Φωτεινή Δάρρα | Λύγισα αλλά δεν έσπασα από την αδικία που βίωσα κατά καιρούς

Τη γνώρισα από κοντά περίπου ένα χρόνο πριν. Είναι από εκείνες τις υπέροχες και σπάνιες περιπτώσεις που σε εκπλήσσουν. Όχι μόνο λόγω του τεράστιου ταλέντου και της φινέτσας της, αλλά κυρίως λόγω της όμορφης προσωπικότητάς της που δεν έχει αλλοιωθεί με τη δόξα. Αντιθέτως, παραμένει ταπεινή και με κάθε κίνησή της δείχνει πόσο ευγνώμων είναι για ό,τι της έχει δοθεί…

 Δεν είναι υπερβολή να πω ότι ανεβαίνει στην σκηνή και όλοι “εξαφανίζονται” μπροστά της.  Γιατί η Φωτεινή Δάρρα, με κάθε εμφάνισή της, επιβεβαιώνει πως έχει ένα εσωτερικό φως που σε καμία περίπτωση δεν μπορείς να προσπεράσεις, γιατί σε μαγνητίζει…

Τη Φωτεινή Δάρρα την έχω δει από κοντά να ερμηνεύει  μερικά από τα ωραιότερα τραγούδια του ελληνικού και διεθνούς ρεπερτορίου όλων των εποχών… Εντυπωσιακό είναι ότι έχει το χάρισμα να μεταμορφώσει με την άψογη παρουσία της,  μια μικρή σκηνή – δίχως φαντασμαγορικά σκηνικά-, σε σκηνή του Broadway. … Με τη ζεστασιά, τη θειική φωνή, τα ευρηματικά σχόλια της που συνδέουν τα τραγούδια της – άλλοτε συγκινητικά, άλλοτε χιουμοριστικά- και κυρίως την αγάπη προς το κοινό της, νομίζω ότι καταφέρνει να “κερδίσει” ακόμα και τον πιο αυστηρό θεατή…

Με αυτήν την εξαιρετική καλλιτέχνιδα που είναι λες και διακτινίστηκε από μιαν άλλην εποχή, ρομαντική, ποιοτική, αληθινή, είχα για δεύτερη φορά μια ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα συζήτηση.

Θέλησε για πρώτη φορά να αναφερθεί σε καταστάσεις κι ανθρώπους που την στενοχώρησαν, αλλά της έδωσαν κίνητρο να αναδυθεί και να αποδείξει ότι όποιος έχει αξία δεν χάνεται. 

Ο φθόνος, δυστυχώς, κυριαρχεί… Όμως, όπως πολύ σωστά έχει πει ο ψυχαναλυτής Χόρχε Μπουκάι, “όταν κάποιος σε φθονεί, σου επιβεβαιώνει ότι είσαι στο σωστό δρόμο…”  Την πορεία που έχει χαράξει η χαρισματική Φωτεινή Δάρρα και τις δυνατότητές της, καμία άλλη Ελληνίδα καλλιτέχνιδα της δικής της γενιάς, δεν έχει… 

Αξίζει να διαβάσετε τη συνέντευξη που ακολουθεί…

Από την προηγούμενη συνέντευξη μαζί σου στο klik, εκτός από την αγάπη και το θαυμασμό του κόσμου προς εσένα που μεγάλωσε, είχες και μια σημαντική αλλαγή σε προσωπικό επίπεδο. Το γάμο σου με τον πατέρα του παιδιού σου. ‘Ενιωσες κάποια “διαφορά” από πριν;

Ήταν μια πολύ όμορφη στιγμή για εμάς και την κόρη μας αλλά και για τους ανθρώπους που μας αγαπούν. Δεν υπάρχει ουσιαστική διαφορά στον τρόπο που βλέπουμε ο ένας τον άλλο, ούτε στα συναισθήματα που νιώθουμε.

