ΡΑΠ WARS

Οι κόντρες στη «μαύρη» μουσική, το ραπ και το hip-hop δεν είναι κάτι που προέκυψε στα ’90s, με τη λεγόμενη «κόντρα» Ανατολικής και Δυτικής Ακτής. Η αρχή αυτής της ιστορίας πρέπει να αναζητηθεί στη Νέα Υόρκη της δεκαετίας του ’70, όταν εμφανίστηκαν οι πρώτοι MCs, δηλαδή οι d.j. που είχαν μικρόφωνο και μιλούσαν πάνω από τη μουσική που έπαιζαν. Αγαπημένη τους συνήθεια το να κάνουν αφιερώσεις στα κολλητάρια τους και ταυτόχρονα να ξεφτιλίζουν εχθρούς και αντιπάλους με τις ρίμες τους. H ιστορία αυτή μπορεί να ξεκίνησε ως πλάκα –και, για να λέμε του στραβού το δίκιο, είχε μεγάλη δόση χιούμορ–, αλλά οδήγησε σε «στιχουργικούς πολέμους» οι οποίοι εξελίχτηκαν σε χοντρές παρεξηγήσεις και τελικά προκάλεσαν μια έκρηξη βίας, με αποκορύφωμα τις δολοφονίες του Notorious B.I.G. και του Tupac Shakur. 

 Από τον Κώστα Μορφίρη

 N.W.A. vs ICE CUBE

Ο Ice Cube αρχικά ήταν μέλος των N.W.A., αλλά παράτησε το συγκρότημα στα τέλη του 1989, ισχυριζόμενος ότι ο μάνατζερ της μπάντας Jerry Heller παρέα με το μέλος της Eazy-E τον έκλεβαν. Τα υπόλοιπα μέλη του συγκροτήματος συνέχισαν κανονικά να βγάζουν δίσκους, και μάλιστα «αφιέρωναν» το ένα τραγούδι μετά το άλλο στον Ice Cube, αποκαλώντας τον, κατά περίσταση, «προδότη», «σκύλα», «αδερφή» και άλλα ωραία. Μάλιστα, όταν έγινε γνωστό ότι ο Ice Cube θα συνεργαζόταν με μια ομάδα παραγωγών από τη Νέα Υόρκη, τον χαρακτήρισαν «Νεοϋορκέζα πουτάνα». Ο Ice Cube τους αγνόησε επιδεικτικά στον πρώτο σόλο δίσκο του, αλλά το 1991, όντας πρωταγωνιστής της ταινίας Boyz N the Hood, πρότεινε στη σκηνή όπου μια παρέα δέρνει ένα κλεφτρόνι αυτό να μοιάζει όσο το δυνατόν περισσότερο με τον Eazy-E και να φοράει μπλουζάκι που να λέει «WeWant Eazy». Στο δεύτερο σόλο δίσκο του, πιο ξεψαρωμένος πλέον, απευθύνεται στεγνά στους N.W.A. με το τραγούδι «No Vaseline», αποκαλώντας τους «μούφες» και τον Easy-E «καρφί της αστυνομίας», καθώς εκείνος είχε παρευρεθεί σε ένα φιλανθρωπικό γεύμα με τον Πρόεδρο Μπους. 

RUTHLESS vs DEATH ROW

Λίγο μετά την κυκλοφορία τού «No Vaseline» οι κατηγορίες του Ice Cube ότι ο Jerry Heller και ο Easy-E τον έκλεβαν αποδείχθηκαν αληθινές, κι έτσι εγκατέλειψε τους N.W.A. και ο Dre. Αποφάσισε να ιδρύσει τη δισκογραφική Death Row μαζί με τον μπράβο Suge Knight, θέτοντας ουσιαστικά τις βάσεις για τη γενικευμένη «σύρραξη» που θα ακολουθούσε τα επόμενα χρόνια. Στον πρώτο δίσκο που κυκλοφόρησε ο Dre, το θρυλικό TheChronic, τα έβαλε κι εκείνος με τον Eazy-E, αποκαλώντας τον «Sleazy-E», ενώ στο βιντεοκλίπ του τραγουδιού «Dre Day» τον παρουσίασε ως έναν τύπο τρελαμένο με το χρήμα, που καταντάει όμως στο τέλος ζητιάνος. Ο Eazy-E απάντησε με το δίσκο It’s On (Dr, Dre) και με ένα βιντεοκλίπ όπου εμφανίζει τον Dre βαμμένο σαν τραβέλι. Λίγο πριν πεθάνει ο Eazy-E από AIDS τα βρήκε με τον Ice Cube, αλλά όχι και με τον Dre.

