Λάμπρος Φισφής | Ο έρωτας για εμένα είναι ένα μωράκι με φτερά που πετάει βέλη

Από τότε που έγινα μαμά, αν κάτι με κάνει να έχω χαμόγελο μέχρι τ`αυτιά και να γελάω με την καρδιά μου, είναι τα διάφορα γλυκά κόλπα και αφοπλιστικά λόγια των παιδιών μου. Μαζί τους, γίνομαι και πάλι παιδί, ξεχνώ οτιδήποτε δυσάρεστο και “ταξιδεύω” στο δικό τους θαυμαστό κόσμο…

Αυτές τις μέρες, παρατήρησα ότι δύσκολα ένας ενήλικας θα με κάνει να γελάσω… Εκτός αν πρόκειται για τους θρυλικούς ηθοποιούς αγαπημένων ελληνικών ταινιών, οι οποίοι έγραψαν ιστορία με τις αυθόρμητες ατάκες τους… Πόσο δύσκολο και σπάνιο να γεννηθεί κάποιος με αυτό το χάρισμα; Αφορμή γι`αυτές τις σκέψεις μου είναι ένας Έλληνας κωμικός με “ειδικότητα” στο stand-up comedy, ο οποίος πετυχαίνει κάτι ξεχωριστό…To 2010 έκανε το ντεμπούτο του στην τηλεόραση, απ` όπου έγινε ευρύτερα δημοφιλής,  ως σεναριογράφος στο σίριαλ Γενιά των 592 Ευρώ, στο Mega, ενώ δύο σεζόν αργότερα, στο ίδιο κανάλι, έκανε κέρδισε τις εντυπώσεις με το Κάψε το Σενάριο. Στη συνέχεια, μεταξύ των θεατρικών του δουλειών και των guest star εμφανίσεων που έκανε σε κάποια σίριαλ, τον είδαμε στο Comedy Roοm και το Big Talk του Netwix. Τον αγαπήσαμε, λοιπόν,  μέσα από τις sold out stand up παραστάσεις του, από τα ευρηματικά κωμικά βίντεο που ανεβάζει τακτικά στο κανάλι του στο YouTube, ενώ σήμερα  γοητεύει με την πρώτη του επιθεώρηση  με τίτλο:”Τι ζουμε;”

Ο λόγος για τον εξαιρετικό Λάμπρο Φισφή, ο οποίος  καταφέρνει να δώσει πρωταγωνιστικό ρόλο σ’ εκείνες τις μικρές λεπτομέρειες της καθημερινής ζωής που όλοι αγαπάμε να μισούμε (ή και αντίστροφα).

Δεν είναι τυχαίο, λοιπόν, που και το “Τι Ζούμε;”η πρώτη επιθεώρηση που υπογράφει και συν-σκηνοθετεί με τον πολυτάλαντο Γιάννη Σαρακατσάνη αποτελεί μια ωδή στην καθημερινότητα, μέσα από ήρωες της διπλανής πόρτας… Αν τυχαίνει βέβαια να μένετε δίπλα σε τρελοκομείο! 

Από 31 Οκτωβρίου βρίσκεται στη σκηνή του ιστορικού θεάτρου Βέμπο ανεβαίνουν οι ίδιοι μαζί με μια εξαιρετική ομάδα κωμικών. 

Αξίζει να διαβάσετε την απολαυστική συνέντευξη που ακολουθεί… Νομίζω πως θα συμφωνήσετε μαζί μου ότι ο Λάμπρος Φισφής είναι γεννημένος κωμικός και το χάρισμα να χαρίζει γέλιο είναι πραγματικά σπάνιο…

1. Πως γεννήθηκε η ιδέα να γίνετε stand up comedian και πως ξεκινήσατε;

Μου άρεσε πολύ η κωμωδία. Τόσο το γράψιμο όσο και το να παίζω. Όταν είδα μια κασέτα του Eddie Merphy και είδα αυτό που έκανε απλά το ερωτεύτηκα σαν είδος. 

2. Πόσο εύκολο είναι να είσαι ένας stand up comedian, να ανέβεις πάνω σε  μια άδεια σκηνή, να τραβήξεις την προσοχή του κοινού και να το κάνεις να γελάσει;

Ο stand up comedian πρέπει να χρησιμοποιήσει ότι όπλα μπορεί για να μεταφέρει το κοινό στον κόσμο του. Δεν έχουμε σκηνικά, κουστούμια ή άλλους ανθρώπους μαζί μας οπότε αυτό είναι μια δυσκολία. Επίσης ο ρυθμός αστείων του στάντ απ πρέπει να είναι καταιγιστικός! Έξι με οκτώ γέλια το λεπτό. Δεν είναι εύκολη δουλειά αλλά σίγουρα δεν είναι και η πιο δύσκολη. Επίσης η ανταμοιβή της, δηλαδή να κάνεις τον κόσμο να γελάει, είναι μεγάλη.