Νομίζω ότι η μητρότητα είναι το μεγαλύτερο θείο δώρο που μπορεί να δοθεί σε μια γυναίκα, το οποίο την κάνει να γεννιέται από την αρχή και να αναθεωρεί για πολλά… Ο ερχομός της κορούλας σου, άλλαξε τον τρόπο σκέψης κι αντιμετώπισης των διαφόρων καταστάσεων;

Πολύ! Από την πρώτη στιγμή που την αντίκρυσα, όταν τη γέννησα, ένοιωσα οι προτεραιότητές μου να αντιστρέφονται σε σχέση με το παρελθόν. Πράγματα που θεωρούσα θεμελιώδη στη ζωή μου, έγιναν επουσιώδη και άλλα, απλά, καθημερινά, άρχισαν να φωτίζονται με έναν πρωτόγνωρο τρόπο. Η μέρα έγινε μεγαλύτερη μαζί της, τα φώτα πιο όμορφα, οι ήχοι πιο δυνατοί, οι μυρωδιές πιο έντονες, οι γεύσεις το ίδιο. Το «Σ’αγαπώ» απέκτησε νόημα.

Πιστεύεις ότι μια γυναίκα γεννιέται μητέρα ή γίνεται;

Όταν γεννιέται, μπορεί να γίνει κιόλας. Πρέπει να θέλει η ψυχή σου και να μπορεί να το ζήσει αυτό το ταξίδι. Είναι υπέροχο και δύσκολο.Το να είσαι μάνα είναι θέμα απόφασης. Θέλει δύναμη, υπομονή, καλή σχέση με τον εαυτό σου, αυτοθυσία.

Ποια είναι η πιο γλυκιά στιγμή σας ως οικογένεια κατά τη διάρκεια της ημέρας;

Όταν λέει η μικρή «Θέλω μια οικογενειακή αγκαλιά».

Η κορούλα σου είναι 7 ετών, στην πρώτη δημοτικού. Γνωρίζω από το γιο μου που είναι συνομίληκός της, το ότι η πρώτη χρονιά στο σχολείο έχει αρκετές απαιτήσεις ώστε να προσαρμοστεί το παιδί κι έχει ακόμη περισσότερο ανάγκη τη μαμά του να είναι δίπλα του, ώστε να νιώθει πιο ασφαλής. Θα ήθελα να μου μιλήσεις για τη δική σου εμπειρία.

Τα βρήκα λίγο σκούρα… Είναι αληθινά πολύ σημαντικό να μάθεις το παιδί να αγαπά το διάβασμα. Το παιδί θέλει διαρκώς να παίζει, αυτό είναι το απολύτως φυσικό για αυτό! Ο γονιός καλείται να κάνει το παιδί του, εκτός από την αγάπη του για γνώση, να μπει σε καθημερινό πρόγραμμα. Τί να πω για το τί σκαρφίζομαι για να την κινητοποιώ θετικά; Την έχω βάλει στη διαδικασία να με μαθαίνει!Και φυσικά την κάνω μέσα από το παιχνίδι να γελάει!  Με βλέπω να παίρνω κι εγώ τα διπλώματα μαζί της!

Μια μητέρα που δεν κάνει δουλειά γραφείου, αλλά είναι “εκτεθειμένη στα φώτα” όπως στη δική σου περίπτωση, φαντάζομαι ότι είναι ακόμη πιο δύσκολο να συνδυάσει τη μητρότητα με την καριέρα. Κι αναφέρομαι φυσικά σε μια μαμά που αφιερώνει χρόνο στο παιδί της και δεν είναι μαμα “της επίσκεψης”… Πώς καταφέρνεις να ισορροπήσεις ανάμεσα σε δύο απαιτητικούς ρόλους ;

Για μένα δεν υπήρξε δίλημμα. Απλά έβαλα τη Ρωξάνη πάνω από όλα.  Καλή είναι η καριέρα και φυσικά αγαπώ απίστευτα αυτό που κάνω, αλλά έχω δει πολλούς πετυχημένους καλλιτέχνες με κατεστραμμένες οικογενειακές ζωές… Δεν θα το άφηνα να συμβεί. Είναι και κάτι ακόμα με εμάς τους καλλιτέχνες. Είναι δύσκολο  πολύ να εξηγήσεις στο παιδί σου ότι η δουλειά σου, που είναι αυτό που σε κάνει πολλές φορές να λείπεις, είναι ταυτόχρονα και κάτι που αγαπάς να κάνεις. Αναρωτιέται αυτόματα: « Αφού λοιπόν της αρέσει να τραγουδάει, άρα δεν την πειράζει να λείπει από κοντά μου;» Προτιμώ να λείπω λιγότερο και να μεγαλώσει το παιδί μου με τη μάνα του κοντά. 