ΑΝΑΤΟΛΙΚΗ ΑΚΤΗ vs ΔΥΤΙΚΗ ΑΚΤΗ

Η μητέρα όλων των hip-hop μαχών ήταν, κατά βάση, μια μάχη μετά δύο δισκογραφικών εταιρειών, της DeathRow με την Bad Boy. Αυτή είναι η πραγματικότητα, παρά την εμμονή των ΜΜΕ να την παρουσιάζουν ως κόντρα Ανατολικής και Δυτικής Ακτής. Μέχρι την εμφάνιση των N.W.A. και του Dre το hip-hop ήταν υπόθεση της Νέας Υόρκης. Οι N.W.A και στη συνέχεια ο Dre με το The Chronic έβαλαν τη Δυτική Ακτή στο χάρτη του hip-hop. Στη συνέχεια η Death Row πήρε τα ηνία, με ονόματα όπως Tupac, Snoop Doggy Dog και Tha Dog Pound, με αποτέλεσμα το Λος Άντζελες να θέσει υπό αμφισβήτηση την κυριαρχία της Νέας Υόρκης, που είχε ως μεγάλα της όπλα τους Puff Daddy, Mase και Notorious B.I.G. H ουσιαστική αντιπαράθεση της Death Row με την Bad Boyξεκίνησε στις 30 Νοεμβρίου του 1994, όταν κάποιος πυροβόλησε τον Tupac πέντε φορές έξω από ένα στούντιο στη Νέα Υόρκη όπου ηχογραφούσε. Τα ΜΜΕ κατηγόρησαν ένα φίλο του Notorious B.I.G., και από εκεί και πέρα η κατάσταση ξέφυγε από τον έλεγχο. Μερικούς μήνες αργότερα, στα βραβεία Source, o Suge Knight ειρωνεύτηκε τους ανθρώπους της Bad Boy και τον Puff Daddy, ενώ λίγο αργότερα η κοινή εμφάνιση των Dre και Snoop DoggyDog γιουχαΐστηκε από το «ανατολικό» κοινό. Τα περιστατικά που ακολούθησαν είχαν μορφή χιονοστιβάδας. Ένας φίλος του Suge Knight δολοφονήθηκε, το τρέιλερ στο οποίο έμενε ο Snoop Dog κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων ενός βιντεοκλίπ έγινε σουρωτήρι από τις σφαίρες και γενικά ο χαβαλές του τύπου «Κάνουμε πλάκα στους άλλους με τους στίχους μας» πήρε τέλος και το λόγο πήραν τα κουμπούρια. Το 1995 ο Notorious B.I.G. κυκλοφόρησε το «Who Shot Ya», το οποίο ερμηνεύτηκε ως παραδοχή της απόπειρας κατά της ζωής του Tupac. Αυτός κυκλοφόρησε, με τη σειρά του, το «Hit ’Em Up», όπου ισχυρίζεται ότι πήδηξε τη Faith Evans, γυναίκα του B.I.G., για να καταλήξουμε στα βραβεία Soul Train στο Μαϊάμι, κατά τη διάρκεια της απονομής των οποίων μέλη των δύο αντίπαλων δισκογραφικών τράβηξαν πιστόλια στο πάρκινγκ και το αιματοκύλισμα αποφεύχθηκε στο παραπέντε. Λίγους μήνες αργότερα όμως είχαμε τον πρώτο νεκρό αυτής της κόντρας, τον Tupac, ενώ έξι μήνες μετά ήρθε η ανταπόδοση με τη δολοφονία του Notorious B.I.G. Οι δύο δολοφονίες παραμένουν ανεξιχνίαστες μέχρι σήμερα, ενώ πολλοί ισχυρίζονται ότι ήταν σκηνοθετημένες και ότι στην πραγματικότητα και οι δύο ζουν και βασιλεύουν, διάγοντας το βίο τους χλιδάτα σε κάποιο τροπικό νησί. Το 1997 ο Louis Farrakhan, ηγέτης της οργάνωσης Έθνος του Ισλάμ, έκανε μια έκκληση στον κόσμο του hip-hop να κηρύξει ανακωχή και πολλοί ράπερ ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα του. Λίγο καιρό μετά το θάνατο του Tupac η μητέρα του έκανε μήνυση στην DeathRow για απάτη, ενώ ο Suge Knight πήγε φυλακή για παραβίαση της αναστολής του, με αποτέλεσμα η εταιρεία να βαρέσει διάλυση. Από την άλλη πλευρά, και ο Puff Daddy της Bad Boy είχε προβλήματα, με πιο γνωστό και χαρακτηριστικό επεισόδιο αυτό της ανταλλαγής πυροβολισμών έξω από ένα κλαμπ, υπόθεση που τον ταλαιπώρησε νομικά για αρκετό καιρό. Τα τελευταία χρόνια η Bad Boy παραπαίει, κυρίως λόγω έλλειψης ταλέντου αλλά και λόγω της ενασχόλησης του Puff Daddy με παράπλευρες δραστηριότητες. 

