Atmosphere: «Η Μινεάπολη μάς έδωσε μια νοοτροπία αουτσάιντερ»
To hip-hop ντουέτο από τη Μινεσσότα εξακολουθεί να αναρωτιέται «τι κάνει στη ζωή του», λίγο πριν βρεθεί στο «Floyd».
Σχεδόν τρεις δεκαετίες μετά το ξεκίνημά τους στη Μινεάπολη, οι Atmosphere δεν έχουν σταματήσει ούτε στιγμή να κινούνται ούτε δημιουργικά, ούτε υπαρξιακά. Ο Slug (Sean Daley) και ο Ant (Anthony Davis) συνεχίζουν να φτιάχνουν μουσική με την ίδια ειλικρίνεια που τους καθιέρωσε, ισορροπώντας ανάμεσα στο χιούμορ, την αυτοπαρατήρηση και μια διαρκή ανάγκη να καταλάβουν τι ακριβώς κάνουν. Αυτή η απορία «τι κάνω με τη ζωή μου» που έβαλαν σε στίχους δεν εξαφανίζεται ποτέ, όπως παραδέχεται ο Slug στην συνέντευξη που παραχώρησαν στο ΚΛΙΚ· απλώς αλλάζει μορφή και, τελικά, γίνεται καύσιμο για την τέχνη τους.
Η ίδια εσωτερική διεργασία διατρέχει και το πρόσφατο «Jestures», ένα άλμπουμ που αγκαλιάζει το πέρασμα του χρόνου χωρίς να το ωραιοποιεί, ενώ ταυτόχρονα αφήνει χώρο για inside jokes, αυθορμητισμό και μια παιχνιδιάρικη A–to–Z σύλληψη (26 κομμάτια δηλαδή που το ααρχικό του ονόματός τους αντιστοιχεί σε ένα γράμμα του αλφαβήτου) που γράφτηκε κυριολεκτικά με τη σειρά, κομμάτι-κομμάτι. Είναι η αποτύπωση μιας δημιουργικής σχέσης που παραμένει αναλλοίωτη, όπου η οικειότητα, η εμπιστοσύνη και η αποδοχή των διαφορών κρατούν το project ζωντανό εδώ και 30 χρόνια.
Από τις DIY απαρχές τους και την ίδρυση της Rhymesayers Entertainment μέχρι τη σημερινή εποχή του streaming, οι Atmosphere κουβαλούν ακόμη τη νοοτροπία του outsider που διαμορφώθηκε μακριά από τα παραδοσιακά κέντρα της αμερικανικής ραπ σκηνής. Και ίσως αυτό να είναι που κάνει την πρώτη τους εμφάνιση στην Αθήνα, το Σάββατο 9 Μαΐου στο «Floyd Live Music Venue», να μοιάζει με μια συνάντηση που καθυστέρησε αρκετά χρόνια. Μαζί με τον Sage Francis και τον ZooDeVille, φέρνουν επί σκηνής όχι μόνο ένα πλούσιο κατάλογο τραγουδιών, αλλά και μια ολόκληρη φιλοσοφία για το τι σημαίνει να μην χάνεις ποτέ όσα συνθέτουν την ταυτότητά σου.
Μετά από σχεδόν 30 χρόνια στη μουσική, πόσο σε ακολουθεί ακόμα αυτό το «τι κάνω με τη ζωή μου»; Φεύγει ποτέ;
Δεν ξέρω αν φεύγει ποτέ ή αν απλώς μαθαίνεις να το φιλτράρεις καλύτερα. Οι περισσότερες υπαρξιακές μου σκέψεις δεν έχουν να κάνουν με τη μουσική, αλλά με την προσωπική μου ζωή κι αυτό, τελικά, είναι που τροφοδοτεί και τη μουσική μου.
Το «Jestures» μοιάζει να αποδέχεται το πέρασμα του χρόνου χωρίς να το ωραιοποιεί. Είναι κάτι που βγήκε φυσικά ή χρειάστηκε να πάτε κόντρα στη νοσταλγία;
Δεν είχα καν καταλάβει ότι το κάνω αυτό μέχρι που διάβασα την ερώτηση, οπότε ευχαριστώ! Και τώρα μου έβαλες ιδέες να κάνω και λίγο πιο νοσταλγική μουσική, οπότε διπλό ευχαριστώ. Νομίζω ότι ο δίσκος βγήκε αρκετά αυθόρμητα. Το μόνο που με απασχολούσε ήταν να κάνω τον Ant να γελάσει με κάποια από τα inside jokes μας.
