Η πληκτικά προβλεπόμενη Λατινοπούλου και ο ασυγχώρητος Οικονόμου
Ποια είναι η ευθύνη τελικά των παρουσιαστών σε όλο αυτό το κακό θέαμα που παρακολουθήσαμε και σήμερα;
Θα ήταν ένα σκοτεινό, φοβικό παραμύθι, ένα παράξενο μείγμα κωμωδίας και τραγωδίας με απροσδόκητα γκροτέσκα στοιχεία-δάνεια από τον κόσμο παλαιομοδίτικου τσίρκου, που τόσο αγαπούσε να βασανίζει ζώα, νάνους, γυναίκες με μούσια, χοντρούς, διαφορετικούς. Και γι’ αυτό το τελευταίο είναι, τελικά, μια θλιβερή, όλο οδύνη τηλεοπτική πραγματικότητα, που επιτρέπει στο μίσος, στο φτηνό πολιτικό σχόλιο, στη κραυγαλέα επίδειξη όχι επιχειρημάτων ακόμη και αιόλων, αλλά κακοπαιγμένων εκρήξεων, που δεν σέβονται βέβαια, τη διαφορά των ιδεολογικών αντιπάλων, αλλά ούτε των πολιτών, του κοινού, των ανθρώπων. Θα πείτε, ζητάμε καλλιγραφίες από πρόσωπα, που έχουν την ανάγκη να προβοκάρουν, να βρίσουν, να κηρύξουν μίσος, να δείξουν πλήρη έλλειψη ενσυναίσθησης και αυτά τα θεωρούν πολιτικό λόγο και όσο και αν μετά βίας βρίσκουν το ίδιο τους το ψηφαλάκι στη κάλπη, επιμένουν να θεωρούν τον εαυτό τους Μεσσία του δημόσιου βίου που θα μας σώσει. Μα αν είναι να μας σώσει η κυρία Αφροδίτη Λατινοπούλου, προσωπικά δηλώνουμε αποφασισμένοι, να πάμε στο χαμό μας, αυτοβούλως και με συγκρατημένα ευχάριστη προθυμία.
Συνεχίζοντας να δίνεται λόγος στο μίσος και την προσβολή
Η πολιτικός κατά κάποιον τρόπο, που έγινε γνωστή γιατί δεν της αρέσουν οι τρίχες στις μασχάλες γυναικών και αδυνατεί να επιτρέψει να υπάρχουν υπέρβαροι άνθρωποι στη τηλεόραση και ίσως γενικά στον κόσμο, συνεχίζει να καλείται σε τηλεοπτικές εκπομπές, σοβαρές κατά τα άλλα, με δημοσιογράφους που αν μη τι άλλο έχουν συναίσθηση του δημόσιου λόγου και της ευθύνης που φέρουν για αυτόν. Ή μήπως όχι; Και όταν δίνεται ο λόγος σε τέτοια άτομα, που ειλικρινέστατα εδώ που τα λέμε δεν έχουν κρύψει ποτέ τις απεχθείς για πολλούς από εμάς ιδέες τους, γίνεται για το σόου, για τα νούμερα τηλεθέασης, για εμμονή πως άμα ακουστούν «γαβγίδια» και αλυχτίσματα στην μικρή οθόνη και ο κόσμος πίνει μονορούφι από την ένταση τον καφέ του στο σπίτι, τότε αυτό είναι επιτυχία;
Το θέμα μας εδώ δεν είναι η συνεπής στις μαύρες της κοινωνικοπολιτικές θέσεις κυρία Λατινοπούλου, που καλεσμένη στην εκπομπή του Δημήτρη Οικονόμου και του Άκη Παυλόπουλου, αφέθηκε σε ένα παραλήρημα κριτικής επί του προσωπικού στη Ζωή Κωνσταντοπούλου, κάνοντας κακοπροβαρισμένο θεατρικό, μια μίμηση τόσο φρικτή, που θα πρεπει να έφερε δάκρυα στα μάτια του Τάκη Ζαχάρατου, ένα σκετσάκι άβολο, προσβλητικό, άτεχνο, απολίτικο, που ακόμα και ο Μάρκος Σεφερλής δεν θα καταδεχόταν όχι απλά να κρίνει, αλλά και να κατακρίνει ή να επικρίνει! Ο πολιτικός λόγος, άλλωστε, έχει εδώ και καιρό συρθεί σε τηλεοπτικούς βόρβορους προσβολών, φωνών, καλοπαιγμένων μονολόγων τάχα οργής και δήθεν ευθιξίας, προσβολής των αντιπάλων κάποτε και των ιδεολογικών συμμάχων, όπου επιδιώκεται ατύπως το βραβείο του ποιος θα πει τη μεγαλύτερη χοντράδα για τους άλλους. Μπορεί εδώ η Λατινοπούλου να ξεπέρασε κάθε προηγούμενο αλλά το θέμα είναι η στάση των παρουσιαστών, ειδικά του Δημήτρη Οικονόμου, που την άφησαν να κάνει όλο αυτό το κακό, άτεχνο σκετσάκι της, όλο αυταρέσκεια και αυθάδεια, παρακολουθώντας την με ευθυμία, επικροτώντας τη προσβλητική στην ίδια τους την δημοσιογραφική υπόσταση, γελώντας και επιβραβεύοντας την για το πόσο «εξαιρετικά κάνει» -ήτοι παρωδεί- την Ζωή Κωνσταντοπούλου!
