Lemmy Kilmister: Τρία χρόνια μετά ο θρύλος παραμένει ζωντανός

Σαν σήμερα, πριν τρία χρόνια, ο ηγέτης των Motorhead και θρύλος της Ροκ πέθανε. Στις 26 Δεκεμβρίου έμαθε ότι πάσχει από μια πολύ επιθετική μορφή καρκίνου, και στις 29 πέθανε, σε ηλικία 70 ετών. Εμείς πίνουμε κάτι στη μνήμη του και του αφιερώνουμε αυτές τις λίγες λέξεις γιατί δεν θα τον ξεχάσουμε ποτέ.

-Ο Lemmy γεννήθηκε στο Μπάρσλεμ του Στάφορντσαϊρ της Αγγλίας, την παραμονή Χριστουγέννων του 1945.

-Το 1967, μετακόμισε στο Λονδίνο και συγκατοίκησε με τον Νόελ Ρέντινγκ, μπασίστα του σχήματος του Τζίμι Χέντριξ. Ο Lemmy ξεκίνησε να δουλεύει σαν μεταφορέας του προαναφερθέντος συγκροτήματος, ενώ το 1969 κυκλοφόρησε το δίσκο “Escalator” με τους Sam Gopal. Στη συνέχεια, έγινε μέλος των Opal Butterfly οι οποίοι διαλύθηκαν ένα χρόνο αργότερα. Το 1972, έγινε μέλος του space rock συγκροτήματος Hawkwind.

-To 1974 o Lemmy συνελήφθη για κατοχή αμφεταμίνης όταν περνούσαν από τις Ηνωμένες Πολιτείες στον Καναδά και οι Hawkwind τον απέλυσαν, αντικαθιστώντας τον με τον μπασίστα των Pink Fairies, Πολ Ράντολφ.

-Ο Lemmy παρέα με τον κιθαρίστα Λάρι Γουόλις των Pink Fairies, σχημάτισε τους Motörhead, με την ονομασία του συγκροτήματος να προέρχεται από το τελευταίο κομμάτι που έγραψε όταν ήταν μέλος των Hawkwind. Αρχικός σκοπός του ήταν να ονομάσει το συγκρότημα Bastards, αλλά άλλαξε γνώμη μετά από προτροπή του μάνατζερ του.

-Καθιερώθηκαν ως ένα από τα μεγαλύτερα ονόματα του Heavy Metal και το 1981, ανέβηκαν στην κορυφή των τσαρτ της Βρετανίας με το ζωντανά ηχογραφημένο άλμπουμ «No Sleep `til Hammersmith».

-«Δεν υπάρχουν λόγια για να εκφράσουμε τον συγκλονισμό και τη λύπη μας», ανέφεραν οι Motorhead σε ανάρτηση τους στο Fabebook για τον θάνατό του. «Θα πούμε περισσότερα τις επόμενες ημέρες, αλλά για τώρα, παρακαλούμε, παίξτε Motorhead δυνατά, παίξτε Hawkind δυνατά, παίξτε τη μουσική του Lemmy ΔΥΝΑΤΑ. Πιείτε ένα ή δύο ποτά».

-Ένα μήνα πριν μας αφήσει ο Lemmy πέθανε και ο Φιλ «Φίλθι Άνιμαλ» Τέιλορ, πρώην ντράμερ του συγκροτήματος, σε ηλικία 61 ετών. Ήταν ο μπασίστας των Motorhead από το 1975 έως το 1984 και από το 1987 έως το 1992 στο πλάι του Λέμι Κίλμιστερ.

-«Δεν μετανιώνω για τίποτα στην καριέρα μου, ούτε και στον τρόπο που έζησα. Όλα τα όνειρά μου έγιναν πραγματικότητα. Δεν υπάρχουν πολλοί που να μπορούν να το πουν αυτό. Οι περισσότεροι άνθρωποι πάνε σε μια δουλειά που μισούν όλη τη ζωή τους. Δεν μπορώ να το φανταστώ, είναι απαίσιο. Είμαι γεμάτος ευγνωμοσύνη για τις ευκαιρίες που είχαμε αλλά και τα ρίσκα που πήραμε». Ήταν ο «baddest motherfucker της ροκ » όπως τον έλεγε ο Dave Grohl, και έφυγε ζώντας μια ζωή όπως την ήθελε.

-«Ήταν τη δεκαετία του 70 και αυτή η κοπέλα ανέβηκε στη σκηνή μου κατέβασε το παντελόνι και έκανε τη δουλειά της. Αλλά εγώ συνέχιζα να παίζω. Δεν μπορούσα να σταματήσω τη συναυλία, θα ήταν αντί-επαγγελματικό». 

-«Ο Lennon ήταν το μεγαλύτερο κωλόπαιδο στους Beatles. Γι` αυτό πάντα μου άρεσε, αυτόν προτιμούσα, πιστεύω πως με ενέπνευσε. Οι Beatles άλλαξαν τη μουσική και με έκαναν να νιώθω πως μπορώ να αλλάξω τον κόσμο. Έτσι κι εγώ και η γενιά μου προσπαθήσαμε να τον αλλάξουμε, καθώς οι Beatles έτσι μας έκαναν να νιώθουμε. Δεν τα καταφέραμε, όμως, γιατί ο κόσμος είναι γεμάτος σκατά».

-Στις 24 Δεκεμβρίου που ήταν τα 70α του γενέθλια, ωστόσο είχε επιλέξει να τα γιορτάσει λίγες μέρες πριν μαζί με τους φίλους που επέλεξαν να είναι μαζί του. Η «πριβέ» εκείνη γιορτή μετατράπηκε σε συναυλία καθώς το παρών έδωσαν, μεταξύ άλλων, εκλεκτά μέλη της ροκ σκηνής όπως οι Slash, Duff McKagan, Matt Sorum, Gilby Clarke (Guns N` Roses), Robert Trujillo (Metallica), Charlie Benante, Scott Ian (Anthrax), Zakk Wylde (Black Label Society), Steve Jones (Sex Pistols), Steve Vai, Billy Duffy (The Cult), Chris Jericho (Fozzy), Doug Pinnick (King`s X), Franky Perez (Apocalyptica), Sebastian Bach (Skid Row), Whitfield Crane (Ugly Kid Joe), Bob Kulick (Meat Loaf, Alice Cooper), Glenn Danzig και ο Billy Idol.