Verner Panton, o δεξιοτέχνης του ρευστού στιλ

Tο «enfant terrible» της Δανέζικης design σκηνής σχεδίαζε με ενθουσιασμό και φαντασία, συνδυάζοντας high-tech υλικά με παιχνιδιάρικες φόρμες και έντονα χρώματα. Ένας δεξιοτέχνης του ρευστού, φουτουριστικού στιλ της δεκαετίας του 60, αφού σπούδασε στο Τεχνικό Κολέγιο της Οντένσε και πήρε το πτυχίο του από την Βασιλική Ακαδημία της Κοπεγχάγης, δούλεψε στο αρχιτεκτονικό γραφείο του Arne Jacobsen. Ύστερα, ταξίδεψε στην Ευρώπη με το βαν του, ένα Volkswagen προσαρμοσμένο στην αισθητική της εποχής.

Η πρώτη δημιουργία του που προκάλεσε αίσθηση ήταν η Cone Chair (1959) την οποία είχε σχεδιάσει για το νέο εστιατόριο των γονιών του. Στα εγκαίνια, την πρόσεξε ένας Δανός επιχειρηματίας και του πρότεινε να την βγάλει στην παραγωγή. Ακολούθησε ένα μικρό σκάνδαλο, αφού σε μια φωτογράφιση για το περιοδικό Mobilia, o Panton τοποθέτησε στις καρέκλες γυμνές κούκλες. Στη Νέα Υόρκη, πάλι, η αστυνομία ζήτησε να αποσυρθεί η καρέκλα από την βιτρίνα ενός καταστήματος, επειδή είχε συγκεντρωθεί πολύς κόσμος.

Aκολούθησαν πολλά έπιπλα, φωτιστικά, υφάσματα αλλά και «πλήρη περιβάλλοντα» όπως αυτό για την έκθεση Visiona II, ένα ψυχεδελικό “σπήλαιο” που θεωρείται πλέον cult.  Με ένα στιλ εντελώς διαφορετικό από το καθαρό και οργανικό των συμπατριωτών του, ο Panton είχε βυθιστεί στα χρώματα και τις φόρμες της pop αισθητικής .  

Την δεκαετία του 70, η δημοτικότητα του μειώθηκε· τα οπτιμιστικά, χαρούμενα σχέδια του δεν ήταν συμβατά με την εποχή. Όμως στα μέσα της δεκαετίας του ’90, όταν ο μοντερνισμός λατρεύτηκε ξανά, ο Panton βρέθηκε ξανά στο επίκεντρο. Το φωτιστικό Shell Lamp (1964) με τους δίσκους από φίλντισι έγινε ανάρπαστο, και η Κate Moss φωτογραφήθηκε γυμνή πάνω σε μία Panton Chair, για εξώφυλλο της Vogue.