«Το σημαντικότερο πράγμα που μπορεί να κάνει ένας πατέρας για τα παιδιά του, είναι να αγαπά την μητέρα τους.» είπε κάποτε ο Theodore Hesburgh. Θα ήθελα να μου πείτε μια κίνηση αγάπης του συντρόφου σου προς εσένα, από τη μέρα που ήρθε στον κόσμο το παιδί σας, που σε συγκίνησε βαθιά…

Είναι όλα όσα κάνει ο άλλος για σένα στην καθημερινότητα. Και φυσικά οι στιγμές που λέει στο παιδι: «Η μαμά ξέρει. Πάμε να τη ρωτήσουμε». 

“Ένας δειλός είναι ανίκανος να δείξει αγάπη. Αυτό είναι προνόμιο των γενναίων” έχει πει ο Mahatma Gandhi. Στην εποχή μας που κυριαρχεί η κρίση αξιών, ιδανικών και αληθινών συναισθημάτων, πόσο εύκολο είναι να γεννηθεί η ανιδιοτελής αγάπη ανάμεσα σε δυο ανθρώπους;

Δύσκολο…αλλά για αυτή τη σπανιότητα ζούμε. Ανιδιοτελής είναι η αγάπη που δεν ζητάει κανένα αντάλλαγμα. Η μάνα αγαπάει ανιδιοτελώς το παιδί της.

 “Δεν πειράζει να διστάζεις, αν μετά προχωράς μπροστά” είπε κάποτε ο Μπέρτολτ Μπρεχτ. Υπήρξε κάποια στιγμή στη ζωή σας που λύγισες αλλά κατάφερες να προχωρήσεις; Αν ναι, τί σε βοήθησε να συνεχίσεις;

Έγινε μια συστηματική προσπάθεια δημόσιας αποδόμησης της προσωπικότητάς μου. Ναι, λύγισα αλλά δεν έσπασα.  Δεν θέλω καν να το θυμάμαι και δεν το συζητώ γιατί έτσι το τρέφω. Ούτε να αυτοοικτίρομαι, μέσα από την αδικία που βίωσα κατά καιρούς, θέλω. Ο απλός κόσμος  ξέρει και καταλαβαίνει κάποια στιγμή τα πάντα, αρκεί να έχεις την ψυχραιμία να περιμένεις. 

“Αδιαφορώ για τη δόξα. Με φυλακίζει μες στα πλαίσια που καθορίζει εκείνη κι όχι εγώ” έχει πει ο Μεγάλος Μάνος Χατζιδάκις. Τι είναι για εσένα η δόξα;

‘Εχει πει επίσης ότι: «Η δόξα είναι επιταγή που δεν πρέπει να εξαργυρώσεις σε χρήμα. Παίρνεις χρήμα, χάνεις τη δόξα».

Αυτό νομίζω τα λέει όλα. Η δόξα είναι κάτι που δεν μετριέται.  Η αληθινή πολλές φορές έρχεται μετά θάνατον. Αν σε όλη σου τη ζωή μόνο αυτήν επιθυμούσες, εκείνη τη στιγμή αυτόματα μετατρέπεται σε ματαιοδοξία. 

Συναντώντας σε από κοντά, εντυπωσιάστηκα μαζί σου όχι μόνο για τη μοναδική φωνή σου, την εμφάνιση και τη σκηνική παρουσία – που ήδη γνώριζα-, αλλά και για το πόσο απλός, γλυκός και προσιτός άνθρωπος είσαι. Δεν είσαι σε καμία περίπτωση υπερφίαλη, κάτι που πολλές γυναίκες στη θέση σου, θα ήταν… Πώς καταφέρνεις και “ισορροπείς” με τέτοιο εξαιρετικό τρόπο στη διασημότητα σε μια κοινωνία που εκθειάζει τους εφήμερους ανατέλλοντες αστέρες οι οποίοι συχνά “καβαλούν το καλάμι” (επίτρεψέ μου αυτήν την έκφραση) ;

Δεν με ενδιέφερε ποτέ να κάνω σουξέ. Αυτό που πάντα με ενδιαφέρει είναι να ζήσω το ταξίδι με συνταξιδιώτες τον κόσμο που έρχεται στις παραστάσεις μου, που ακούει τα τραγούδια μου. Αυτοί είναι μέλη της οικογένειάς μου.Τους  Αγαπώ όπως και τη φυσική  μου οικογένειά και τους φίλους μου. Έχω φτιάξει μια ζωή όμορφη και αληθινή που με περιμένει κάθε φορά που σβήνουν τα φώτα και επιστρέφω στο σπίτι μου. Θέλω να γίνω κάποτε μια χαρούμενη γιαγιά με αναμνήσεις πολλές, όχι μόνο από τη σκηνή αλλά και από την υπόλοιπη ζωή.

