Viktor Dobronravov: Ο σούπερ σταρ του ρωσικού θεάτρου έρχεται στην Επίδαυρο
Θα υποδυθεί τον Οιδίποδα στη σοφόκλεια τραγωδία, που θα παρουσιάσουν το Εθνικό Θέατρο και το Θέατρο Βαχτάνγκοφ, και μιλάει στο klik.gr για την πρώτη του φορά σε αρχαία τραγωδία, την πίστη του στο πεπρωμένο και για την τύχη του να παντρευτεί την καλύτερη του φίλη. Της Χριστίνας Φαραζή
Γράφοντας το ονοματεπώνυμό του, στα αγγλικά, στην αναζήτηση του google, δύσκολα θα βρεις πολλά στοιχεία σχετικά με το ποιος είναι ο Viktor Dobronravov, ποια είναι η ζωή του και η διαδρομή του στο χώρο της υποκριτικής και του θεάτρου. Εκείνο όμως που θα ανακαλύψεις σίγουρα για εκείνον και θα το βρεις άκρως αναπάντεχο και ευχάριστο, εκτός από το όμορφο, γοητευτικό παρουσιαστικό του με τα δυο γαλαζοπράσινα μάτια του να σε κοιτούν άλλοτε με μελαγχολία και άλλοτε με τσαχπινιά, είναι το προσωπικό κανάλι του στο YouTube. Εκεί, όπου συνηθίζει να αποκαλύπτει στους θαυμαστές του μία άλλη μεγάλη αγάπη του, τη μουσική. Και ένα άλλο μεγάλο ταλέντο του, το τραγούδι, ερμηνεύοντας μεταξύ άλλων εκπληκτικά το «Let me Entertain You» του RobbieWilliams
και το «Grace Kelly» του Mika.
«Λατρεύω τη μουσική, αγαπώ το τραγούδι. Είναι κάτι που με απελευθερώνει και με εκτονώνει», μου λέει για να μου τονίσει ότι «δηλώνει όμως ηθοποιός».
Στα 33 του χρόνια, ωστόσο, ο Viktor Dobronravov δεν είναι ένας ακόμη ηθοποιός του ρωσικού θεάτρου. Είναι ένας σούπερ σταρ, ένας από τους πλέον ταλαντούχους ηθοποιούς της γενιάς του, για τον οποίο το κοινό σχηματίζει ουρές έξω από τις σκηνές της Μόσχας για να τον απολαύσει.
Πάντως, ο ίδιος δηλώνει πώς ακόμη και σήμερα, ύστερα από δώδεκα χρόνια ενεργούς καλλιτεχνικής δράσης, αδυνατεί να διαχειριστεί τη δημοφιλία του, πόσω μάλλον τις θερμές αντιδράσεις των γυναικών θαυμαστριών του όταν τον πετυχαίνουν τυχαία στο δρόμο. Τι κάνει; «Γουρλώνω τα μάτια και τους σκάω ένα μεγάλο χαμόγελο όλο αμηχανία. Είναι κάπως περίεργο… Δεν είμαι δα και κανένας σταρ του Χόλιγουντ», μου απαντά, χαριτολογώντας με το ίδιο μάλλον αμήχανο χαμόγελο ζωγραφισμένο στο πρόσωπό του.
Η συνάντησή μας έγινε με αφορμή την επίσκεψή του στη χώρα μας –για δεύτερη φορά μετά το Φεβρουάριο του 2013 με τη «Μασκαράτα» του Μιχαήλ Λέρμοντοφ στο Θέατρο Badminton- για τη δίγλωσση παράσταση που θα παρουσιάσουν το δικό μας Εθνικό Θέατρο και το ιστορικό Θέατρο Βαχτάνγκοφ της Ρωσίας, σε σκηνοθεσία του Λιθουανού Ρίμας Τούμινας, στο πλαίσιο του Ελληνικού Φεστιβάλ. Θα ανεβάσουν 29 και 30 Ιουλίου στο Αρχαίο Θέατρο της Επιδαύρου τον «Οιδίποδα Τύραννο» του Σοφοκλή με τον Dobronravov να κρατά τον ομώνυμο ρόλο. Αυτή είναι η πρώτη φορά που θα δοκιμαστεί σε αρχαία τραγωδία, αλλά και η πρώτη που θα πατήσει το πόδι του ως ηθοποιός στο αργολικό θέατρο. «Αισθάνομαι ενθουσιασμό και ένα δημιουργικό άγχος, που με γαργαλάει διαρκώς και με παρακινεί να μην φοβηθώ το ιερό της Επιδαύρου, αλλά να δώσω τον καλύτερό μου εαυτό».
