Love Letters: . Η ζωή που αντί να μας ενώνει, μας χωρίζει. Και η αγάπη. Αγάπη τέτοια που ακόμα αντέχει. Όπως και τα φιλιά.
...`Ανάμεσα σε σένα που ξέρεις καλά ότι με έχεις και σε μένα που ξέρω καλά ότι δεν θα σε αποκτήσω ποτέ, άνθρωποι, πράγματα, μυστικά, αλήθειες, ψέματα, καπνοί και καθρέφτες... `
Painting by Roberto Ferri: “Song of Souls”
“… Άλλο ένα ταξίδι, άλλο ένα καφέ αεροδρομίου. Άλλες τέσσερις ώρες που θα ονειρεύομαι ξύπνια, με τα ακουστικά στ´ αυτιά, ακούγοντας τα τραγούδια “μας” . Το soundtrack τόσων χρόνων φτιαγμένο από τις μουσικές που συνηθίζεις να μου στέλνεις κάθε τόσο αντί άλλης απάντησης στα δικά μου “σεντόνια”, αφήνοντάς με να προσπαθώ να διαβάσω πίσω από τις λέξεις, και να αποκρυπτογραφήσω μέσα από τους στίχους την απάντηση που άμεσα, δεν μου δίνεις ποτέ.
Κοιτάζοντας πίσω, το χρόνο που πέρασε, βλέπω κομμάτια σκόρπια που δεν κατάφεραν ποτέ να δέσουν σε κάτι ολόκληρο. Κάτι ολοκληρωμένο. Βλέπω έναν έρωτα μεσα μου γυαλί -όπως λέει και η Μελίνα- γυαλί που κόβει και με πονάει. Έξω η ζωή μου συνεχίζεται. Μετά τις πρώτες εκρήξεις θυμού, φόβου και απογοήτευσης έμαθα να ζω με την απόσταση. Με το ανεκπλήρωτο. Με την απώλεια. Μπήκα στο κουτάκι που μου έδειξες και βρέθηκα για πρώτη φορά στις παρυφές της ζωής κάποιου άλλου.
Δεν έχει απίστευτο χιούμορ το σύμπαν; Και κάπου ανάμεσα στα δίχως τέλος πήγαινε έλα μου, στις δεκάδες αφορμές που εξακολουθώ να δημιουργώ για να έρχομαι να σε βρίσκω, στα χιλιάδες μίλια που περνάνε στην κάρτα μου και στις ατελείωτες στιγμές μοναξιάς ανάμεσα στα στριμωγμένα, βιαστικά ραντεβού μας, παρατηρώ την απόσταση μεταξύ μας να μεγαλώνει και δεν ξέρω τι με πονάει πιο πολύ. Η αδυναμία μου να κάνω κάτι για να σώσω ότι ακόμα μπορεί να σωθεί, ή η συνειδητοποίηση ότι ακόμα και αυτός ο έρωτας, ο τόσο ονειρεμένα απόλυτος, θα συναντήσει τη στιγμή που θα τον θαμπώσει και θα τον σβήσει…
Για τον δικό μου έρωτα μιλάω φυσικά. Ο δικός σου έρωτας έχει μεταλλαχτεί σε κάτι άλλο εδώ και καιρό. Αγάπη ανάμικτη με συγκαταβατικότητα και με αυτή τη σιγουριά του ανθρώπου που ξέρει ότι κάποιος παλεύει για το -έστω-ελάχιστο του.
Ανάμεσα σε σένα που ξέρεις καλά ότι με έχεις και σε μένα που ξέρω καλά ότι δεν θα σε αποκτήσω ποτέ, άνθρωποι, πράγματα, μυστικά, αλήθειες, ψέματα, καπνοί και καθρέφτες. Η ζωή που αντί να μας ενώνει, μας χωρίζει. Και η αγάπη. Αγάπη τέτοια που ακόμα αντέχει. Όπως και τα φιλιά…”`
Eύη Φέτση
Η Eύη Φέτση γεννήθηκε στην Αθήνα , σπούδασε Marketing και δημόσιες σχέσεις στο Deree College της Αγίας Παρασκευής, πήρε το MA της ( Public Relations and Media ) από το Middlesex University, Όταν επέστρεψε στην Ελλάδα εργάστηκε στο Marketing και τη διαφήμιση, στο χώρο των εκδόσεων ως μεταφράστρια λογοτεχνίας για μεγάλους εκδοτικούς οίκους και τέλος ως δημοσιογράφος. Έχει συνεργαστεί με το Αθηνόραμα, τις εκδόσεις Λυμπέρη και την ΙΜΑΚΟ. Άρθρα της έχουν δημοσιευτεί στη Lifo και στο Elle. Ήταν αρχισυντάκτρια του Mykonos Confidential από το 2005 μέχρι το 2009 και του Mykonos Magazine από το 2011 μέχρι το 2013 και συνεργάζεται ακόμα με τα Βρετανικά Tatler και Traveller ως guest writer. Απότο 2011 είναι associate editor και columnist στα The Food and Leisure Guide και The Food and Leisure Guide International. Ζει μεταξύ Αθήνας και Λονδίνου. http://www.fnl-guide.com/ http://international.fnl-guide.com/
Το FnL Guide οργανώνει εδώ και ένα χρόνο μια σειρά από events αποκλειστικά για τους αναγνώστες του, με στόχο να μοιράζεται μαζί τους μοναδικές εμπειρίες τις οποίες δεν θα μπορούσαν να ζήσουν από μόνοι τους. Διοργανώνει επίσης από πέρσι την έκθεση Μεγάλα Κόκκινα Κρασιά στην οποία φέτος θα είναι guest of honor η Jancis Robinson – η διασημότερη δημοσιογράφος οίνου στον κόσμο- και ο κριτικός εστιατορίων της εφημερίδας Financial Times Nicholas Lander. Τέλος, από φέτος διοργανώνει και τα Best Bar Awards τα οποία θα δίνονται από μια επιτροπή στην οποία συμμετέχουν δημοσιογράφοι και γευσιγνώστες από διάφορους χώρους.