NAS vs JAY–Z

Μακράν, η πιο δυνατή κόντρα της σύγχρονης εποχής του hip-hop. Φήμες λένε ότι η αντιπαράθεση αυτή ξεκίνησε πριν από χρόνια, το 1996, όταν ο Nas αρνήθηκε να τραγουδήσει σε ένα δίσκο του Jay-Z. Μέχρι το θάνατο του Notorious B.I.G. τα πράγματα ήταν ήσυχα, καθώς ο βασιλιάς ήταν ακλόνητος στο θρόνο του. Όταν όμως η θέση χήρεψε, εμφανίστηκαν αυτοί που ήθελαν να γίνουν βασιλιάδες στη θέση του βασιλιά, κι έτσι άρχισαν τα όργανα και η ανοιχτή αντιπαράθεση μεταξύ Nas και Jay-Z. Ευτυχώς, στην περίπτωση αυτή δεν φτάσαμε στα άκρα και μείναμε μόνο στα λόγια, με αρκετά τραγούδια εκατέρωθεν να «αδειάζουν» αλλήλους. Η κόντρα αυτή δεν ανέδειξε ποτέ κάποιο νικητή, αλλά απλώς ξεθύμανε το 2003, όταν ξαφνικά άρχισαν οι δύο hip-hoppers να λένε καλά λόγια ο ένας για τον άλλο σε συνεντεύξεις τους. Η ιστορία αυτή τελικά ωφέλησε και τους δύο ράπερ, αφού η καριέρα τους απογειώθηκε, ενώ παράλληλα η «κόντρα» καθιερώθηκε ξανά ως ένας τρόπος προώθησης των hip-hop καλλιτεχνών, τακτική που είχε εγκαταλειφθεί μετά το θάνατο των Tupac και Notorious B.I.G. Τώρα πια οι αντιπαλότητες αυτές είναι από τα αγαπημένα θέματα των περιοδικών και των εφημερίδων. Για να επιστρέψουμε όμως στους Nas και Jay-Z, τα τελευταία δύο χρόνια έχουν εμφανιστεί παρέα επί σκηνής τρεις φορές, ενώ το 2006 ο Nas υπέγραψε συμβόλαιο στην Deaf Jam, εταιρεία του Jay-Z. Για την ιστορία, θα προσθέσουμε ότι ο Jay-Z είναι ο καλλιτέχνης με τις περισσότερες «μανούρες», καθώς είχε κόντρα και με τους Terror Squad, Prodigy, Cam’ron και R. Kelly. Ειδικά με τον R. Kelly η ιστορία είχε και αρκετή πλάκα, καθώς, ενώ είχαν ξεκινήσει μαζί τουρνέ σαράντα εμφανίσεων, στη συναυλία του Madison Square Garden ο Kelly έφυγε τρέχοντας από τη σκηνή επειδή του δόθηκε η εντύπωση ότι κάποιοι από το κοινό τον σημάδευαν με πιστόλια. Στον τσαμπουκά που ακολούθησε backstage ο Kelly και οι δύο μπράβοι του «ψεκάστηκαν» με σπρέι από πιπέρι και διακομίστηκαν στο νοσοκομείο με προσωρινή τύφλωση. 