Μιλήστε μου για την πρώτη σας επαφή με τη σοφόκλεια τραγωδία…
Θα σας πω ένα πράγμα. Όταν πρωτοδιάβασα το κείμενο, τρόμαξα. Σκέφτηκα ότι απλά είναι αδύνατον να συμβεί, πόσω μάλλον όταν για αυτή την παράσταση δουλεύουμε ηθοποιοί και συντελεστές από διαφορετικές χώρες και κουλτούρες, που μιλούν διαφορετικές γλώσσες. Εμείς στο Βαχτάνγκοφ στα ρώσικα και στα αγγλικά, ο Ρίμας Τούμινας στα λιθουανικά, στα ρώσικα και στα αγγλικά και οι άνθρωποι του Εθνικού στα ελληνικά και στα αγγλικά. Όταν ξεκίνησαν όμως οι πρόβες όλες οι ανησυχίες μου εξαφανίστηκαν. Ο Τούμινας με έκανε καταλάβω την απλότητα του κειμένου. Κι έτσι για κάποιο λόγο ξαφνικά όλο αυτό το εγχείρημα έγινε εύκολο. Αντιλήφθηκα ότι εύκολα θυμάσαι το κείμενο. Όλα είναι κατανοητά, όλα είναι σύγχρονα αν και τόσο, μα τόσο παλιά.
Αν ξεχωρίζατε μία φράση από τον «Οιδίποδα», ποια θα ήταν αυτή;
Σε ελεύθερη μετάφραση το «να ζεις χωρίς να αντιλαμβάνεσαι τις κακουχίες της μοίρας είναι το πιο γλυκό πράγμα».
Εσείς, πιστεύετε στη μοίρα, στο πεπρωμένο;
Θεωρώ πως ουδείς μπορεί να κρυφτεί από τη μοίρα του. Οπότε ναι, πιστεύω, όπως πιστεύω και στο Θεό. Αυτό δεν σημαίνει όμως ότι αφήνομαι στην τύχη μου και όπου με βγάλει. Όχι, αυτό δεν το έκανα ποτέ και δεν θα το κάνω. Την ίδια ώρα που ελπίζω σε κάτι, την ίδια ώρα κάνω ό,τι καλύτερο μπορώ για αυτό. Διαρκώς κινούμε, δρω, αντιδρώ, ζω, αλήθεια ζω… Ξέρετε, το πεπρωμένο το σκέφτομαι συχνά όταν ταξιδεύω με το αεροπλάνο. Περνούν σκέψεις από το μυαλό μου ότι μπορεί να τελειώσει η ζωή μου εδώ, όπως και πολλών άλλων που έχουν σκοτωθεί σε αεροπορικές τραγωδίες. Δεν τις αφήνω όμως να με κυριεύσουν και να με καταστρέψουν, διότι αντιδρώ, πάω κόντρα και προσπαθώ να απασχολήσω το μυαλό μου με ό,τι με κάνει να χαμογελώ… Με τα παιδιά μου, τη γυναίκα μου, τη δουλειά μου…
Αναφερθήκατε προηγουμένως στις δυσκολίες μιας διεθνούς θεατρικής συμπαραγωγής. Υπάρχει κάτι που σας έχει κάνει εντύπωση σχετικά με τον τρόπο υποκριτικής των Ελλήνων ηθοποιών;
Έχουν σίγουρα μία άλλη προσέγγιση όσον αφορά στο παίξιμο στην Επίδαυρο. Εκείνο όμως που με έχει εκπλήξει ευχάριστα είναι ότι λειτουργούν, όπως ακριβώς λειτουργώ και εγώ, όχι όμως και η πλειοψηφία του ρωσικού θεάτρου. Λειτουργούν λοιπόν βάσει ενστίκτου. Εμπιστεύονται το ένστικτό τους και πορεύονται… Αυτό είναι κάτι που μου αρέσει πολύ και το οποίο με έφερε ακόμη πιο κοντά τους.