3. Πως νιώσατε  την πρώτη φορά που ανέβηκες στη σκηνή; 

Ένιωσα πολύ ωραία! Δεν ανέβηκα στην σκηνή γιατί δεν υπήρχε σκηνή. Ήταν όλη η φάση στο ίδιο επίπεδο. Αλλά μου άρεσε πολύ. Ξέχασα τα λόγια μου, ο κόσμος γέλασε ελάχιστα αλλά εγώ πέρασα τέλεια.

4. Η εμπειρία μειώνει το άγχος ή υπάρχει κάθε φορά ;

Για εμένα το μειώνει. Δεν είναι τόσο η εμπειρία που το μειώνει όσο η πίστη ότι τα κείμενά σου δουλεύουν. Ότι τα έχεις δοκιμάσει σε πάρα πολύ κόσμο και έχουν πάει καλά. Όταν ξεκινάω καινούργιο κείμενο το άγχος επιστρέφει!

5. Υπάρχει όριο στο χιούμορ;

Αυτή η ερώτηση χρειάζεται ανάλυση έκθεσης. Είναι η φάση που θα γίνω σπασικλάκι και θα φωνάζω «Κυρία κυρία άλλη μια κόλα!». Η σύντομη απάντηση είναι ότι ο καθένας όπως και στη ζωή βάζει τα δικά του όρια. Δεν είναι η κωμωδία μια υπερδύναμη που σε αφήνει να λες ότι θες.

6. Αν μπορούσες να επιλέξεις δύο πολιτικούς και τους ζητούσες να παρακολουθήσουν παράστασή σου, θα ήθελα να μου πείτε δύο ατάκες που θα λέγατε για τον καθένα τους στη σκηνή.

Δεν ασχολούμαι με τα πολιτικά στα κείμενά μου. Η κωμωδία που μου αρέσει έχει να κάνει με τις απλές καθημερινές καταστάσεις και όχι με την επικαιρότητα. Επίσης δεν σατιρίζω συγκεκριμένα άτομα. Μια φορά έχει τύχει να υπάρξει μια πολιτικός σε παράστασή μου και δεν το ήξερα. Μπήκε καθυστερημένη και την έκραξα λίγο.

7. Έχετε “ζηλέψει” κείμενο κάποιου συναδέλφου σου; Αν ναι, ποιο ήταν και γιατί.

Έχω ζηλέψει πολλά κείμενα συναδέλφων τόσο Ελλήνων όσο και ξένων. Πολλές φορές όμως το κείμενο είναι καλό επειδή το λέει ο συγκεκριμένος κωμικός. Σίγουρα ένα που λατρεύω είναι το Michael Macintyre που λέγεται man drawer.  

8. “Τι Ζούμε;”H πρώτη επιθεώρησή σου. Θα ήθελα να μας πείτε γι αυτή τη νέα σας δουλειά.

Είναι μια κωμωδία που έχω γράψει και σαν είδος θα λέγαμε ότι είναι ένα fusion ανάμεσα σε comedy show και επιθεώρηση. Είμαστε μια ομάδα νέων κωμικών που δουλεύουμε πολλά χρόνια μαζί και προσπαθούμε να ξανά συστήσουμε αυτό το παρεξηγημένο είδος που λέγεται επιθεώρηση παρουσιάζοντας μια δική μας εκδοχή χωρίς πολιτική σάτιρα και μπαλέτα αλλά με γρήγορο ρυθμό, δια δραστικότητα και ένα χιούμορ έξω από τα κλισέ.

9. Ποια είναι η κινητήρια δύναμή σας και πηγή έμπνευσης σας 

Η καθημερινότητα. Μου αρέσει να παρατηρώ αυτά που κάνουμε και να βρίσκω την κωμωδία στις απλές καταστάσεις.

10.Έχετε δημιουργήσει μια όμορφη οικογένεια με τη σύζυγο και την κόρη σας. Ποιό είναι το μυστικό ενός επιτυχημένου γάμου για εσάς;

Δεν μπορώ να σου πω. Αν σου πω θα πρέπει να σε σκοτώσω μετά.    