50CENT vs JA RULE

Κάποιοι λένε ότι όλα ξεκίνησαν με την κλοπή μερικών κοσμημάτων του Ja Rule από έναν κολλητό του 50Cent, ενώ άλλοι ότι ο Ja Rule πρόσβαλε τον 50Cent στα γυρίσματα ενός βιντεοκλίπ. Όπως και να ’χει, η κόντρα αυτή μας έχει χαρίσει δύο πραγματικά μεγάλες στιγμές. Η πρώτη ήταν σε ένα event όπου ο 50Cent έριξε «μπουκέτο» στον Ja Rule και μετά του βούτηξε την αλυσίδα. Η δεύτερη όταν ο Black Child, κολλητός του Ja Rule, μαχαίρωσε τον 50Cent έξω από ένα στούντιο στη Νέα Υόρκη. Κάποια στιγμή, μάλιστα, κυκλοφόρησε στο Ίντερνετ ένα επίσημο έγγραφο που εμφάνιζε τον 50Cent να έχει ζητήσει περιοριστικά μέτρα κατά του Black Child, το οποίο χρησιμοποιήθηκε για να στιγματίσει τον 50Cent ως καταδότη της αστυνομίας. To έγγραφο αυτό είναι αληθινό, αλλά θα μπορούσε κάλλιστα να έχει κατατεθεί και υπογραφεί από κάποιο δικαστή χωρίς να το γνωρίζει ο 50Cent –όπως ισχυρίζεται ο ίδιος–, καθώς πρόκειται για μια τακτική που εφαρμόζουν συχνά τα αμερικανικά δικαστήρια σε περιπτώσεις ανθρώπων που έχουν δεχτεί επιθέσεις. 

LIL’ KIM vs FOXY BROWN

H ιστορία ξεκίνησε όταν αλληλοκατηγορήθηκαν ότι αντιγράφει η μια το στιλ της άλλης. Βρίστηκαν χοντρά μέσα από τα τραγούδια τους και ένα ωραίο βράδυ η παρέα της Lil’ Kim άρχισε το πιστολίδι με τα κολλητάρια της Foxy Brown ονόματι Capone και N-Noreaga έξω από το στούντιο Hot 97. Το 2005 η Lil’ Kim δήλωσε στο δικαστήριο ότι δεν ήξερε ποιοι ήταν αυτοί που πυροβολούσαν τους Capone και N-Noreaga, αλλά αποδείχτηκε ότι ήταν η παρέα της. Έτσι, καταδικάστηκε για ψευδορκία σε ποινή φυλάκισης ενός έτους και μίας ημέρας, την οποία και εξέτισε στη Φιλαδέλφεια.

EMINEM vs BENZINO

Άλλη μια περίεργη ιστορία ξεκίνησε όταν το περιοδικό Source και ο συνιδρυτής του Benzino δημοσίευσαν ένα άρθρο που κατηγορούσε τον Eminem ότι με την επιτυχία του έκανε κακό στους μαύρους ράπερ. Αμέσως μετά ξεκίνησε μια σταυροφορία στήριξης του Eminem σε ΜΜΕ, ραδιόφωνα και μαγαζιά. Η εν λόγω κόντρα ξεκίνησε όταν το περιοδικό αξιολόγησε με 2 στα 5 το δίσκο του Eminem The Marshall Mathers L.P. και με 4,5 στα 5 το δίσκο των Made Men, του συγκροτήματος του Benzino. Μετά την κατακραυγή του κόσμου, τo περιοδικό αναγκάστηκε να αλλάξει τη βαθμολογία του δίσκου και να δώσει 4 στα 5, αλλά ο Eminem τους έκραξε χοντρά στο τραγούδι του «Say What You Say». Στη στημένη αυτή ιστορία ο κόσμος του hip-hop στάθηκε στο πλευρό του Eminem, καθώς ήταν φανερό ότι ο Benzino χρησιμοποιούσε την κόντρα για να βρίσκεται στο προσκήνιο, αφού ο ίδιος ως καλλιτέχνης ήταν και είναι μια μετριάτζα. Το δε Source, όντας κατά το ήμισυ δικό του, απέκτησε τη φήμη «βρόμικου» εντύπου, αφού, παρά τα απανωτά άρθρα κατά του Eminem, συνέχισε να βάζει κολλητούς του, όπως τον Dre και τον 50Cent, στο εξώφυλλό του. Τελικά ο Benzino απολύθηκε από το περιοδικό και το Source, κάτω από νέα διεύθυνση, κυκλοφόρησε τον Απρίλιο του 2006 με ένα άρθρο που αποκαθιστούσε την αλήθεια.