Πινέλα γένους… θηλυκού

Αυτός ο ενθουσιασμός και το πάθος για δημιουργία κάθε φορά που για τους όποιους λόγους σκεφτούμε πως πρέπει να αλλάξουμε την όψη του σπιτιού μας, απλά δεν υπάρχει. Όνειρα, υπερβολές (πάντα όμως), σχέδια που θα έβαζαν τον Σπύρο Σούλη στο ράφι, υπολογισμοί κόστους, υλικών, αναγκαίων χεριών, καταμέτρηση φίλων πρόθυμων και με γνώσεις. Στην αρχή όμως. Μετά, ο ενθουσιασμός πέφτει. Προσγείωση. Που να τρέχεις, είναι και τα λεφτά πολλά, έχεις και δουλειά για το σπίτι, μήπως το project να πάρει μια αναβολή; Καταραμένη δέσμευση όμως.

Και αφού η καρδιά είναι μισή στο ξεκίνημα, θα κάνεις λίγα που να χτυπάνε στο μάτι. Θα βάψεις δηλαδή το σπίτι. Όλοι θα το προσέξουν και ειδικά εσύ… Πρώτος σταθμός αποθήκη. Χρώματα, check. Αστάρι, check. Σπάτουλες, check. Σκαφάκια, check. Πινέλα; Ε, αυτά δεν είναι πινέλα. Με αυτά μπορείς να χτίσεις. Πιο σκληρά και από τούβλο, πάλι δεν έπιασε το κόλπο με το τύλιγμα. Είναι και Κυριακή, τα μαγαζιά κλειστά. Ήθελες αλλά δεν μπορούσες. Πάλι πίσω στο κρεβάτι. Ανακαίνιση; Next year, φέτος προσπάθησες. Αλλά για να μη μείνεις πάλι με λάθος εντύπωση πως όλα είναι έτοιμα, πέτα τα πινέλα στα σκουπίδια.

Αυτό είναι κάτι που η Rebecca Szeto αρνείται να κάνει. Το αντίθετο μάλιστα, μπορεί την ώρα που πετάς τα παλιά σου, ταλαιπωρημένα πινέλα, αυτή να εμφανιστεί μέσα από τον κάδο, «σώζοντάς» τα από βέβαιο χαμό. Η Rebecca περνάει τις μέρες της στο San Francisco, αναζητώντας τρόπους να δώσει ζωή σε πράγματα που θεωρούνται άχρηστα και πεθαμένα. Είναι για την ίδια, ο τρόπος που κοιτάζουμε τα πάντα, που τους δίνει τη σημασία τους.

Στο τελευταίο της project, τα παλιά, χρησιμοποιημένα πινέλα έχουν την τιμητική τους. Παίρνουν γυναικείες μορφές, ταξιδεύουν μέσα στους αιώνες, έχουν ιστορίες να πουν και πολλά περισσότερα να δείξουν. Στο site της Rebecca, εδώ, μπορείς να βρεις την ιστορία που κρύβεται πίσω από κάθε της δημιουργία.