Ένα κακοπαιγμένο, άτεχνο, άβολο σκετσάκι και η χαρά του Οικονόμου
Η μικροσκοπική πολιτικός -προφανώς δεν έχει να προσάψει αισθητική κατηγορία στους κοντούς, όπως στους χοντρούς και στις αξύριστες μασχάλες- έκανε, πρώτα, καθισμένη δηλώσεις που ουδεμία, βεβαίως σχέση έχουν με την υψηλή τέχνη της πολιτικής, όπως την όριζε ο Αριστοτέλης στο έργο του «Πολιτικά», ή την ανέλυε ο Πλάτων στη «Πολιτεία» του, όπου ο ιδανικός ηγέτης κυβερνά επειδή κατέχει την αλήθεια και τη γνώση του αγαθού.
«Η κ. Κωνσταντινοπούλου είναι η Ελένη Λουκά της πολιτικής» δήλωσε βαρυσήμαντα, «με όλο τον σεβασμό στην κ. Λουκά, η οποία έχει και αγαθές προθέσεις», είπε με ύφος πως τώρα δίκασε, αλλά αμέσως μετά προχώρησε σε αναπαράσταση του πώς συμπεριφέρεται, σύμφωνα με την ίδια, η πρόεδρος της Πλεύσης Ελευθερίας, σπουδαία νομικός και πρώην πρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων. «Επειδή δεν μπορώ να σας το πω με λέξεις θα σας το περιγράψω», είπε και σηκώθηκε με το κινητό στα χέρια, επιχειρώντας να μιμηθεί τη Ζωή Κωνσταντοπούλου, φορώντας το λευκό σακάκι της, που όμως θα πρέπει να ξέρει ως ειδική στην εμφάνιση, πως στερεί από φωτογένεια κάτω από τους έντονους τηλεοπτικούς προβολείς. Κρατώντας το κινητό, τραβά βίντεο, ενώ ακούγεται να λέει μεταξύ άλλων: «Με εμποδίζετε. Τι κάνετε; Με χτυπήσατε; Εμένα και το χέρι μου με χτυπήσατε; Θα σας καταγγείλω, πείτε μου το όνομά σας. Μην με διακόπτετε. Είστε φασίστας. Με διακόπτετε και δεν μου λέτε το όνομά σας, θα πάω να σας καταγγείλω».
Ο Παυλόπουλος ψέλλισε αμήχανος από το θέμα πως «με σκετσάκια πάτε να αντιμετωπίσετε τη Ζωή Κωσταντοπούλου;», αλλά ο Οικονόμου απολάμβανε όλα χαμόγελα και λεκτικές επιβραβεύσεις το κακό θέαμα, συνεχίζοντας να δείχνει εύνοια σε ένα άτομο, που οι ξεπερασμένες από την ανθρωπότητα και την ανθρωπιά θέσεις του θα επρεπε τουλάχιστον να αποκαλούνται φαιδρές, για να μη πούμε άλλα πιο ταιριαστά, αλλά μηνύσιμα επίθετα.
