FACE2FACE

“…πήγα με τους πειρατές στο Αιγαίο Πέλαγος και ξενύχτησα στους χάρτες τους.
Και τέλος στην Αίγυπτο κατέληξα…”

…`Ανάμεσα σε σένα που ξέρεις καλά ότι με έχεις και σε μένα που ξέρω καλά ότι δεν θα σε αποκτήσω ποτέ, άνθρωποι, πράγματα, μυστικά, αλήθειες, ψέματα, καπνοί και καθρέφτες… `

` ` Για το μόνο που ζω είναι αυτές οι μικρές εκδικήσεις που παίρνω από σένα και ξέρω πως το ξέρεις και δεν σε νοιάζει και έτσι εκδικείσαι εσύ εμένα και πάλι από την αρχή, σπαράζουμε στον ίδιο κύκλο… ` Έλα απόψε για λίγο έστω`…

That’s the way we

wake up and free some glorious daughters, suns and chosen loners

” Μην με αποπαίρνεις για τα γράμματα, δεν αγαπώ τα κόκκινα στυλό Δεν ξέρω τίποτα. Μα- Σε αγαπώ. –
Τα βράδια που ζέσταναν, μεγάλωσαν για εσένα”.

Τρόμαξα προηγουμένως με δυο ήσυχα τηλέφωνα που μιλούσαν το ένα στο άλλο, καθώς η ψυχή μου ανάμεσα, κουδούνιζε ασταμάτητα

A one way Woman’s gift. Από την Eliza Stefanidi

“Το ότι είχα πάει μαζί σου σε όλα τα μέρη του μυαλού σου και το ότι ήξερα απ` έξω κάθε γράμμα του σώματος σου το οποίο μου άνοιξες να διαβάσω, δεν είχε καμία σημασία. `

Πέρασαν και οι γριές, μικρές άλλοτε σοφές άλλοτε μαυροφορεμένες. Στολισμένες και φρεσκοβαμμένες και λουλουδάτες. E πέρασαν και τα γερόντια, μασέλες μισομασιούντε τώρα σε μερικά σπίτια και σπιτάκια.

Στη γραφή της κατοικεί μια παλιά γλυκιά Ελλάδα με γεύση κεράσι και μυρωδιά από γιασεμί. Τα κείμενά της ξεσηκώνουν αναστεναγμούς, μ’ ένα ‘Αχ΄ ταξιδεύεις πίσω στο χρόνο σ’ ένα παρελθόν που δεν υπάρχει πια, αλλά δεν θέλεις να χάσεις.