανά πάσα στιγμή κινδυνεύει να χάσει τη ζωή του.
Καλώς όρισες πίσω, Τσακ Νόρις
Τα πράγματα, λοιπόν, είναι πάρα πολύ δραματικά όταν ξεκινά το «Στην Καρδιά του Κτήνους», και κανονικά, η αφηγηματική λιτότητα θα έπρεπε να ωφελεί δεδομένης της φορτισμένης ατμόσφαιρας που επικρατεί. Ο σκηνοθέτης Ντέιβιντ Άγιερ («Fury», «Ομάδα Αυτοκτονίας», «Ο Μελισσοκόμος»), βέβαια, δεν έχει κάποια παραπάνω ιδέα πέρα από το να τοποθετήσει τον Πιτ σε καταστάσεις κινδύνου, τη μία μετά την άλλη. Οι οποίες, μάλιστα, όταν δε μοιάζουν εντελώς μη ρεαλιστικές, δεν πείθουν στο ελάχιστο για το πόσο στραβά μπορούν να εξελιχθούν για τους πρωταγωνιστές. Ελλείψει ουσιαστικών διακυβευμάτων, κερδίζει έδαφος στο σενάριο η κορεσμένη ιδέα του μετατραυματικού στρες που βιώνουν τόσο ο ανθρώπινος ήρωας όσο και ο τετράποδος, εύρημα το οποίο δε διογκώνει την κρισιμότητα όσων συμβαίνουν, παρά διατυπώνει εκ νέου τις ικανότητές τους στην επιβίωση.
Όσο οκνηρά εξελίσσεται η δράση, το «Στην Καρδιά του Κτήνους» θυμίζει περισσότερο το «Μάρλεϊ, Ένας Μεγάλος Μπελάς» και σαφώς λιγότερο το «Revenant», όσο και εάν υποφέρει μπροστά στην κάμερα ο Πιτ που, ομολογουμένως, περνάει πολλά. Το όποιο σασπένς εξαϋλώνεται στον επιτηδευμένα δακρύβρεχτο επίλογο, τις περιστασιακές πλην γερές δόσεις αμερικανικού πατριωτισμού, σε συνδυασμό με την αδυναμία της ταινίας να πείσει πως είναι κάτι πολύ περισσότερο από μια υπερβολική βερσιόν ενός επεισοδίου «Survivor».
Η ταινία «Στην Καρδιά του Κτήνους» κυκλοφορεί από τη Feelgood Entertainment (24/9). Περισσότερες κριτικές ταινιών εδώ.
Διαβάστε επίσης