Η ενασχόλησή σας με το θέατρο και την υποκριτική ήταν κάτι που έμελλε να σας συμβεί, αν αναλογιστεί κανείς ότι κατάγεστε από μία καλλιτεχνική οικογένεια;
Ναι θεωρώ πως η επαγγελματική μου διαδρομή ήταν προκαθορισμένη. Με πατέρα ηθοποιό, τον Fyodor Viktorovich Dobronravov, και μάλιστα ένας από τους αγαπημένους της Ρωσίας, θα μπορούσε να πει κανείς ότι γεννήθηκα μέσα στο θέατρο και μεγάλωσα με αυτό. Δεν το διάλεξα, με διάλεξε. Ζει μέσα μου σαν μία «μόλυνση» με την καλή όμως έννοια. «Μόλυνση» που κόλλησε και ο κατά έξι χρόνια μικρότερος αδελφός μου, Ivan. Είναι επίσης ηθοποιός και μάλιστα το 2003 συμμετείχε στη ρωσική ταινία «Η επιστροφή» που κέρδισε δύο χρυσά λιοντάρια στο Φεστιβάλ της Βενετίας.
Ο κινηματογράφος σας ενδιαφέρει;
Βεβαίως, αλλά θεωρώ ότι δεν έχω ωριμάσει αρκετά ακόμα… Θα ήθελα όμως να δοκιμαστώ και ευχαρίστως θα δούλευα εκτός Ρωσίας, μιας και οι ελάχιστες κινηματογραφικές δουλειές που έχω κάνει ήταν εγχώριες. Πιστεύω όμως ότι είμαι σαν το καλό κρασί που ωριμάζει και γίνεται καλύτερο! Οπότε δεν αγχώνομαι θα γίνει κι αυτό…
Υπάρχει κάτι που σας αγχώνει;
Η στασιμότητα. Να είμαι στάσιμος, να κοκαλώσω ξαφνικά και να μην μπορώ να κινηθώ την ώρα που όλα γύρω μου βρίσκονται σε κίνηση.
Όταν ερωτεύτηκε την καλύτερή του φίλη
Ο Viktor Dobronravov, γεννημένος στην παραλιακή πόλη Ταγκαρόγκ της Ρωσίας, ζει σήμερα στη Μόσχα με τη σύζυγό του και τις δύο κόρες του, πεντέμισι και ενάμισι ετών. «Παντρευτήκατε μικρός δηλαδή απ’ ότι καταλαβαίνω;», τον ρωτώ. «Μικρός για εσάς εδώ στην Ελλάδα», μου απαντά χαμογελώντας και συνεχίζει: «Για τους Ρώσους θεωρούμε μεγάλος… ότι άργησα κιόλας να κάνω το μεγάλο βήμα». Όπως ο ίδιος μου εξομολογείται παντρεύτηκε την καλύτερη του φίλη, μετά από 15 χρόνια φιλίας. «Ζούσαμε παράλληλους βίους και μαζί προχωρούσαμε με τις σχέσεις μας, τους χωρισμούς μας, τις ευτυχισμένες και δυστυχισμένες στιγμές μας. Κάποια στιγμή, απλά συνειδητοποίησα ότι ο πιο κοντινός άνθρωπός μου είναι εκείνη. Μόνο εκείνη. Και πλέον πιο ώριμοι από ποτέ, θα έπρεπε να ήμασταν μαζί. Πιστεύω ότι η αγάπη και ο έρωτας είναι το να κάνεις σεξ με την καλύτερή σου φίλη ή με τον καλύτερο σου φίλο».
«Οιδίπους Τύραννος»
Info: 29 & 30 Ιουλίου, στις 21.00. Αρχαίο Θέατρο Επιδαύρου. Τιμές εισιτηρίων: Ζώνη VIP: 45€ Ζώνη Α: 40€ Ζώνη Β: 20€, 13€ (Μαθητικό, έως 18 ετών) Άνω διάζωμα: 8€, 5€ (Άνεργοι) A.μεΑ.: 5€. Προπώληση: http://tickets.greekfestival.gr/theater/greekfestival/oidipous-tyrannos/. Διαβάστε περισσότερες πληροφορίες για την παράσταση εδώ /gr/el/theatre/ellines-kai-rosoi-ithopoioi-parousiazoun-ton-oidipoda-stin-epidauro/