Το concept A-to-Z είναι και παιχνιδιάρικο και φιλόδοξο. Ήταν εξαρχής τόσο δομημένο ή προέκυψε στην πορεία;
Καλή ερώτηση. Το είχα σαν ιδέα στο πίσω μέρος του μυαλού μου για χρόνια και κάποια στιγμή ένιωσα ότι ήρθε η ώρα να το δοκιμάσουμε. Το «κρυφό» concept είναι ότι το κάναμε και με τη σειρά: γράφαμε και ηχογραφούσαμε τα κομμάτια ακριβώς με τη σειρά που ακούγονται στον δίσκο δηλαδή.
Πώς έχει αλλάξει η μεταξύ σας χημεία όλα αυτά τα χρόνια; Είναι ακόμα το ίδιο εκρηκτική;
Ναι, σίγουρα. Έχουμε μεγαλώσει μαζί μέσα σε 30 χρόνια ζωής, αλλά παρ’ όλες τις αλλαγές γύρω μας, η σχέση μας παραμένει πολύ κοντά σε αυτό που ήταν στην αρχή. Και το εκτιμώ πολύ αυτό.
Μείνατε ανεξάρτητοι μέσω του δικού σας label Rhymesayers. Πόσο σημαντικό ήταν αυτό τότε για ένα γκρουπ από τη Μινεάπολη;
Τότε ήταν μονόδρομος, δεν είχαμε άλλες επιλογές. Σήμερα δεν ξέρω αν ισχύει το ίδιο. Όλο το τοπίο, και δημιουργικά και στη βιομηχανία, έχει αλλάξει τόσο πολύ που δύσκολα συγκρίνεται.
Σήμερα, στην εποχή του streaming, τι σημαίνει για σένα να δημιουργείς «ανεξάρτητα»;
Το ότι το χτίσαμε όλο μόνοι μας, βήμα-βήμα, είναι κάτι που δεν μπορείς να το προσποιηθείς, να το αγοράσεις ή να στο πάρουν πίσω. Είναι ένα συναίσθημα που θα κουβαλάω πάντα. Νιώθω ευγνώμων για την πορεία μου.
Πόσο σας έχει διαμορφώσει η Μινεάπολη; Κρατάτε ακόμα αυτή τη midwest οπτική;
Πολύ καλή ερώτηση! Το ότι ήμασταν «εκτός κέντρου» μας έδωσε μια νοοτροπία αουτσάιντερ. Δεν υπήρχε κανείς να μας καθοδηγήσει, οπότε μάθαμε να τα κάνουμε όλα μόνοι μας. Αυτό μας δυνάμωσε και είναι κάτι που κουβαλάω ακόμα.
Σε λίγες μέρες έρχεστε για πρώτη φορά στην Αθήνα. Τι σημαίνει αυτό για σένα;
Ανυπομονώ πάρα πολύ. Ήθελα να έρθω στην Αθήνα από τότε που ξεκίνησα να ταξιδεύω. Το περιμένω καιρό.
Με καλλιτέχνες όπως ο Sage Francis στο ίδιο line-up, πόσο σημαντική είναι για σένα η hip-hop κοινότητα σήμερα;
Είναι πολύ σημαντική. Παρ’ όλα αυτά, είμαι και λίγο ερημίτης, οπότε ο κύκλος μου είναι μικρός. Ευτυχώς, ο Sage και οι ZooDeville ανήκουν σε αυτόν.
Αν γύριζες πίσω στην εποχή του «Overcast!», τι θα έλεγες στον νεότερο εαυτό σου;
Να γυμνάζεται και να τρώει καλύτερα. Και να κοιμάται σωστά. Θα έδινα κυρίως συμβουλές υγείας, γιατί τα υπόλοιπα τα μαθαίνεις μόνο μέσα από δοκιμή και λάθος. Η υγεία όμως είναι δεδομένη, σαν τα μαθηματικά.
Έχεις πει ότι «η τέχνη είναι μια συνεχής άσκηση». Τι σε κρατάει δημιουργικό χωρίς να καίγεσαι;
Τα 2 C: «Commitment» και «Coffee».