Έχεις τραγουδήσει σε πολύ μεγάλες διοργανώσεις  και έχεις συνεργαστεί με σπουδαίους καλλιτέχνες στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Πες μας δυο λόγια για τις σημαντικότερες από αυτές τις στιγμές. Πώς νιώθεις όταν τα σκέφτεσαι;

Αισθάνομαι ευγνωμοσύνη που σε τόσο μικρή ηλικία ξεκίνησα να συνεργάζομαι με ανθρώπους που θαύμαζα από παιδί και τραγούδησα σε μέρη που για μένα ήταν όνειρο ζωής. Πρώτη φορά στη ζωή μου που τραγούδησα μπροστά σε κοινό, ήταν στο Ηρώδειο, μελοποιημένη ποίηση Σεφέρη. Ακολούθησαν οι Ολυμπιακοί Αγώνες και η έναρξη της Eurovision στην Αθήνα, η Αγία Ειρήνη στην Κωνσταντινούπολη, το Τόκυο, η Νέα Υόρκη, το Παρίσι, την Αλεξάνδρεια και το Κάιρο κ.ά. Συνεργάστηκα με τον Μίκη Θεοδωράκη, τον Μίμη Πλέσσα, τον Γιάννη Μαρκόπουλο,  το Νίκο Μαμαγκάκη κ.ά Τραγούδησα μαζί με τον διεθνή τενόρο Rolando Villazon, τον αστέρα του West End Ramin Karimloo, τον χιλιανό αγωνιστή της δημοκρατίας  Angel Parra κ.ά  Παίρνω δύναμη όταν σκέφτομαι όλες αυτές τις στιγμές και συνεχίζω. 

Με τον διεθνή τενόρο Rolando Villazon.

Στην Αγία Ειρήνη στην Κωνσταντινούπολη υπό την αιγίδα του Πατριαρχείου.

Πώς αντιμετωπίζουν στον δικό σου χώρο, μια γυναίκα προικισμένη με ταλέντο, ομορφιά – εξωτερική κι εσωτερική- και δύναμη ψυχής να προχωράει στη ζωή της και να εξελίσσεται; ‘Εχεις συναντήσει εμπόδια, “τρικλοποδιές” και αδικία;

Δυστυχώς ο ρατσισμός πολλές φορές είναι και εκεί που δεν το περιμένεις. Ήμουν παιδί όταν βγήκα σε αυτό το χώρο. Είχα άγνοια κινδύνου και δεν καταλάβαινα καν τις τρικλοποδιές και την αδικία. Έψαχνα πάντα να βρω σε τί ενδεχομένως κάνω εγώ λάθος γιατί είμαι τέτοιος άνθρωπος εκ φύσεως. Άργησα πολύ να συνειδητοποιήσω πώς λειτουργεί το σύστημα. Έχει τύχει να διαβάσω κακή κριτική για δίσκο πριν κυκλοφορήσει και για παράσταση που δεν έχω ακόμα δώσει! Πολλές φορές που έκανα ένα μεγάλο βήμα στην μέχρι τώρα πορεία μου, βρισκόταν κάποιος που προσπαθούσε δημόσια να προκαταλάβει αρνητικά την άποψη του κόσμου.  Τώρα ξέρω καλά πώς λειτουργεί όλο αυτό, αλλά δεν με αφορά. Ξέρω πόσο δυστυχισμένοι είναι όλοι αυτοί που ζουν κατασκευάζοντας ίντριγκες.