Στο Καμπούλ, Αφροδίτη, στο Καμπούλ…
Η Αφροδίτη Λατινοπούλου, που στις εθνικές εκλογές είχε συνεργαστεί αποτυχώς με την Εύη Βατίδου, ως τέλειο δείγμα της φυλής μας, μάλλον, που θα μας σώσει σύμφωνη και αυτή με τον Μαξ Βέμπερ, πως η πολιτική σαν να κρατάς ηθική πυξίδα μέσα σε καταιγίδα, που αν την κρατήσεις πολύ σφιχτά, τη σπας, μα αν την αφήσεις, χάνεσαι, είχε κάνει κι άλλες πολιτικές παρεμβάσεις που μας στιγμάτισαν ξεκαρδιστικά, παρα τον προβλεπόμενο σκοταδισμό τους.
«Περισσότερους Έλληνες εκτέλεσαν οι κομμουνιστές παρά οι Γερμανοί» μας έχει πει και ακόμα πως «όλα αυτά τα χρόνια τους ανεχτήκαμε τους κομμουνιστές, μέσα στα σχολεία μας, να κάνουν προπαγάνδα στα παιδιά μας, να δηλητηριάζουν τα μυαλά των μικρών παιδιών μονίμως προς μια κατεύθυνση, αριστερά και κομμουνισμό, με τους μύθους του Πολυτεχνείου»! Έχει συγχαρεί το Λιμενικό με φόντο 15 πνιγμένους πρόσφυγες ζητώντας «θανατική ποινή στους διακινητές», διότι «βιάζονται γυναίκες, τα γκέτο αυξάνονται και το Ισλάμ έχει μπει στην καρδιά της Ευρώπης, αυτά δεν λύνονται με ασπιρινούλες».
Ανάμεσα στα άλλα, έχει απαίτηση την απόλυση μιας γυναίκας από… την ίδια της την επιχείρηση, όταν χαρακτήρισε «επικίνδυνη» και «σκουπίδι» την ιδιοκτήτρια παιδικού σταθμού διότι τόλμησε να προτείνει ότι τα δίχρονα νήπια ίσως δεν χρειάζεται να μπαίνουν στη διαδικασία απαγγελίας ποιημάτων και συμμετοχής σε εθνικές εορτές, πράξη αντεθνική και επικίνδυνη για την Λατινοπούλου, που δεν πρέπει να έχει και καμία επαφή με βρέφη και παιδαγωγική και ευτυχώς! Κι όμως! Η κυρία αυτή, που ζήτησε να ανοίξουν ξανά και να κρατούν κλεισμένους μετανάστες, τα απάνθρωπα μέρη εξορίας σε Γυάρο και Μακρόνησο, που η πολιτική -κατά κάποιον τρόπο- ρητορική της, χαρακτηρίζονται από οξύτητα, παραληρηματικούς μονολόγους κατά όποιου δεν της μοιάζει, ως πρότυπο κατά την ίδια, ανθού της φυλής μας, συνεχίζει να καλείται σε εκπομπές και να αποθεώνεται για το χιούμορ, το πνεύμα και την ευστοχία της. Και που σε ορέ Αριστοτέλη με τα «Πολιτικά» σου, να δεις αυτά και να τρέξει να ζητήσεις, εσύ άσυλο «στο Καμπούλ» που έλεγε και η Λατινοπούλου, σε κάποιο πάνελ, που έσπασε τη σιωπή της στο παρελθόν!
Και δύο όχι πολύ ειλικρινείς συγγνώμες
Σας ζητούμε συγνώμη αγαπητοί αναγνώστες, έχοντας αγαθές προθέσεις σαν την κυρία Λουκά, που σ’ αυτό το κειμενάκι εμπλέξαμε την Αφροδίτη Λατινόπουλου, με τον Αριστοτέλη, τον Πλάτωνα, τα Πολιτικά, τη Πολιτεία και τον Μαξ Βέμπερ, κάνοντας δημοκρατικό λόγο το «ίσα μούτσοι, ίσα καπεταναίοι», αλλά και από την ίδια την Λατινοπούλου ζητούμε συγνώμη γιατί αναφέραμε τις λέξεις ανθρωπιά, διαφορετικότητα, μετανάστες και δημοκρατία, στις οποίες, μάλλον αντιδρά όπως τα βαμπίρ όταν τους ρίχνεις αγιασμό!