11.Τί είναι ο έρωτας για εσάς;

Ένα μωράκι με φτερά που πετάει βέλη.

12.Ερωτευτήκατε με την πρώτη ματιά με τη σύζυγο σας; Θα ήθελα να μου πείτε λίγα λόγια για τη γνωριμία σας.

Είμασταν σε ένα σταθμό τραίνου. Άπειρος κόσμος. Τρέχαμε και οι δύο να προλάβουμε το τραίνο. Πέσαμε ο ένας πάνω στον άλλο. Εκείνης της έπεσαν κάτι βιβλία που κρατούσε. Την βοήθησα να τα μαζέψει. Κοιταχτήκαμε στα μάτια. Ο χρόνος σταμάτησε. Ξαφνικά όλοι στο σταθμό εξαφανίστηκαν και είμασταν μόνοι. Χορέψαμε πάνω στα σύννεφα ένα τσάμικο.  Νομίζω κάπως έτσι έγινε. Παίζει να το είδα και σε ταινία βέβαια δεν ξέρω.  

13.Aπό τις εμπειρίες που  είχατε έως σήμερα, υπάρχει κάτι για το οποίο έχετε μετανιώσει ;

Πολλά. Ένα από αυτά είναι ότι όταν ήμουν 8 αποφάσισα να ανέβω ένα βράχο φορώντας βρεγμένες σαγιονάρες. Το κατέβασμα ήταν σχετικά άμεσο και επίπονο. 

 15.Τί απεχθάνεστε περισσότερο από όλα στη ζωή σας;

«Κυρία κυρία φέρτε μου άλλη μια κόλα!». Για αυτή την ερώτηση μπορώ να γράψω βιβλίο. 

16.Ποιά είναι η μεγαλύτερή φοβία σας;

Να κλειδωθώ έξω από το σπίτι φορώντας μόνο μια πετσέτα. Το έχω πάθει 2 φορές. Κάτι δεν πάει καλά με εμένα. 

17.Αν θα μπορούσατε ν’ αλλάξετε κάτι περισσότερο στον εαυτό σας τι θα ήταν;

Δεν θα ήθελα να είμαι τόσο ψηλός και ξανθός. Επίσης δεν μου αρέσουν τα μπλε μάτια μου. 

18.Τί είναι ευτυχία για εσάς;

Το ψωμί. 

19.Αν είχατε μία μόνο ευχή, ποιά θα ήταν αυτή;

Να ήξερα τι να απαντήσω σε αυτή την ερώτηση. 

20.Πώς φαντάζεστε τον εαυτό σας μετά από δέκα χρόνια -στον προσωπικό κι επαγγελματικό τομέα;

Αυτή ήταν μια ερώτηση που μας κάνανε συνεχώς σε συνεντεύξεις για δουλειά. Εν μέρη ήταν και ο λόγος που αποφάσισα να ασχοληθώ με την κωμωδία. Δεν μπορούσα ποτέ να τις απαντήσω. Η άλλη νομίζω ήταν η ερώτηση «αν ήσασταν ζώο τι ζώο θα ήσασταν».

 21.Yπάρχει κάτι άλλο που θα θέλατε να προσθέσετε για τη δουλειά σας, τη ζωή σας ή οτιδήποτε άλλο;

Θα ήθελα να προσθέσω για την ζωή μου κάτι.  Διακοπές.

ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ Τι Ζούμε; Κείμενα: Λάμπρος Φισφής Σκηνοθεσία: Γιάννης Σαρακατσάνης, Λάμπρος Φισφής Ερμηνεύουν: Γιώργος Αγγελόπουλος, Μιχάλης Μαθιουδάκης, Δημήτρης Μακαλιάς, Αλεξάνδρας Ούστα, Ζήσης Ρούμπος, Γιάννης Σαρακατσάνης, Λάμπρος Φισφής, Ειρήνη Ψυχράμη. Σκηνικά: Μαίρη Τσαγκάρη Κουστούμια: Καραπούλιου Μαρία Συμβολή στα κείμενα: Μιχάλης Μαθιουδάκης, Γιάννης Σαρακατσάνης Παραγωγή: Θεατρικές Επιχειρήσεις Τάγαρη Θέατρο Βέμπο, Καρόλου 18 Αθήνα, μετρό Μεταξουργείο Κυριακή στις 21.30 Δευτέρα, Τρίτη στις 21.00 Έναρξη: Τρίτη 31 Οκτώβρη Τηλ. Επικοινωνίας: www.viva.gr Τιμές εισιτηρίων: Από 13 ευρώ