O απλός κόσμος που σε παρακολουθεί και δεν είχε έως τώρα την ευκαιρία να σε δει από κοντά στην σκηνή ή να συνομιλήσει μαζί σου, ίσως έχει στο μυαλό του μια λανθασμένη εικόνα για σένα, αυτήν της “ντίβας” που δεν “τσαλακώνεται”, που θεωρεί ότι λόγω των προσόντων της, όλοι οι άλλοι είναι υποδεέστεροι… Και στην πραγματικότητα είσαι ακριβώς το αντίθετο, όπως σχολίασα και πιο πριν. Τί θα ήθελες να πεις σε εκείνους που ίσως κάτι έχουν παρεξηγήσει;

Ευτυχώς ο χρόνος είναι σύμμαχος όταν είσαι καθαρός. Με χαρά βλέπω ότι όλο και περισσότεροι είναι οι άνθρωποι που με καταλαβαίνουν και έχουν την ίδια άποψη μαζί σου. Νομίζω πως όποιος θέλει να με γνωρίσει καλά δεν έχει παρά να έρθει να με δει σε μια παράσταση, να με ακούσει να τραγουδάω.  Όλα είναι εκεί.

Πρόσφατα ήσουν δυστυχώς, μάρτυρας σε ένα τρομερό γεγονός σε μεγάλο εμπορικό κέντρο, όπου μια γυναίκα έπεσε από τον τρίτο όροφο κι έχασε τη ζωή της. Εκτός από το τρομερό σοκ που σίγουρα υπέστης, ποιές ήταν οι σκέψεις σου μετά από αυτό που συνέβη και ποιό μήνυμα θα ήθελες να στείλεις στους ανθρώπους που βρίσκονται σε δύσκολη φάση της ζωής τους και σκέφτονται ίσως να βλάψουν τον εαυτό τους;

Δεν μπορώ να το σβήσω απο το μυαλό μου…Μόνο ένα πράγμα μπορώ να πω: Έχουμε δικαίωμα να απογοητευτούμε αλλά όχι να το βάλουμε κάτω. Η ζωή είναι πολύ όμορφη και σίγουρα για καθέναν από εμάς υπάρχει εκεί έξω κάποιος που μας αγαπά ή μπορεί να μας αγαπήσει.

Τί απεχθάνεσαι περισσότερο  από όλα στη ζωή σου;

Την αδικία. 

Ποιο στίχο ποιήματος ή τραγουδιού αγαπάς περισσότερο και γιατί;

«ΣΤΗΝ ΑΠΛΟΤΗΤΑ ΚΡΥΒΕΤΑΙ Η ΕΥΤΥΧΙΑ»

 Mπορώ να γίνω ευτυχισμένος με τα πιο απλά πράγματακαι με τα πιο μικρά..Και με τα καθημερινότερα των καθημερινών.Μου φτάνει που οι εβδομάδες έχουν Κυριακές.Μου φτάνει που τα χρόνια φυλάνε Χριστούγεννα για το τέλος τους.

Που οι χειμώνες έχουν πέτρινα, χιονισμένα σπίτια.Που ξέρω ν` ανακαλύπτω τα κρυμμένα πετροράδικα στις κρυψώνες τους.Μου φτάνει που μ` αγαπάνε τέσσερις άνθρωποι.Πολύ…Μου φτάνει που αγαπάω τέσσερις ανθρώπους.Πολύ…Που ξοδεύω τις ανάσες μου μόνο γι` αυτούς.Που δεν φοβάμαι να θυμάμαι.Που δε με νοιάζει να με θυμούνται.Που μπορώ και κλαίω ακόμα.Και που τραγουδάω… μερικές φορές…Που υπάρχουν μουσικές που με συναρπάζουν. Και ευωδιές που με γοητεύουν…

Tί είναι η ευτυχία για εσένα;

Είναι ουτοπικό να ψάχνουμε την ολοκληρωτική ευτυχία όπως μας τη διάβαζαν οι γιαγιάδες μας στα παραμύθια. Η ευτυχία βρίσκεται σε μικρές στιγμές μέσα στη μέρα. Όσο περισσότερες είναι αυτές οι στιγμές, τόσο πιο κοντά ερχόμαστε στην ευτυχία.

Παρακολουθώ με ενδιαφέρον στα stories σου στα social media, για τις συναυλίες σου σε όλην την Ελλάδα και τη μεγάλη απήχηση που έχεις από τον κόσμο. Ποιά είναι τα επόμενα σχέδιά σου ;

Φέτος περιμένω πώς και πώς τις διακοπές για να περάσω πολύ χρόνο μαζί με την κόρη μου. Από τον Αύγουστο ξεκινάω τις συναυλίες. ‘Ηδη ετοιμάζω καινούργια τραγούδια που θα κυκλοφορήσουν σύντομα. Είμαι πάντα σε διαδικασία δημιουργίας. Αδύνατον να εφησυχάσω…